ถ้าครู”เอ็ด ศิษย์คงหมดโอกาสพัฒนาตนเอง”
วันนี้ขณะที่หาที่แขวนกระจกให้ครู ใจระลึกขึ้นมาว่า
“ถ้าครูไม่สอน ถ้าครูไม่เตือน จิตหนูคงเตลิดไปไกล”
ถ้าถามว่าครูดุไหม ใจคนมีกิเลสอย่างหนูก็ตอบตามตรงว่า “ดุ”
แต่จะให้ไปจากครูไหม มันก็ตอบว่า “ไม่เจ้าค่ะ”
ที่ครูดุเพราะหนูยังทำไม่ถูก ยังดื้อ
ดุด้วยความเมตตา ไม่ว่าหนูหรือ น้องภัส หรือเด็ก ๆ
ครูให้ความเมตตากับลูกศิษย์สม่ำเสมอ ไม่ขาดสาย
ยากจะหาใดเทียมความงดงาม
ครูพร้อมจะอดแต่ให้คนอื่น ๆ อิ่ม
และครูก็ทำไม่มีหยุดหย่อน
แม้เพียงแค่ยืนเฝ้ามองครูหนูก็รู้สึก “ชื่นใจ”
