ความรัก อาศัยความจากพราก จึงปรากฏ
ฉันมีคนรักสองคน
คนหนึ่งคือคุณ
อีกคนหนึ่งนั้นคือคุณ
คุณพบฉันสายเกินไป
เมื่อแต่งงานไปแล้วทั้งคุณและฉัน
คุณพบฉัน แต่งงานกับฉัน
และวันหนึ่งมาขอหย่า ไม่ขาด จากฉัน
คุณเฝ้าถามถึงอิสรภาพของฉัน
คุณไม่แน่ใจในตัวฉัน
คุณยังอยู่ใกล้ ๆ กับฉัน
บางครั้งอยู่ร่วมชายคาในบ้านหลังเดิม
แต่เราเป็นเพียงเพื่อนรักกัน
คุณและฉันเป็นยิ่งกว่าเพื่อน
เราผูกพันกันมากกว่าเพื่อนแต่ยังไม่ใช่คนรัก
คุณเป็นเพื่อนดีกว่าเมื่อเป็นคนรัก
เราผูกพันกันมากกว่าเดิม
ฉันมีคนรักสองคน
คนหนึ่งคือคุณ
อีกคนหนึ่งนั้นคือคุณ
หากฉันรักคุณคนเดียว
คุณซึ่งอยู่ห่างไกลเหลือเกิน
ไกล และคงไม่มีวันนั้น
วันที่ได้พบกัน
ความรักจากภายนอกและภายในใจเลยใช่มั้ยตรับ
Thanks so much for flowers,
Sa-bun-nga, :-)