การสร้างภาพปะติดด้วยเศษวัสดุธรรมชาติ

                   

กริ๊ง! ๆๆๆๆ....ฮัลโหลค่ะ  พี่ทิพย์ ใช่ไหม?

        เสียงตามสายของครู จุก เพื่อนเก่าโทรมา......ใช่ค่ะ....

    พี่ๆ สบายดีหรือเปล่า ช่วยหน่อย ท่านผู้บริหารอยากพบ....

    มีอะไรหรือ  ครูจุก ผู้บริหารให้พี่ช่วยงาน ฝึกสอนภาพปะติดให้นักเรียน หน่อย

     เมื่อได้รับมอบหมายให้ช่วย ด้วยวิญญาณของความเป็นครูยังอยู่ อาชีพ ที่รักไม่จืดจางไม้ต้องคิดอะไรมากอีก  รีบรับปากทันทีว่า   ได้ค่ะ

     เอ!  แต่เราก็ไม่ได้จบเอก ศิลปะ มา ซะ ด้วยซี จะไปรอดไหมนี่

      แต่เมื่อท่านไว้ใจเรา  คิดว่าเราต้องทำได้ แล้วเราจะกลัวอะไรอีกต่อไป 

      เอาน่ะ!  ไม่มีอะไรที่ครูไทย ทำไม่ได้ ครูไทยเป็นได้ทุกอย่าง เมื่อถึง โรงเรียนต้องสวมบทบาท  ตั้งแต่ ภารโรงจนถึงผู้พิพากษา(เคยบ้างไหม)

                       เมื่อมีบัญชามาเราต้องทำได้

       ทำอย่างดีเพื่อการแข่งขันระดับเขต  หากพลาดเหรียญทอง ก็ได้ฟัง  เทศน์ สักกัณฑ์จะเป็นไรไป ในชีวิตเคยเจอทุกข์หนักๆมาแสนสาหัสนอน  ไม่หลับมาทั้งคืนก็เคยเจอมาแล้ว กินข้าวไม่ได้เป็นอาทิตย์ก็เคยเจอมาแล้ว......โอ้ยๆๆๆๆๆ คิดแล้ว.........เศร้า

          แต่ถ้าได้เหรียญทอง  ก็คงจะได้แค่คำขอบใจ ไม่มีอะไรพิเศษ  เราคิด  เสียว่าทำเพื่อนักเรียน จะได้มีประสบการณ์ในการแข่งขัน บนสังเวียนเวที

                    เราต้องมาดูหลักเกณฑ์กันหน่อย

          การสร้างภาพปะติดด้วยเศษวัสดุธรรมชาติ  คือการนำเศษวัสดุ  ธรรมชาติที่มีขนาดเล็กๆที่ไม่เป็นอันตรายต่อการนำมาใช้ เช่น เศษเปลือกไม้เมล็ด เมล็ดพืช ใบไม้ ดอกไม้แห้งๆ เปลือกหอย หิน ล้างให้สะอาด  ตากให้แห้งนำมาสร้างสรรค์ให้กลายเป็นวัสดุภาพศิลป์ได้   ดังนี้

    1. ตั้งหัวข้อว่าจะจัดภาพแนวไหนเช่น  ในหลวงของเรา สิ่ง   แวดล้อม     ฝนหลวง ประเพณีต่างๆ คำขวัญเมือง    

    2. วาดเค้าโครงภาพก่อนว่าจะจัดแบบไหน  วาดให้ได้แบบที่ต้องการ

    3. เลือกวัสดุธรรมชาติที่ต้องการมาทดลองวาง บนกระดาษที่จะจัดดูให้เหมาะสม

    4. ทากาวแล้วปะติดเศษวัสดุลงตามรูปแบบที่วาดไว้

    5. ตกแต่ง ภาพให้เรียบร้อยสวยงาม  ตาก ให้กาวแห้ง

            เมื่อได้หลักเกณฑ์แล้วเรามา เิ่ริ่มกันเลยค่ะนักเรียนที่  น่ารัก  เธอต้องเป็นตัวแทนเพื่อเข้าแข่งขันที่เขต

                ตั้งใจทำให้ดีที่สุดนะลูก

                เริ่มฝึกครั้งแรก

                 

                 ฝึกครั้งที่ สองและ สาม 

                 

                   ฝึกครั้งที่สี่ 

                   

                      ฝึกครั้งที่ห้า  

                    

                     ฝึกต่อไปจนถึง สิบ ครั้ง

                    และแล้ว  วันที่......รอคอยก็มาถึง

                                     รางวัลเหรียญทอง

            ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ