เรือยน้อยลอยน้ำค่ำไหน ลอยไปลอยไปไม่หวน ท่ามกลางกระแสแปรปรวน.......
ล่องเรือชีวิต
ล่องเรือตามลำน้ำไหล
ยาวไกลไร้กฎกรอบกั้น
พบพานพลัดพรากจากกัน
นับอนันตกาลนานโพ้น
ชีวิตเหมือนเรือล้ำน้อย
ล่องลอยเรื่อยเรื่อยไปโน้น
คลื่นใหญ่ไหวโยกเรือโยน
เอนโอนโดนลมโถมตี
หันหัวเรือใหญ่ให้คลื่น
หยัดยืนฝืนทิศวิถี
ยึดทางอย่างธรรมวิธี
ถูกที่ถูกทิศทุกทาง
อันตรายหมายรอรายรอบ
ชื่นชอบไม่ชอบก็ช่าง
ผิดพลาดมีภัยหลุมพราง
อัปปางเปลี่ยนแปลงเปียกปอน
คงคอยลอยคอรอคว้าง
มืดทิศมิดทางไถ่ถอน
อ้างว้างเหว่ว้าอาวรณ์
ถึงคราสาครคร่ำครวญ
เรื่อน้อยลอยน้ำค่ำไหน
ลอยไปลอยไปไม่หวน
ท่ามกลางกระแสแปรปรวน
ต่างล้วนหลงลอยคลื่นลม
ชอบจังเลยค่ะ ท่าน ผศ. โสภณ
ชีวิตคนเรา ต้องมีบ้างนะคะ ที่ชีวิตมีอ้างว้าง.... เหวาว้า อาวรณ์ นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
อ่านแล้ว..คิดถึง..วันนั้น..บน..เพ้นทเฮาส..อนันตศิลา..แงๆๆ...(ยายธี)
ดูว้าเหว่จังนะคะ
แวะมามอบดอกไม้กับภาษาจังหวะสวยสวยในบทกวีของครู
เรื่อน้อยลอยน้ำค่ำไหน
ลอยไปลอยไปไม่หวน
ท่ามกลางกระแสแปรปรวน
ต่างล้วนหลงลอยคลื่นลม
ชื่นชมค่ะ อาจารย์
ขอบคุณมากที่ชอบ
แถมด้วยคำชม
พยายามอยู่อย่างมากเทียวครับ เพื่อเขียนให้ดีขึ้น
ห่างหายไปจากบันทึกนานทีเดียว
คงเพราะยุ่งอยู่กับงานจนหมดเวลา
ตอนนี้แวะมาได้แล้วน่าดีใจ ยิ้มๆๆๆ
ทะเลหัวหินค่ะ ชอบ
เอาเรือ (อีโปง) มาแจม