หากใครก็ตามได้มาสัมผัสกับหัวใจบริสุทธิ์ของชาวบ้าน ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจะเห็นเลยว่าเขาต่อสู้เพื่อความสุขที่ยั่งยืนของลูกหลานในอนาคต ยามที่นักท่องเที่ยวเดินทางไปเที่ยวและสัมผัสกับบรรยากาศบริสุทธิ์ท่ามกลางธรรมชาติทะเลและหาดทรายสวยงาม อาจจะยังไม่ทราบหรือลืมไปว่าเบื้องหลังของภาพธรรมชาติที่ยังไร้เดียงสาอยู่นั้น มีใครบ้างที่เสียสละรักษาไว้ นี่คือจิตสำนึกในการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของคนชายขอบที่ไร้คนเหลียวแล

การเดินทางไปประจวบคีรีขันธ์ครั้งนี้ ค่อนข้างลังเลพอสมควรด้วยเหตุผลสองประการ คือข้าพเจ้าต้องลางานในช่วงที่ยังไม่พร้อม และในพื้นที่ที่จะจัดเวทีต้อนรับผู้ว่าการนิคมอุตสาหกรรมเป็นช่วงที่มีความเสี่ยง อาจเกิดการกระทบกระทั่งหรือปะทะกันระหว่างกลุ่มชาวบ้านที่คัดค้านนิคมอุตสาหกรรมกับกลุ่มชาวบ้านหรือคนที่ทำงานโรงงานอุตสาหกรรมที่สนับสนุน เรื่องราวแบบนี้ ไม่ค่อยเป็นข่าว ไม่ค่อยออกสื่อมวลชน ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร ทั้งที่คือชีวิตผู้คนมากมายที่ได้รับผลกระทบมหาศาลวงกว้างและยาวนานจนถึงลูกหลาน หากว่าสังคมและหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องปล่อยปละละเลย ในไม่ช้า ความเป็นชุมชนท้องถิ่น หรือชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมย่อมล่มสลาย

         

                                            ฟ้าจรดทะเล

 

ในที่สุด ข้าพเจ้าก็ตัดสินใจเดินทางลงไปที่ประจวบคีรีขันธ์อีกครั้ง ด้วยเหตุผลเพียงข้อเดียว "อยากช่วยเหลือพี่แกนนำและชาวบ้าน" และครั้งนี้ ก็ได้มีส่วนช่วยจริง ๆ ยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

 

         

               ตะวันใกล้ลาลับฟ้า เรืออำลาจากทะเล แล่นกลับฝั่ง

 

คนคู่ใจพาข้าพเจ้ามาถึงพื้นที่ประมาณ ๑๘.๓๐ น. เราไปพบพี่แกนนำก่อนที่จะเดินทางเข้าไปในศาลาของอำเภอ ซึ่งจะจัดให้เป็นเวทีคัดค้านการนิคมอุตสาหกรรม โดยผู้ว่าการนิคมอุตสาหกรรมและคณะจะเดินทางมาถึงในวันรุ่งขึ้น (๒๑ กันยายน ๒๕๕๕) เราไปด้วยรถสองคัน คันแรกเป็นรถตำรวจที่คุ้มกันพี่แกนนำ (เนื่องจากเป็นพยานคนสำคัญ และอยู่ในช่วงอันตรายมีคนปองร้าย จึงได้รับความคุ้มครองพยานโดยคำสั่ง ปปช.) คันที่สองคือรถของข้าพเจ้า ตอนแรกพี่แกนนำบอกให้เอาไปคันเดียว คือรถตำรวจ แต่ข้าพเจ้ารู้สึกมีลางจึงขอขับตามไป และลางนั้นก็เป็นจริง จะเล่าเมื่อถึงช่วงเหตุการณ์ดังกล่าว

 

 

เมื่อมาถึงพื้นที่ที่จะจัดให้เป็นเวทีคัดค้าน ก็เห็นชาวบ้านร่วมมือร่วมใจกันติดป้ายข้อความต่าง ๆ ที่สื่อให้เห็นถึงจุดยืนชัดเจนว่าไม่ต้องการนิคมอุตสาหกรรม

          

 

            

                                มะรุมมะตุ้มเขียนป้าย

 

               

  เด็ก ๆ อาจไม่รู้เรื่องมากนัก แต่เขาจะจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้โดยอัตโนมัติ

                             ผ่านการเห็นและทำตาม

  พวกเขาจะตระหนักรู้โดยไม่ต้องถามว่าปู่ย่าตายาย พ่อแม่ พี่น้องต้อง

                             ต่อสู้ไปทำไม ทำไปเพื่อใคร

              

                          เด็ก ๆ สองคนอยากเข้ากล้อง

 

หลังจากเสร็จจากการประชุมวางแผนร่วมกับชาวบ้าน โดยมีการแบ่งงานกันชัดเจน มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่เสียสละ มานอนเฝ้าเวที เพื่อป้องกันฝ่ายตรงข้ามมารื้อหรือยึดพื้นที่เหมือนที่เคยมีปัญหากันมาในอดีต

 

เวลาประมาณสามทุ่มกว่า พี่แกนนำและข้าพเจ้ากล่าวอำลาชาวบ้านที่มาร่วมประชุมและเตรียมเดินทางกลับ  ระหว่างที่รถคันของข้าพเจ้ากำลังถอยหลัง เพื่อออกรถขับตามรถพี่แกนนำไป จู่ ๆ ก็มีรถเก๋งคันหนึ่งเหมือนซุ่มรออยู่แล้ว ปาดเข้ามาแทรกกลาง และขับตามรถพี่แกนนำอย่างกระชั้นชิด คนคู่ใจและข้าพเจ้ารู้แล้วว่าภัยกำลังไล่ล่าพี่แกนนำ จึงขับตามรถคันดังกล่าวติด ๆ รถคันนั้น ขับซิกแซกไปมา ไม่ยอมให้เราแซง ทั้งที่เราเร่งเครื่องจะแซง ต้องจินตนาการประกอบว่าแถวนั้นไม่ได้อยู่ติดชายทะเล เป็นบริเวณพื้นที่หมู่บ้านชั้นใน ชาวบ้านทั่วไปไม่ค่อยใช้รถเก๋ง มีแต่มอเตอร์ไซด์ และจะใช้กระบะเมื่อต้องใช้งานขนส่งของหรือโดยสารคนจำนวนมาก

 

คนคู่ใจบอกข้าพเจ้าในภายหลังว่าเขาตั้งใจจะขับชน ถ้าคันนั้นทำอะไรมิดีมิร้ายกับรถตำรวจข้างหน้า

            

ข้าพเจ้ายกไอแพดขึ้นถ่ายรูป แต่คนคู่ใจบอกว่ามันมีแสงสะท้อน ทำให้ภาพที่ถ่ายออกมาเป็นแบบนี้ มัว ๆ ไม่ชัด  ข้าพเจ้าตื่นเต้นแต่ไม่พูดอะไรออกมาให้คนคู่ใจเสียสมาธิ ยอมรับว่าหวาดเสียว รถคนนั้น ตามรถพี่แกนนำอยู่นานในเส้นทางที่เปลี่ยว ไม่ว่าจะเลี้ยวไปทางไหน มันก็ตามไป และเราก็ขับตามไปติด ๆ จนมาถึงจุดแยกที่เข้าเขตชุมชน หัวมุมถนนเป็น Seven Eleven รถคันนั้น ขับแบบลังเลในช่วงที่รถพี่แกนนำจะเลี้ยวซ้าย มันก็หยุดชะงัก และขับตรงไปยังชายหาดยามดึกสงัด

 

 

พวกเรารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ต้องมีการระมัดระวังตัวสูงขึ้น โดยเฉพาะพี่แกนนำจะต้องระวังเพิ่มอีก ๑๐ เท่าตัว ถ้าไม่มีรถข้าพเจ้าขับตามไป แน่นอนว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้ ถามพี่ว่าทำไมต้องไปดูชาวบ้านทำงานเตรียมการสำหรับพรุ่งนี้ ทั้งที่รู้ดีว่าในพื้นที่นั้นมันเสี่ยง (อยู่คนละตำบล แต่อำเภอเดียวกัน ซึ่งได้รับผลกระทบเช่นกัน หนักเบาขึ้นอยู่กับรัศมีใกล้ไกลโรงงานอุตสาหกรรม)

 

       พี่แกนนำบอกว่า  "แม้เสี่ยงก็ต้องไป เพื่อให้กำลังใจชาวบ้าน"

 

ราตรีนี้อีกยาวไกล แม้จะผ่านช่วงเวลาระทึกใจไปแล้ว  แต่ข้าพเจ้าก็ต้องรีบรวบรวมสมาธิ นั่งช่วยร่างหนังสือตามประเด็นที่พี่แกนนำกำหนดเพื่อที่จะให้ชาวบ้านนำไปยื่นต่อผู้ว่าการนิคมอุตสาหกรรมในวันพรุ่งนี้ (๒๑ กันยายน ๒๕๕๕) เปิดตำราอ่านพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๒๒ สด ๆ ร้อน ๆ พบประเด็นที่จะใช้เป็นข้อต่อสู้ตรงตาม sense of justice ที่อยู่ในจิตสำนึกของชาวบ้าน

 

        

กว่าจะได้กลับไปนอนยังที่พักก็เกือบตีสอง และต้องตื่นหกโมงเช้า เพื่อพร้อมรับสถานการณ์ใหม่

 

หากใครก็ตามได้มาสัมผัสกับหัวใจบริสุทธิ์ของชาวบ้าน ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมจะเห็นเลยว่าเขาต่อสู้เพื่อความสุขที่ยั่งยืนของลูกหลานในอนาคต ยามที่นักท่องเที่ยวเดินทางไปเที่ยวและสัมผัสกับบรรยากาศบริสุทธิ์ท่ามกลางธรรมชาติทะเลและหาดทรายสวยงาม อาจจะยังไม่ทราบหรือลืมไปว่าเบื้องหลังของภาพธรรมชาติที่ยังไร้เดียงสาอยู่นั้น มีใครบ้างที่เสียสละรักษาไว้ นี่คือจิตสำนึกในการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของคนชายขอบที่ไร้คนเหลียวแล

    

            --------------------------------------------------