ขอพึ่งพลังบารมีพระอาจารย์

พลังพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์มีจริง

ย่านอนทุกข์ทรมานอยู่ ICU นอนซึมตลอด ไม่ลืมตา ไม่ขยับ หนูไม่รู้จะช่วยย่าอย่างไร ย่าเคยไปวัดป่าสุคะโต  3  วัน  อีกครั้งตอนไปบวชหลานชาย  ตอนที่พระอาจารย์มาที่โรงพยาบาลเรา  หนูเห็นย่าดีใจ ยิ้มที่เห็นพระอาจารย์  หนูเลยคิดพึ่งพลังเมตตาจากพระ  โทรศัพท์ขอให้พระอาจารย์ช่วย  6 โมงเย็นหนูไปเยี่ยมย่าตามเวลาเยี่ยมปกติ  กระซิบที่ข้างหนูย่าว่าพระอาจารย์เป็นห่วงจะโทรศัพท์มาเยี่ยมย่า  เมื่อพูดจบหนูเห็นย่ามีน้ำตาไหลออกมา  ลืมตาขึ้น เวลานั้นน่าจะเป็นเวลาที่สวดมนต์เสร็จ และแผ่เมตตา หนูรู้สึกสัมผัสได้ถึงพลังที่แผ่มานั้น เบากายเบาใจ ไม่มีความทุกข์ในใจ  สักพักพระอาจารย์ก็โทรศัพท์มา  หนูเอาโทรศัพท์แนบหูย่า บอกย่าที่ข้างหูว่าพระอาจารย์โทรมาหา  ได้ยินเสียงพระเทศน์คุยให้สติย่า  สุดท้ายตามด้วยการสวดให้ศีล ให้พร ขณะที่ย่าฟังพระเทศน์อยู่นั้นหนูเอามือวางที่หน้าอกย่า สัมผัสได้ถึงความปิติตื้นตัน ของใจย่าที่ส่งพลังออกมากระทบกับใจหนู  หลังพระอาจารย์สวดจบโทรศัพท์ก็เงียบไปหนูเห็นย่าขยับตัว ขยับขาทั้งสองข้าง  พระอาจารย์ก็โทรมาถามว่าย่ามีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างไร หนูก็บอกตามที่เห็นพระอาจารย์พูดว่าพลังคุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์มีจริง   วันรุ่งขึ้นหนูไปเยี่ยมย่าตอน 7 โมงเช้าหนูเห็นย่าลืมตา  หนูยินดีมากเรียกลูกชายย่าให้เข้าไปดู ย่าได้พลังเมตตาของพระอาจารย์  หนูก็ทำหน้าที่ที่หนูควรจะทำจนหมดแล้ว ต่อจากนี้ก็เป็นหน้าที่ของย่าที่จะต้องทำกับตัวเอง