แดงกับเขียว  แน่เชียว  ตรงกันข้าม
เกลียดกับความ รักนั้น คนละขั้ว
ขาวกับดำ คำนั้น มันหมองมัว  
ดีกับชั่ว  มัวทำ  กรรมตามทัน

*****

ร้อนกับเย็น  หนีกัน  ไม่พ้นผ่าน  
หุบกับบาน  สานแล้วตัด  นั้นสร้างสรรค์
มีพูดดี พูดชั่ว  สารพัน  
เธอกับฉัน คืออะไร  ให้พาที

*****

หวานนี้รู้  คือผู้  รู้รสหวาน
หวานน้ำตาล  หวานรัก  หวานสุขี  
รักเป็นเกลียด  เครียดเป็นคลาย ด้วยวจี
ปัญหามี  ทางแก้  แค่คำนึง 

*****

มีน้ำฝน  ปนน้ำมัน  จะได้หรือ  
ถ้อยคำคือ ซื่อสัตย์ วาจาถึง  
พูดคำไหน เป็นคำนั้น สรรคำนึง  
จะรู้ซึ้ง  ถึงคำว่า  เข้ากันดี

*****

ตรงกันข้าม คนละขั้ว เพราะที่เกิด  
สิ่งประเสริฐ เกิดได้ ด้วยเสาะหา
เรียนมาน้อย ค่อยค่อยสู้ รู้วิชา
บุกเบิกหน้า  พาจรรยา และศีลทาน

*****

คนจะดี ดีได้ ด้วยการอด  
ลดละเลิก  เพิกความหลง  ชั่วเสิบสาน  
เข้าไม่ได้  ด้วยเมามัว  กับสันดาน  
เห็นกงจักร  ดอกไม้บาน ว่าความดี

*****

ถึงน้ำฝน  ปนน้ำมัน  ไม่ได้อยู่  
แต่ที่รู้  ดูมีค่า  พาศักดิ์ศรี  
น้ำฝนฉ่ำ ชื่นใจ  ประชานี้  
น้ำมันมี  คุณค่า  มากมายครัน

*****

ขอกล่าวย้ำ  คำเดียว  ให้สุดท้าย
ความหมายกลาย  เป็นดี  คิดสร้างสรรค์  
ถึงน้ำฝน  เข้าไม่ได้ กับน้ำมัน
สองเรานั้น  เป็นน้ำดี  มีปัญญา

*****

ครูอ้อย แซ่เฮ ประพันธ์