วันเสาร์ที่ 15 กันยายน 2555

03.00 น.                 ผมตื่นมาเตรียมกระทงใบตองต่อ...ปั้นข้าวจี่....ไก่ที่หมักเข้าทีแล้ว...ไปซื้อลูกชิ้นที่ตลาด

06.00 น.                 โรงทานของผม...เริ่มติดเตาแก๊สแล้ว...ผู้คนยังตั้งแถวรอใส่บาตรจากหลวงปู่

07.00 น.                 หลวงปู่มาแล้ว...แถวยาวเหยียด...กว่าจะใส่บาตรเสร็จเกือบชั่วโมง

08.00 น.                 ผม...ภรรยา...ทิมดาบลูกชาย..เริ่มทำอาหาร...จัดใส่ถาด..กระทง...คนเริ่มหยิบบ้างแล้ว

09.00 น.                 ไก่ทอดไม่ทัน...ผู้คนรอเข้าแถว...ยาวมาก

10.00 น.                 มีคนรู้จัก....อสม....ที่มาทำบุญ...มาช่วยบุญ...ช่วยเสียบลูกชิ้น...ช่วยทอด...สนุกสนาน

11.00 น.                 คนเข้าแถวเยอะมาก...รู้สึกอิ่มในใจ

12.00 น.                 อาหารการกินหมดแล้ว...ผมขออภัยกับผู้คนที่ไม่ได้อาหารของโรงทานครับ

12.30 น.                 ถวายป่าผ้า...ทิมดาบเต้นกับกลองยาว 3 รอบ...แล้วมานั่งฟังธรรมะจากหลวงปู่

                                จู่ๆ...เสียงโทรศัพท์กระตุกสั่นขึ้น...เลยไปรับ...มีกัลยาณมิตรโทรเข้ามาว่า...

                                ผมได้รับรางวัลสุดคะนึง..เพิ่งขึ้นหน้าจอ...ผมตกตะลึงมากถึงมากที่สุด

15.00 น.                 หลังจากเก็บของเสร็จ...ผมมาหาแม่...บอกข่าวดี...แม่ดีใจกับผม

                                แม่ถามว่า รางวัลนี้เขาให้อย่างไร ?

                                ผมตอบว่า...นับจากดอกไม้ แล้วมาคัดเลือก...มีรางวัลช่อดอกไม้...ใบประกาศ..

                                และเงินหนึ่งหมื่น…

 16.00 น.                แม่บอกว่า...เพราะมีคนเขารักเราถึงให้ดอกไม้...เงินที่ได้ไปทำบุญนะ

                                ทุกคนจะมีความสุขกับรางวัลเราด้วย

                                ผมก็คิดอย่างนั้นตั้งแต่แรก...ภรรยาและลูกชายก็เห็นด้วย

                                ถึงแม้เราจะไม่ร่ำรวย..แต่เงินรางวัลขอไปทำบุญ...ตามที่ตั้งใจ...และแม่ขอร้อง

 18.00 น.                นั่งดูรายการหนึ่งที่ประกวดร้องเพลง...มีคนร้องเพลงนี้

                                ผมเห็นแม่นั่งฟังอย่างตั้งใจ...ถามแม่...แม่ชอบเพลงนี้เหรอ ?

                                อย่างนั้น...ผมจะเอาเพลงนี้ประกอบบันทึกนี้นะแม่

                                ผมจะสู้เพื่อแม่ครับ..........