ดูเหมือนไร้ซึ่งความกรุณา แต่นี่คือด้วยหัวใจแห่งความกรุณาอย่างที่สุด

สองสามวันมานี้ข้าพเจ้าได้ใช้เวลาในการพิจารณาใคร่ครวญบนเส้นทางแห่งธรรมและการทำงาน (๒.ใคร่ครวญธรรมกับชีวิตแห่งการงาน) แม้ได้รับการเน้นย้ำจากองค์พ่อแม่ครูบาอาจารย์ (R2R คือ ธัมมะวิจะยะ ๑ ในธรรมแห่งการรู้แจ้ง)

จนถึงวันที่ข้าพเจ้าควรพิจารณา...

จึงได้เข้ากราบเรียนหลวงปู่ ในสภาวะของจิตที่มันยังไม่เกิดปัญญาในบางอย่าง หลวงปู่ท่านก็เมตตาว่า "ก็ตั้งเป็นโจทย์วิจัยสิ" ... ข้าพเจ้าจึงกราบเรียนท่านไปว่าตั้งโจทย์ดังกล่าวและเข้าทางภาวนาหามรุ่งมาแล้ว ปัญญาก็ยังไม่เกิด

สิ่งที่ใคร่ครวญ...ทำให้เกิดเป็นความไม่แน่ใจว่า สิ่งที่พิจารณานั้นคือสภาวะธรรมหรือกิเลส  บางครั้งเราถูกกิเลสหลอกอย่างไม่รู้ตัวอันเนื่องเป็นความละเอียดยากที่ปัญญาหยั่งถึง

และแล้วในวันนี้

ข้าพเจ้าก็ได้ตัดสินใจขอเลื่อนการทำกระบวนการ R2R ของเครือข่ายสุราษฎร์ธานี ที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วัน มันคือความรับผิดชอบ แต่ก็ต้องแลกกับความกรุณา แล้วข้าพเจ้าจะเลือกสิ่งใด...

หลังจากที่พูดคุยหารือกับผู้จัดและยินยอมในการตัดสินใจของข้าพเจ้าแล้ว จากนั้นข้าพเจ้าก็ประสานไปที่เครือข่ายศูนย์อนามัยที่ ๗ ที่จะมีขึ้นในเดือนหน้า พร้อมกันนั้นประสานไปที่เครือข่าย รพ.กุดชุม ... ซึ่งที่นี่ข้าพเจ้ารู้สึกเกรงใจมากที่ครั้งนี้เป็นการขอเลื่อนครั้งที่ ๓ 

ข้าพเจ้าแจ้งไปในทุกที่ว่า จะเชิญอาจารย์ท่านอื่นมาแทนก็ได้

แต่ทั้งสามแห่งก็ช่างกรุณาต่อข้าพเจ้าอย่างยิ่งว่า ขอรอในวันที่ข้าพเจ้าสะดวก

แม้ต้องแลกกับบางสิ่งบางอย่างที่นำมาสู่การได้ชื่อว่าไร้ซึ่งความรับผิดชอบ และเสียซึ่งสัจจะ แต่ข้าพเจ้าก็ยินดียอมรับในผลนั้น

ความรับผิดชอบ + สัจจะ =>แลกกับ "ความกรุณา" 

ชีวิตของข้าพเจ้าไม่มีอะไรที่ต้องเสียอีกแล้ว เพราะได้ตั้งจิตอธิษฐานต่อตนเองในการยอม...ยอมรับในผลต่างๆ นั้นด้วยตนเอง

ผู้จัดทั้งสามแห่ง...

ให้ความเมตตาและกรุณาต่อข้าพเจ้ามาก ปราศจากซึ่งจิตที่ขุ่นมัวและหมองโกรธ 

พยายามหาทางออกร่วมกันในการตัดสินใจครั้งนี้

ครั้งนี้ในรอบ ๔ ปีที่ข้าพเจ้าเป็นผู้เอ่ยขอยกเลิก และเป็นปีที่จำนวนมากแห่งที่สุด เพราะครั้งแรกนั้นประมาณปี ๒๕๕๐ ข้าพเจ้าได้เอ่ยยกเลิกไปต่อผู้จัด R2R ในเครือข่ายแห่งหนึ่ง...และในตอนนั้นผู้จัดน้อยใจมาก ต่อว่าข้าพเจ้าอย่างมาก

แต่อย่างไรก็ตาม ในการกระทำทุกการกระทำ ข้าพเจ้ามักใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนเสมอ เพราะหากไม่ใคร่ครวญพิจารณาแล้วเราอาจตกเป็นทาสของอารมณ์ได้ทำให้เราอาจตัดสินใจทำอะไรผิดพลาดลงไป

บางครั้งบางครา...

เรายอมถูกรับผลในบางสิ่งเพื่อแลกกับบางสิ่ง

นี่คือ...เส้นทางแห่งการตั้งโจทย์เพื่อนำไปสู่การเกิดเป็นปัญญา และเป็นปัญญาที่มาจากความนอบน้อมและอ่อนโยน

...

๑๗ กันยายน พ.ศ.๒๕๕๕