ความรู้สึกกับคุณลิขิต (มือใหม่)

ศิริ
ขอเป็นแค่ครั้งแรกและครั้งเดียวพอค่ะ

ไชโย ^_^  บทบาท "คุณลิขิต"  เสร็จสิ้นลงอย่างสมบูรณ์ หลังจากสรุปประเด็นและรวบรวมเขียนไว้ในบันทึก 1, 2 , 3และ 4 งานนี้รู้ตัวเลยค่ะว่าตัวเองไม่เหมาะกับการเป็นคุณลิขิต (ขอเป็นแค่ครั้งแรกและครั้งเดียวพอค่ะ)

ผู้เขียนมีการเตรียมตัวพอสมควรค่ะ เป็นต้นว่า...

  • มือถือไม่เอาไป (กลัวเสียสมาธิ)
  • ไปก่อนเวลาเล็กน้อย
  • เตรียมกล้องถ่ายรูป ตรวจสอบถ่าน (ถ่านสำรอง) ตอนแรกกะว่าจะไปหาซื้อ เผอิญคุณปรือใจดี บอกให้ยืมฟรี  ๆ (โชคดีจัง)
  • ไม่กล้าทานข้าวเยอะ กลัวหนังท้องตึงหนังตาหย่อน
  • ปากกา ดินสอ ไส้ดินสอ (สำรอง)อย่างละอัน และแน่ใจว่าสมุดมีหน้ากระดาษว่างเหลือพอ

แต่ก็ยังเจอความผิดพลาด......

  • ทานข้าวน้อยก็จริง แต่ทานน้ำเยอะไปหน่อย เลยปวดปัสสาวะ (แต่ก็กลั้นไว้)
  • รูปที่ถ่ายมาได้ค่อนข้างมืด เผอิญฟ้ามืด มัวฝน และเปิดไฟน้อยไปหน่อย แต่โชคดีที่ คุณโอ๋ ช่วยสอนปรับภาพด้วยโปรแกรมคอมฯ
  • หลัง  ๆ สมาธิเริ่มแตกค่ะ อาจด้วยความตั้งใจมากไป สมองชักเบลอ  ๆ  อีกทั้งกลิ่นกาแฟ โอวัลติน และขนม ยั่วยวน พอสมควร
  • ผู้เขียนลายมือแย่มาก  ๆค่ะ กว่าจะสรุปประเด็นได้ เล่นเอาค้อน จอบ เสียม เครื่องไม้เครื่องมือทั้งหมดที่มีอยู่ กว่าจะแกะ ขุด งัด ออกมาเป็นประเด็นได้ (เฮ้อ! เหนื่อยค่ะ)  
  • ตอนบันทึกผู้เขียนเลือกใช้ดินสอค่ะ ผู้เขียนนำสมุดกลับสรุปประเด็นที่บ้าน เผลอแป๊บเดียวเอง!!! มีมือดีนำยางลบมาข้อมูลบางส่วนหายไปค่ะ
  • อันที่จริงพี่เม่ยแนะนำให้ใช้คอมได้ค่ะ แต่ส่วนใหญ่ระบบไฟเมื่อเวลาฝนตกไม่ค่อยจะดี ผู้เขียนเลยเลือกที่จะจด  ๆ จ้อง ๆ  
  • ผู้เขียนค่อนข้าง "เกร็ง"ค่ะ เพราะทำหน้าที่ครั้งแรก แม้คุณฟา (พี่เม่ย) จะคอยช่วยอยู่ก็ตาม อาจเป็นเพราะว่า........

   - ต้องตั้งใจ ตั้งใจ ...(ห้ามวอกแวก เป็นอันขาด) เดี๋ยว
      อาจจะหลงประเด็นได้
   - เมื่อวานฝนตกอากาศเย็น โชคดีพี่เม่ยปิดแอร์ (ดีขึ้น
     หน่อย)
   - เนื่องจากเป็นการคุยแบบสบาย  ๆตามสไตล์....และเปิด
     โอกาสให้ทุกคนร่วมกันแลกเปลี่ยน ทำให้ต้องคอยจ้อง
      ว่าใครเป็นคนพูด พูดอะไร และอย่างไร 

อย่างไรก็ตามผู้เขียนขอขอบคุณ.....คุณเอื้อ อ.เสาวรัตน์ พี่เม่ย รวมทั้งผู้เข้าร่วมทุกคน ที่ให้โอกาสเรียนรู้ และคุณ nidnoi ที่ช่วยเก็บประเด็น และการเรียนรู้จากบันทึกคุุณลิขิตมือใหม ่ของคุณ Anochy 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเรื่องราว...เล่าสู่กันฟัง

คำสำคัญ (Tags)#คุณลิขิต#ความผิดพลาด#การเตรียมตัว

หมายเลขบันทึก: 50202, เขียน: 15 Sep 2006 @ 13:02 (), แก้ไข: 30 May 2012 @ 16:48 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก


ความเห็น (7)

ถ่อมตัวไปหรือเปล่าจ๊ะหนู  ทั้งเตรียมตัวอย่างดี และ ตั้งใจทำหน้าที่ขนาดนี้  สอบผ่านได้เกรด A แล้วค่ะ  
nidnoi
เขียนเมื่อ 

ใช่แล่วค่ะ   คุณศิริเธอถล่มตัว

ที่บอกว่า "..ขอเป็นแค่ครั้งแรกและครั้งเดียวพอ.."   สำหรับการเป็นคุณลิขิต    คงได้ตามที่ขอค่ะ  งานนี้งานเดียว   แต่งานอื่นอีกหลายงาน  ต้องเป็นแน่ๆ..(เหอะ...เหอะ..)

สาเหตุที่พี่เม่ยได้แนะนำให้คุณศิริใช้คอมพิวเตอร์ที่มีอยู่ในห้องประชุมช่วยในการจดบันทึก เพราะทราบมาว่ามีฝีมือในการพิมพ์ดีดสัมผัสไม่เบาเลยใช่ไหมคะ?? ความจริงนี่เป็นคุณสมบัติพิเศษสำหรับผู้ที่จะทำหน้าที่เป็นคุณลิขิตเลยนะคะ  พี่เม่ยคิดว่าคุณศิริไม่ต้องกังวลไปเลย มีงานหน้าแหงๆ....
  • คุณศิริฝึกใช้โปรแกรม MindManager ไว้ก็ดีนะ จะได้สะดวกในการบันทึกประเด็นต่างๆ และฝึกสรุปประเด็นให้เป็นประโยคสั้นๆ ที่จะช่วยดึงความทรงจำของเราเกี่ยวกับเรื่องเล่าทั้งหมดให้ออกมาให้ได้ด้วย ก็จะดีนะคะ!
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

นั่นสิคะ...กะปุ๋มว่าคุณศิริเธอ..ถ่อมตัวเกินไปคะ...

กะปุ๋มตามอ่านงานของคุณศิริมานานแล้ว...ไม่น่าจะเก็บประเด็นไม่ได้...ใช่ไหมคะพี่เม่ย...

กะปุ๋มว่าคุณเอื้อ คุณอำนวย ท่านได้มอบหมาย..งานให้เหมาะกับคนแล้วคะ...อาการที่เกิดขึ้นนั้น...กะปุ๋มก็เป็นบ่อย...ระหว่างเก็บรายละเอียดรายทาง...แต่อาศัยว่าใช้ประสาทสัมผัสทุกภาคส่วน...จึงทำให้ข้อมูลไม่ตกหล่นคะ...ตาดู...หูฟัง...มือจดๆๆ...บางทีก้แอบหลับใน..ขณะตาเบิกกว้าง...555...ใช้ mp 3 บันทึกเสียงก็ไม่เคยเปิดฟัง...เรียนรู้คะ...กะปุ๋มก็ยังคงต้องเรียนรู้...ต่อไป...

สู้ๆๆ..นะคะ...ทาเคชิ เฮ้ย!!!...คุณศิริ

*^__^*

กะปุ๋ม

โห!! ขอบคุณทุกคนค่ะ สำหรับกำลังใจ แต่ผู้เขียนเขียนตามความจริงค่ะ ไม่ได้ถล่มตนเลยค่ะ  ถ้าให้ตัวเองเลือกจะชอบทำงาน routine มากกว่าซะอีก

คุณ Ka-poom ค๊ะ อดนึกภาพแล้วแอบขำ ๆ ค่ะ  บอกว่า "ตาดู...หูฟัง...มือจดๆๆ...บางทีก็แอบหลับใน..ขณะตาเบิกกว้าง"

พี่เม่ยค๊ะ กลับออกจากห้องประชุมก็ถามพี่ nidnoi ค่ะ ว่า mind map คืออะไร เคยแต่ได้ยิน อีกทั้งได้คุยกับพี่โอ๋ เหมือนกันค่ะ แต่ยังไม่เคยลอง

 

เสาวรัตน์
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 

ขอชมว่าขนาดเครียดๆ ยังเขียนได้ครบถ้วนและดีมากขนาดนี้ จนคนพูดยังจำไม่ได้เลยว่าพูดไปมากขนาดนั้น

ครั้งหน้าต้องสุดยอดแน่ๆค่ะ

ยืนยันได้ว่าคุณศิริของเราเครียดจริงๆค่ะ น่าจะเป็นเพราะใส่ใจเกินร้อย และเกรงความคาดหมายจากชื่อตำแหน่ง ทั้งๆที่จริงๆแล้วก็ทำได้ดีมากแม้จะไม่เครียด สังเกตจากเวลาจับประเด็นสิ่งที่พวกเราคุยกันในหน่วยเอามาเขียน

ถ้าจะให้ดี คงต้องเปลี่ยนชื่อตำแหน่งให้แล้วก็ให้ทำอีกบ่อยๆ จนหายเครียดค่ะ คุณศิริเป็นคนเรียนรู้และปรับตัวเร็ว รับรองไม่นาน เผลอๆจะเขียนจบทันทีที่คนพูดหุบปากเลยล่ะค่ะ (สมาชิกห้อง Chem ทุกคน ยืนยันได้ในความเป็นไอพ่นของคุณศิริค่ะ)