การสื่อสารในชั้นเรียนอย่างมีประสิทธิภาพจะส่งผลต่อการจัดการบริหารชั้นเรียน และการถ่ายทอดเนื้อหาได้เป็นอย่างดี แต่ขณะเดียวกันการใช้ภาษาในการสื่อสารอาจจะมีการผสมผสานภาษาถิ่นไปในภาษาราชการด้วย

        ขณะที่รอให้นักเรียนสรุปเนื้อหาที่ได้ฟังจากครูในคาบเคมีเลยตั้งคำถามเด็กนักเรียนห้องหนึ่งว่า "บ้านใครอยู่ใกล้กับที่เขาปลูกมะลิบ้างค่ะ  ครูอยากได้มะลิไม่ฉีดยาจะเอาไปทำพวงมาลัยในงานมุฑิตาจิตครูที่จะเกษียณอายุราชการ"  สิ้นเสียงครูนกก็มีสาวน้อยหน้าตาคมขำครูบ้านหนูป่าบอนมี  ครูนกได้ฟังก็แปลกใจเล็กน้อยเพราะทราบมาว่า ป่าบอนมีชื่อเสียงด้านสับปะรดครูนกเลยย้อนถามกลับไปว่า "แต่ป่าบอนเขามีชื่อเสียงด้านสับปะรดนะ" สาวน้อยก็รีบส่งเสียงพร้อมหน้าตายืนยันไปด้วย "ก็ใช่ค่ะครู ครูจะเอามะลิไม่ใช่เหรอ มะลิ-สับปะรดนั่น" 

          จบเสียงของสาวน้อยทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะพร้อมกับเด็กสาวทั้งโต๊ะยืนยันว่า "ครูนั่นละผิด ครูพูดว่า มะลิ ไม่มีคำว่า ดอกมะลิ"   ครูนกเลยยอม "ไม่เป็นไรผิดเป็นครู" แต่มีคนไม่ฟังครูพูดแน่นอนเพราะครูย้ำแล้วจะนำมะลิไปร้อยพวงมาลัย แต่เถียงอย่างไรก็แพ้ลูกศิษย์ค่ะ เพราะเธอย้ำว่า ต้องพูดว่า ดอกมะลิ ไม่ใช่ มะลิ
           ครูนกยังโชคดีที่สื่อสารกับเธอจนถึงขั้นแยกได้ระหว่าง "มะลิ (ชื่อภาษาถิ่นของสับปะรด) กับ สับปะรด" ไม่ใช่นั่นวันศุกร์ที่จะมาถึงนี้คงได้ทำสับปะรดกวนกันแน่นอนเพราะตั้งใจจะสั่งปริมาณมาก คงต้องระวังไปอีกนานเรื่อง มะลิ กับสับปะรด