สวยหากเศร้าเกินไป สำหรับฉัน
ใบไม้ใบหนึ่ง
หล่นลงที่ทางเดินผ่าน
สีเหลืองแบบเปลือกมะม่วงสุก
ฉุกใจฉันให้คิดถึงใบไม้อีกใบหนึ่งนั้น
ใบไม้ใบนั้น
ติดห้อยอยู่ที่ปลายกิ่งไม้
ของต้นไม้ใหญ่
ในคืนวันของฤดูหนาวปีหนึ่ง
คุณบอกว่า
เป็นสีเหลืองที่สวยที่สุด
สว่างหากไม่สว่างจ้า
เจือด้วยสีแสดบาง ๆ
ไล้ด้วยสีเขียวอ่อนเรื่อริมใบ
ขีดเส้นสายด้วยสีน้ำตาลจาง
ตามขอบ เส้นกลางและก้านใบ
ฉันยอมรับว่า
สีเหลืองแกมบอร์กของใบไม้
ที่แห้งคาต้น
รอวันปลิดปลิว
รอเพียงแรงลมพัดอีกครั้ง
สวย..
สวยตามที่คุณชี้ชวนให้ชม
เหลืองสวยอมแสดเจือให้หวาน
ไล้ด้วยเขียวอ่อน
วอนให้เห็นว่ารอความหวัง
ในที่สุด
ถูกตัดด้วยเส้นสายของสีน้ำตาลแห้ง
คล้ายยอมรับว่า
สิ้นหวัง
สวยหากเศร้าเกินไป
สำหรับฉัน
ใบไม้ใบนั้น
สวัสดีครับคุณหมอภูสุภา
cheer ๆ เป็นกำลังใจให้นะครับ
ใบไม้..
ไม่เพียงสดใส
และสวยใสด้วยสีสันของใบไม้
หากแต่การโยกไหวของใบไม้
ก็เป็นการเปล่งเสียงขับขานบทเพลง
พร้อมๆ กับการร่ายระบำไปกับท่วงทำนอง
ที่ใบไม้ได้ขับขาน-
...
ขอบคุณครับ
กับความรู้สึกเศร้า.. เหงา..
และเหมือน ไอศครีม ขนมหวาน ที่เราล่อตัวเราเองไว้ว่า
ทำงานเสร็จหนึ่งชิ้น ถึงจะเขียนหนึ่งชิ้น :-)
จินตกวี ที่น่าทึ่ง และหลงใหล!..
เป็นเพลงชอบเหมือนกันเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ