อีกครั้ง กับ " บ้านประจวบโชค" ต่อชีวิตเขา เติมชีวิตเรา

บ้านประจวบโชค

 

 

 

 

 

 " อันความกรุณาปรานี  จะมีใครบังคับก็หาไม่                                    หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน " 

 

 

เช้าวันนี้  25  สิงหาคม 2555 คุณมะเดื่อพร้อมด้วยคณะ  อันได้แก่ " แก๊งค์เสื้อชมพู - ดำ" ซึ่งเป็นสมาชิกของชมรม  " 2 ภาษาศิลป์ " ประกอบด้วย พ่อ แม่ พี่ น้อง ลูก ๆ หลาน ๆ และเด็กเล็กเด็กน้อย ประมาณ  50 ชีวิต ได้เดินทางไปเลี้ยงอาหารผู้ยากไร้ และนำเครื่องอุปโภคบริโภคไปบริจาค ณ สถานสงเคราะห์ประจวบคีรีขันธ์ ( บ้านประจวบโชค ) เป็นครั้งที่  2 ในปีนี้

 

 

อาหารที่นำไปเลี้ยงก็มี  ขนมจีน น้ำพริก น้ำยา แกงเขียวหวานไก่   ไอศครีมกะทิสด ไอศครีมแท่ง (แบบโบราณ)  ข้าว  แกงจืด  มังคุด เต็มพิกัด  ในวันนี้ มีคณะผู้ใจกุศลอีกคณะหนึ่งได้ไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวน้ำ  ขนม  และไอศกรีม (โดยมิได้นัดหมาย ) ด้วยเช่นกัน  สังเกตดูว่า ผู้ที่อยู่ในสถานสงเคราะห์มีสีหน้า แววตา สดชื่น ยิ้มแย้มแจ่มใสกันทุกคน เพราะวันนี้มีอาหารให้รับประทานกันเต็มที่

 

 

เมื่อได้เวลารับประทานอาหารกลางวัน (ประมาณ  11.00 น.) เจ้าหน้าที่ตีระฆังเรียก ผู้ที่อยู่ในการดูแลของสถานสงเคราะห์ (ที่สามารถช่วยตัวเองได้ ) ก็มานั่งรอรับอาหาร และเมื่อได้เวลาก็เข้าแถวรับแจกอาหารด้วยความเรียบร้อย (ส่วนผู้ที่เจ็บป่วยและอยู่ในการดูแลรักษาเป็นพิเศษ ต้องแบ่งอาหารไปให้อีกส่วนหนึ่ง)

 

 

เมื่ออาหารในจาน (ชาม) แรกหมด  ก็ลุกขึ้นไปต่อแถวรับอาหารใหม่ (จนกว่าจะอิ่มไปเอง) สังเกตดูว่าแต่ละคน รับประทานกันคนละหลาย ๆ จาน (ชาม) จนเจ้าหน้าที่ต้องบอกว่า " เอาไว้กินมื้อเย็นบ้าง มื้่อนี้พอแล้ว"

 

 

ทุก ๆ คนรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ทำให้คนที่นำอาหารไปเลี้ยง นั่งอมยิ้มด้วยความอิ่มเอมใจไปตาม ๆ กัน เจ้าหน้าที่บอกว่าในวันปกติ ทางราชการได้จัดสรรงบประมาณเป็นค่าอาหารมาให้ เป็นรายหัว หัวละ  60 บาท/วัน  ทางสถานสงเคราะห์ก็จัดอาหารให้ 3 มื้อ รับประทานจนอิ่ม  แต่ถ้ามีผู้มีจิตอันเป็นกุศลมาเลี้ยงอาหาร ก็จะทำให้ทุก ๆ คนได้รับประทานอาหารพิเศษอย่างอิ่นหนำสำราญ

 

 

ระหว่างนั้น คุณมะเดื่อ ได้เข้าไปทักทาย พูดคุยกับ ผู้ที่ได้รับการสงเคราะห์ในสถานสงเคราะห์บางคน  โดยมีเจ้าหน้าที่คอยให้ข้อมูลเพิ่มเติม ทำให้ทราบว่า ผู้ัที่ยากไร้เหล่านี้มาจากแทบทุกพื้นที่ของประเทศไทย  

 

       

  (สองอนงค์ ในภาพข้างบนนี้ คือทีมงามของคุณมะเดื่อนะจ๊ะ ไม่ใช่ผู้ที่อยู่ในสถานสงเคราะห์ แฮ่ะ ๆ )

 

มีรายหนึ่ง ที่ได้รับทราบว่า กำลังจะได้กลับไปอยู่กับญาติ เพราะอาการป่วยเกือบเป็นปกติแล้ว บ้านของเขาอยู่ อ.แม่สาย  จ.เชียงราย เขาเล่าให้คุณมะเดื่อฟังว่า  เขาถูกส่งตัวมาอยู่ที่นี่ เพราะอาการเครียดแล้วดื่มเหล้าจัด  เดิมเขาทำงานอยู่แล้วเครียดจัด เคยคิดฆ่าตัวตายหลายครั้งแล้ว เขายอมรับว่าระยะนี้เขาอ่อนแอมาก ๆ เขารู้สึกว่าหมดสิ้นทุกอย่าง  

 

 

คุณมะเดื่อจึงให้กำลังใจเขาโดย ให้เขาคิดว่า "ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ล้วน  เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป ไม่มีอะไรยั่งยืน ดังคำสอนของพระพุทธเจ้า อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ไม่มีใครห้ามได้ หากจะไม่เกิด ก็ไม่เกิดแม้เราจะพยายามให้มันเกิดสักเพียงใด  วันพรุ่งนี้ยังมี  ชีวิตจะต้องดีกว่าวันนี้  ต้องรักตัวเอง และให้กำลังใจตัวเองให้มากที่สุด กำลังใจจากผู้อื่นมีความสำคัญ แต่ที่สำคัญที่สุดคือการให้กำลังใจตัวเอ

 

 

และเมื่อเขากลับไปอยู่ที่เชียงรายแล้ว ขอให้เขาทำประโยชน์ให้กับตัวเอง และสังคม อย่าเบียดเบียนตัวเอง และไม่ทำให้ผู้อื่นต้องเดือดร้อน  รำคาญใจ....คุณมะเดื่อไม่รู้ว่าเขาจะเข้าใจหรือไม่กับคำพูดของคุณมะเดื่อ (ที่บางทีคุณมะเดื่อก็ยังงง ๆ กับคำพูดของตัวเองเหมือนกัน...อิ อิ) แต่สังเกตว่า เขายิ้มแววตาสดใสขึ้น เขาขอบคุณคุณมะเดื่อมากมาย บอกว่า เขามีความหวังขึ้น หากเมื่อก่อนเขาคิดได้อย่างนี้ เขาคงไม่ต้องเข้ามาอยู่ที่นี่....เขาจะคิดเสมอว่า ยังมีพรุ่งนี้และต้องดีกว่าวันนี้..... สาธุ! หากเขาคิดได้อย่างนี้จริง ๆ คุณมะเดื่อจะดีใจมากมายเลยละ

 

 

ผู้ยากไร้ทุก ๆ คนในสถานสงเคราะห์นี้ จะเรียกผู้หญิงที่ไปเลี้ยงอาหารพวกเขาว่า  " แม่ "  และเรียกผู้ชายว่า " พ่อ"  คุณมะเดื่อสงสารทุก ๆ คนอย่างจับใจ  ยิ่งได้รู้ที่มาของพวกเขาแล้ว ยิ่งสงสาร และสลดหดหู่ใจมาก ๆ หลาย ๆ คนบอกว่า คิดถึงบ้าน  อยากกลับบ้าน มีหลายคนมาอยู่ที่นี่เกือบ 10 ปีแล้ว ไม่มีญาติมาเยี่ยมเลย บางคนมีครอบครัว เคยอยู่อย่างอบอุ่น แต่เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงกับชีวิต  ครอบครัวก็เอามาฝากไว้ที่นี่ แล้วไม่มีเยี่ยมเยียนเลย

 

 

 

.... ก่อนจาก คุณมะเดื่อบอกลาทุก ๆ คน ก็ได้รับคำอวยพรจากความ " บริสุทธิ์ใจ" ของพวกเขาอย่างท่วมท้น คุณมะเดื่อและคณะ คงต้องกลับไปเลี้ยงอาหารและบริจาคสิ่งของให้กับบ้านประจวบโชคอีกแน่ ๆ แต่ยังไม่รู้ว่าเมื่อไรจ้ะ

คุณมะเดื่อขอแบ่งกุศลผลบุญในครั้งนี้ให้กับทุก ๆ คนที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้ด้วยนะจ๊ะ



...........................................................................................





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ใต้หล้าฟ้าเมืองไทย



ความเห็น (19)

ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะคุณมะเดื่อ

นอกจากอาหารกายแล้วคุณมะเดื่อยังได้ช่วยให้อาหารใจกับเขาด้วย

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณปริม Blank คุณมะเดื่อสงสารและเข้าใจชีวิตทุกชีวิต คนเราเกิดมาควรเอื้ออาทรต่อกัน ให้ในสิ่งที่เราพึงให้แก่กันได้เท่าที่จะมีโอกาสจ้ะ  ขอบคุณจ้ะ

เขียนเมื่อ 
  • อนุโมทนาบุญกับผลบุญครั้งนี้ด้วยค่ะ
  • คำพูดปลอบใจไม่กี่คำสร้างกำลังใจของผู้ที่อยู่ในภาวะอ่อนแอและท้อแท้ได้เสมอค่ะ
  • แต่ละวันจะผ่านไปหากเรามีกำลังใจและไม่สิ้นหวัง
  • กิจกรรมแบบนี้ส่งเสริมให้เยาวชนเรียนรู้เรื่องจิตสาธารณะได้เป็นอย่างดีด้วยค่ะ ผู้ให้และผู้รับต่างมีความสุข
เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณ Blank ใช่จ้ะ ผู้ให้และผู้รับต่างสุขใจ  จิตที่เปี่ยมด้วยกุศลและความสุขจะส่งผลให้เราและคนรอบข้างเป็นสุขด้วยจ้ะ

รักตัวเอง

และให้กำลังใจตัวเอง

ให้มากที่สุด

ถูกต้องนะครับ

กำลังทำอยู่เลย ชอชชอบชอบ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะท่าน ผอ. Blank คนทำงานนั้น กำลังใจ สำคัญที่สุด แต่ก็หาได้ยากยิ่ง ต้องให้กำลังใจตัวเองนี่แหละจ้ะ ขอบคุณจ้ะ

อ่านแล้วอิ่มเอมใจ แม้จะไม่ได้มีส่วนลิ้มรสอาหารแสนเลิศรสที่นำไปเลี้ยงด้วย (สักหน่อย)

อนุโมทนาบุญกับคุณมะเดื่อด้วยค่ะ

ความเมตตาปรานีที่เราให้ไปโดยไม่ได้เลือกนั้น...ยิ่งใหญ่และมีคุณค่ามากๆค่ะ  :)

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณ Blank ขอบคุณที่มาทักทาย สังคมไทยทุกวันนี้เริ่มขาดแคลนความเอื้ออารีต่อกัน โดยเฉพาะความเอื้ออารีที่ไม่มีผลตอบแทน ทำให้สังคมไม่ค่อยน่าอยู่นัก เราควรแบ่งปันความเมตตาอารีต่อกันเท่าที่จะทำได้เพื่อให้สังคมของเราน่าอยู่ยิ่งขึ้นจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณมะเดือ่..อ่านบันทึก ไปมีความรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไร มาจุกที่คอ เหมือนจะสะอื้น ... สงสารครับ กุศลสร้างแก่ผู้ยากไร้ ...ผมว่าได้กุศล อย่างทันตา "เป็นสิ่งดีสองชั้นอันปลื้มใจ ทั้งผู้ให้ผู้รับสมถวิล.."

เขียนเมื่อ 

กิจกรรมที่ทรงคุณค่า.. ขออนุโมทนาบุญนะคะ

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณแว่นธรรมทอง Blank ใช่จ้ะ ความสุขจากการให้ คือสุขใจอย่างแท้จริง ขอบคุณจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณระพี Blank ขอบคุณจ้ะ รับความสุขจากกุศลจิตนี้ด้วยกันนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

สาธุ จ้า ขอให้บุญกุศลที่ได้ทำ ส่งผลให้มีแต่ความสุขนะจ้ะ

เขียนเมื่อ 
ขอบคุณจ้ะท่าน ผอ.Blank
เขียนเมื่อ 
  • ขออนุโมทนาด้วยครับ
  • เห็นแล้วมีความสุข
  • แต่สงสารคนที่อยู่ที่บ้านประจวบโชค
  • ขอให้มีความสุขกับการทำงานครับ
เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะท่านอาจารย์ขจิต Blank ได้ไปบ้านประจวบโชคเป็นครั้งที่ 2  ทำให้ปลงชีวิตได้เยอะจ้ะ ขอบคุณจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ผู้ให้ย่อมเป็นที่รักใคร่ของหมู่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายครับ สาธุๆ

เขียนเมื่อ 

แวะมาดื่มด่ำกับบรรยากาศเมตตาจิตอีกครั้งค่ะ

พนัดดา เตอสุภาพ
IP: xxx.164.144.196
เขียนเมื่อ 

พรุ่งนี้ตั้งใจจะเอาของใช้ส่วนตัว เสื้อผ้า ไปให้ค่ะ พี่ที่รู้จักกับพี่สาวชวนไป