วันนี้ได้อ่านบันทึก ใครว่าข้าราชการสายข,ค. ไม่ต้องทำงานวิจัย  ของคุณ Mitocondria   โดยเฉพาะ  "หากคุณคิดว่าจะเอาดีในอาชีพนี้แล้วล่ะก็ ตอบได้เลยครับว่า งานวิจัยคือคำตอบสุดท้ายของความก้าวหน้าในอาชีพนี้ " และถึงทำงาน Routine ดีขนาดไหนสุดท้ายเงินเดือนก็ตันอยู่ดีี

อ่านแล้วเห็นใจคนทำงาน routine จังค่ะ     เพราะตัวอย่างคนใกล้ ๆ  ตัวในภาคก็มีให้เห็น บางคนไหวตัวทันค่ะ ใกล้จะตัน ก็อาจจะลองเขียนคู่มือ แต่ตัวอย่างที่ได้เห็นมาก็อาจจะได้์ค่ะ แต่ต้องใช้เวลาหน่อย แต่ถ้าเป็นวิจัยจะง่ายกว่า พอรู้แบบนี้บางคนหยุดเขียนซะเฉย  ๆ  เคยได้ลองคุยกับบางคน  และได้เคยแนะนำให้ทำวิจัยเหมือนกัน แต่ ดูเหมือนจะแต่ละคนมีเหตุผล 108 ประการเลยค่ะ เป็นต้นว่า...

บางคนกล้า ๆ กลัว แต่ไม่รู้จะ เริ่มต้นต้น "ทำเรื่องอะไร?"   บางคนบอก "เป็นเรื่องยากและ เป็นเรื่องใหญ่" และต้องเขียน "abstract" ภาษาอังกฤษ "ไม่มีเวลา" งาน routine ก็เต็มไหนจะภาระครอบครัวอีก ให้พี่ทำอย่างอื่นดีกว่า เผลอ  ๆ ก็ปลงแล้วล่ะ จะรอ early หรือ รอเกษียณไปเลย และ บางคนยังไปทำธุรกิจอย่างอื่นเสริม ไปเลยก็มี .....

ทั้งๆ  ที่คนเหล่านี้ จะว่ากันไป......สั่งสมประสบการณ์ "การทำงาน" มาอย่างยาวนาน เพียงแต่ ......ขาดประสบการณ์ "การทำวิจัย" เท่านั้นเอง (ประมาณว่าทำงาน Routine มาเกือบ 20 - 25 ปี เชียวน๊ะ อยู่ดี ๆ มาให้ทำงานวิจัยน่ะ)  ผู้เขียนคิดว่าหากเราสนับสนุนคนเหล่านี้ ให้ถูกทางก็น่าจะเป็นขุมกำลัง "R2R" ได้

 แต่เราจะมีวิธี หรือแนวทางอย่างไรล่ะ ????

ให้พวกเขาแค่ได้มีโอกาสลอง "ทำวิจัย" สักครั้ง

เผื่อ   ๆ ว่าพวกเขาจะติดใจ