ให้เกียรติกัน.....มันยากนักหรือ ??


คุณเคยหงุดหงิดกับมารยาทของคนบางคนหรือบางองค์กรบ้างหรือไม่

คุณเคยหงุดหงิดกับมารยาทของคนบางคนหรือบางองค์กรบ้างหรือไม่     เร็วๆนี้ ดิฉันได้รับจดหมายเชิญจากองค์กรหนึ่งที่ดิฉันเคยทำงาน   ซึ่งแน่ใจว่าเขาทราบว่าดิฉันคือผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อาภา ยังประดิษฐ  ผู้ที่เป็นกลุ่มเป้าหมาย จึงส่งหนังสือลงนามโดยผู้บริหารสูงสุด  เชิญให้ไปเข้าร่วมประชุมระดับนานาชาติ   โดยส่งมายังที่ทำงานใหม่  จ่าหน้าซองว่า  เรียน  นางอาภา  ยังประดิษฐ   และในหนังสือก็เรียน นางอาภา  ยังประดิษฐ   คุณคิดว่าผู้รับจะอยากไปเข้าร่วมประชุมตามคำเชิญหรือไม่ ?  บางท่านอาจบอกว่าอย่าไปยึดติดเลย  เขาเรียกอะไรก็ช่างเขาเราก็ยังคงเป็นเรา    ดิฉันจะเรียนว่า  นี่ไม่ใช่ครั้งแรก  แต่บ่อยครั้งที่องค์กรนี้ไม่ใส่ใจกับการให้เกียรติคน   อยากจะเรียกอะไรก็เรียก  ดร. ก็ไม่ให้ใส่    ดิฉันเคยถามเจ้าหน้าที่ว่าทำไมจึงทำเช่นนี้   เจ้าหน้าที่ตอบว่า  เป็นระเบียบที่วางไว้    ก็เลยถึงบางอ้อ ว่า  ระเบียบขององค์กรนี้กำหนดไม่ให้เขียน  “ดร.”  (กลัวจะรู้ว่าจบปริญญาเอก)  ไม่ให้เขียนว่า   “อาจารย์”    ขณะที่องค์กรอื่นไม่ได้กำหนด (อยากให้รู้ว่าจบปริญญาเอกและเป็นอาจารย์ไม่ใช่เจ้าหน้าที่สาย ข)

หลายองค์กรที่เชิญบุคลากรสาธารณสุขที่มีความรู้และประสบการณ์มาเป็นวิทยากร   ก็มักเรียกชื่อเป็น “นาง”    “นาย”   ซึ่งผู้จัดมักไม่คิดอะไร      วันหนึ่งดิฉันไปเข้าฟังการบรรยายเรื่องภาษี   จากวิทยากรผู้ซึ่งบรรยายเก่งมากและมีคิวแน่นแต่ก็สละเวลามาให้ความรู้    ท่านวิทยากรบอกว่า   ที่มาบรรยายวันนี้ก็เพราะหน่วยงานนี้ เรียกท่านว่า  “อาจารย์”   ท่านจึงแบ่งเวลามา  และท่านยังเล่าว่า  เมื่อท่านเดินเข้ามาในบริเวณสถานที่ประชุม  เจ้าหน้าที่ของหอประชุมเรียกท่านว่า  “คุณ”  แม้ผู้ที่เชิญช่วยพูดนำว่า  “อาจารย์”   เจ้าหน้าที่คนนั้นยังไม่รู้ตัว ยังเรียกว่าคุณอีก    เห็นไหมคะ   เรื่องแบบนี้ดูเหมือนเป็นเรื่องเล็กแต่อาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงได้   ถ้าดิฉันเกิดส่งจดหมายกลับแล้วเรียนท่านผู้บริหารคนนั้นว่า  ดิฉันไม่สามารถเข้าร่วมประชุมได้เนื่องจากติดภารกิจ  โดยเรียกท่านว่านางสาวบ้างจะเป็นอย่างไร ??

คุณเคยสังเกตไหมว่า   ถ้าไปซื้อของที่ตลาด  แม่ค้ามักจะเรียกเราว่า “พี่...   ป้า..” และใช้คำว่า  “จ๊ะ.....  จ๋า”    ถ้าไปซื้อของที่ร้านใหญ่หน่อย มักเรียกว่า “คุณ”   และใช้คำว่า  “ค่ะ”   แต่ถ้าเป็นร้านหรูหรือห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ   จะเรียกเราว่า   “คุณผู้หญิง”    หรือ  “ท่าน”          คุณเคยไหม   ไปโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาล   พยาบาลหรือเจ้าหน้าที่พูดกับเรา (ซึ่งแก่กว่าคุณแม่ของเขาอีก)  โดยใช้คำว่า  “จะ...  จ๊ะ”  ซึ่งยังไม่รวมกิริยาท่าทางที่ไม่ได้ให้เกียรติในฐานะที่ผู้ใช้บริการเป็นคนสูงวัย       

ดิฉันเชื่อว่าผู้บริหารคงไม่ทราบเรื่องแบบนี้หรอกค่ะ   เพราะเวลาลงนามท่านไม่ได้เห็น  เจ้าหน้าที่ถ่ายเอกสารที่ท่านลงนามไว้    แล้วใช่ชื่อคนลงไปทีหลัง    เรื่องนี้ดิฉันเคยบอกเจ้าหน้าที่  ถ้าเป็นเรื่องที่ดิฉันต้องลงนาม  ดิฉันขอลงนามสด  เพื่อจะได้ตรวจสอบหนังสือทุกฉบับที่ส่งออกไป  แม้จะเป็นร้อยฉบับ   แค่เสียเวลาเซ็นชื่อนิดหน่อยแต่คุ้มค่า   ผู้รับก็จะรู้สึกว่าให้เกียรติกับเขา   

เช่นกัน    ถ้าผู้บริหารสถานพยาบาลเดินไปโรงพยาบาลที่ไม่มีใครรู้จักท่าน    แล้วได้รับบริการที่ไม่ให้เกียรติแบบนี้  ท่านก็คงไม่พอใจ    หรือท่านลองให้ญาติท่านมารับบริการโดยไม่ให้ใครทราบว่าเป็นญาติท่าน   ดูซิคะว่าจะได้รับบริการแบบไหน     

ดิฉันเขียนเรื่องที่บางคนหรือบางองค์กรเห็นว่าเป็นเรื่อง “เล็กๆน้อยๆ”   แต่สำหรับบางคนหรือบางสถานการณ์กลับเป็นเรื่องใหญ่   การให้เกียรติกัน  ยกย่องกันเป็นมารยาทที่จำเป็น   ไม่เสียเวลา  ไม่เสียหาย  มีแต่ได้กับได้    คุณคิดอย่างไรกับเรื่องนี้    ถ้าแสดงความคิดเห็นกลับมาบ้างก็จะถือว่าให้เกียรติกับดิฉันมากเลยค่ะ

หมายเลขบันทึก: 499188เขียนเมื่อ 19 สิงหาคม 2012 09:26 น. ()แก้ไขเมื่อ 8 ธันวาคม 2012 22:02 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (6)

ไม่ยากเลยค่ะ....ลดอัตตา...ลง (ลดEgo)...ทำตัวให้เล็กๆๆ เข้าไว้...ใส่ใจผู้อื่น...และ Care & Share & Fair ต่อกัน นั้นOKค่ะ


ขอบคุณบทความดีดีนี้ค่ะ

ขอบคุณที่ให้เกียรติแสดงความคิดเห็นดีๆค่ะ

ชลัญขอแสดงความคิดเห็นในมุมที่ตัวเองก็งงๆ กับการใส่ตำแหน่งหน้าชื่อ คือเราไม่ได้เรียนจบมาทางด้าน การ พิมพ์หนังสือราชการ บางครั้งใส่ไม่ถูกเหมือนกัน อย่างให้ผู้อำนวยการลงนามนี่ ตอนแรกพิมพ์ไป นายแพทย์.......... ท่านตีกลับหนังสือมาว่าให้ใส่ นายเฉยๆ ตรงตำแหน่งก็ระบุอยู่แล้วว่าเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ประมาณนี้ จริงๆ งง นะค่ะ ถถ้าจะมีใครให้รายละเอียดเรื่องนี้ น่าจะดี เพราะบางทีเวลาทำหนังสือไม่ใช่ว่าไม่ยากไม่ให้เกียรติ แต่กลัวใส่ตำแหน่งผิด ก็เลยใส่เป็นกลางๆ หรือเปล่าไม่แน่ใจ .... ขอบคุณค่ะ อาจารย์ที่มาให้แนวคิดในประเด็นนี้

ครับ ให้เกียรติกัน เคารพกัน มันยากนักหรือ ก็แค่เอาใจเขามาใส่ใจเรา ก็เท่านั้น เรื่องนี้ครูต้องฝึกกับเด็ก ตั้งแต่ประถมยันมหาลัยเลย เชียวล่ะ ขอบคุณครับ

ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณชลัญธร เราควรแยกให้ออกระหว่างการออกคำสั่งหรือหนังสือราชการภายใน กับการติดต่อสื่อสารกับภายนอก การสื่อสารกับภายนอกต้องให้เกียรติกัน ไม่มีใครมากำหนดว่าถ้าให้เกียรติแล้วจะถูกลงโทษ บางแห่งถึงกับใช้คำว่า เรียน ท่านผู้อำนวยการ เรียน ท่านอาจารย์ ถือว่าเป็นการให้เกียรติ ไม่เป็นเรื่องผิดค่ะ

อาจารย์คะ ลอง vote หาสถานพยาบาลของรัฐ ที่มี service mind & respect everybody แล้วช่วยเล่าประสบการณ์ทางบวก จะดีไหมคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี