เพียงเวลา 50 กว่าปี ก็พอมองเห็นผู้หญิง 3 คนเดินบนถนนแห่งความรัก ห่วงใย ที่ไม่แตกต่างกันเลย
*****
คุณยายของครูอ้อย ต้องเดินมาเลี้ยงหลาน และเหลน บนถนนแห่งความรักและห่วงใย สายนี้
*****
คุณแม่ ต้องเดินนำอาหารกลางวัน ร้อนๆไปให้หลานสาวคนเล็ก ที่โรงเรียนด้วยความรักและห่วงใยบนถนนสายนี้เช่นกัน
*****
ตัว ครูอ้อยเอง ได้นำพาสิ่งที่ลูกคนเล็กต้องการไปให้เธอ.....บนถนน แห่งความรักและห่วงใย ไม่แตกต่างกันเลย....จะต่างที่ ครูอ้อยขับรถไปเท่านั้นเอง
*****
ถนนแห่งความรักนี้ มันตกทอดกันเสมือนมรดกแห่งความรัก ความห่วงใย และอาทร
*****
ไปจนถึง หลานชายครูอ้อย เมื่อเขาโตขึ้น เขาคงมาเขียนว่า คุณยายทวด คุณทวด คุณยาย และคุณแม่ เดินบนถนนแห่งความรักนี้ เช่นกัน....ถนนพหลโยธินที่รัก
ถนนแห่งความรักสายนี้ทอดยาวไกลไม่มีที่สิ้นสุดนะคะ
สุขสันต์วันแม่ค่ะครูอ้อย
๔ ชั่วรุ่น....รักไม่เสื่อมคลาย
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
สวัสดีค่ะวันแม่ขอมาคารวะแม่ครูที่แสนจะขยันบันทึกที่สุดในG2K ค่ะ
ถนนแห่งความรักนี่ น่าเดินมากเลยนะครับ
หมอสุข
ขอบคุณทุกๆท่านค่ะ
หมอสุข, 
...ปริม pirimarj..., และ 11 คนอื่น.