"เมื่อชีวิตยังมีอยู่ ยังมีลมหายใจ จงเลือกที่จะทำเพื่อแม่ เมื่อเราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เราจะเป็นอย่างไร จงทำก่อนที่จะสายเกินไป"

   คำว่า "แม่" ผู้เขียนไม่รู้ว่าจะอธิบายหรือแม้จะให้ความหมายคงต้องคิดหลายรอบผู้เขียนไม่รู้ว่าจะเขียนหรือบรรยายยังไงถึงจะครบหมด สำหรับความรักความดูแลเอาใจใส่ที่แม่มีให้ตั้งแต่แม่คิดว่าให้เราเกิดมาก็มากพอแล้ว                           

    ผู้เขียนก็มี "แม่" เหมือนกับทุกๆคน ในวันแม่ทุกๆปีผู้เขียนก็จะปฏิบัติตัวเหมือนลูกทุกๆคนที่ไปกราบท่านขอพรจากท่านอยากให้ท่านมีความสุขในวันนั้นที่มีลูกหลานพร้อมหน้ากัน แต่สำหรับผู้เขียนทุกวันเป็นวันแม่เสมอ ผู้เขียนคิดว่าวันแม่ก็เป็นเพียงกิจกรรมที่สร้างเสริมความรักในครอบครัวเท่านั้น ถ้าหากเรารักแม่ทำอะไรที่ทำให้ท่านรู้สึกดีเพื่อแม่วันนั้นวันเดียวก็คงแปลกในปัจจุบันก็มีเยอะที่ทิ้งท่านให้อยู่คนเดียวมาเยี่ยมท่านแค่วันแม่ บางครั้งผู้เขียนก็รู้สึกหดหู่ใจไม่น้อยที่มีข่าวเรีืื่องลูกทิ้งให้พ่อแม่ที่ชราอยู่บ้านคนเดียวไม่มีใครดูแล แต่ถ้ามองในแง่ดีสถาบันครอบครัวในวันนี้เริ่มแย่มากแล้ว ซึ่งสามารถสะท้อนว่าลูกทอดทิ้งคุณพ่อคุณแม่ให้ลำบากไม่ดูแลเอาใจใส่เลย ผู้เขียนไม่อยากให้วันแม่เป็นเพียงแค่วันของแม่เฉยๆที่ถึงวันแล้วผ่านไป ผู้เขียนก็ยังเป็นนักศึกษาไม่ได้อยู่ดูแลท่านจึงบอกกับตัวเองเสมอว่า "เมื่อชีวิตยังมีอยู่ ยังมีลมหายใจ จงเลือกที่จะทำเพื่อแม่ เมื่อราไม่รู้ว่าชีวิตพรุ่งนี้เราจะเป็นอย่างไร จงทำก่อนที่จะสายเกินไป"     ผู้เขียนจะกราบท่านขอพรก่อนนอนถึงแม้ท่านไม่ได้อยู่ด้วยก็ตาม ก่อนที่จะทำอะไรจะนึกถึงหน้าของท่านเสมอถ้าเราทำอะไรไม่ดีแล้วถ้าแม่รู้ท่านจะผิดหวังในตัวเรามากเท่าใด ก็ยังเรียนอยู่ที่ทำเต็มที่ให้ท่านภูมิใจคงเป็นเรื่องเรียนคุณแม่ท่านเสียสละมาก 

      " ลูกกี่คนแม่เลี้ยงรักไม่พักผ่อน  ถึงเดือดร้อนเหนื่อยยากลำบากแสน

ให้ลูกอิ่มแม่อัตคัดจนขาดแคลน      จะแร้นแค้นซูบเพียงกายรักไม่จาง "    

     "ลูกจะดีหรือเลวแม่ยังรัก แล้วลูกทำอะไรเพื่อแม่บ้างไหม จงลองย้อนถามตัวเองบ้างว่าวันนี้ทำดีเพื่อแม่บ้างหรือยัง"