นี่แหละหนอ.บ่อแห่ง..ความรัก..ที่รวบรวม

(.."หล่อน"...รำพึง รำพัน..อยู่ในหัวใจ..)...เอ..ดอกไม้ ใบหญ้า ปลาวาฬ ความรัก..มันมาเกี่ยวพันกันได้อย่างไร.....ปลาวาฬ..ตัวใหญ่เบ่อเร่อ..ใหญ่กว่าเรือเล็กลำนั้น..หลายเท่าตัว.."ชายเริ่มแก่..คนนั้น..เล่าว่า..เขากับปลาวาฬมีความรักผูกพันธ์กันได้อย่างไร.."มัน"..มาเวียนว่ายอยู่ใกล้ๆเรือเล็กๆของ..เขาคิดว่าแน่ๆมันจะจมเรือซะด้วยซ้ำเขา..เพราะไม่ยอมไปสักที..จนกระทั่ง.เขาทนไม่ไหว..เขา ก้าวข้ามความหวาดกลัวที่มีอยู่..หย่อนมือลงไปในน้ำ..เขาลูบไล้..ปลาวาฬตัวนั้นราวกับจะส่งสัญญาณถามว่า.."เจ้าต้องการอะไร"..มันลอยตัวขึ้นสูงและเหลือกตามองดูเขา..ส่งคลื่นเสียงคราง..ยาว..ราวกับจะบอกว่า.."ความรัก"..ไงล่ะ..จากนั้นมา..ในอ่าวเล็กๆแห่งหนึ่งในแปซิฟิค.."ความเหงามองหารักของปลาวาฬตัวนั้นเป็นที่รับรู้แห่งมวลมนุษย์...."

กุหลาบ...ดอกโตกว่าฝ่ามือ..ลอยละล่องอยู่กับแผ่น..น้ำ..ทะเล..สีเขียวครามเข้ม..สีชมพูหวานแหววของกุหลาบ..ลอยกระเพื่อมเหมือนจะเตือนความจำ.ที่ฝังแน่น....เถ้าถ่านที่เหลือจาก ทรากกาย..ถูกปล่อยปรายลงทะเลพร้อมช่อ.ดอกไม้.."สัญญลักษณ์แห่งความรัก".ที่ตายจาก..แล้ว..ใบหญ้าเล่า...มันลอยพริ้วลู่รับลมอยู่ท่ามกลางดอกหญ้าหลากสี..มันคงเป็นสัญญาณรัก..ของมวลหมู่ผึ้งภุมรีเช่นกัน.."ดอกไม้ ใบหญ้า ปลาวาฬ ความรัก"...

และ.."ท่านเล่า"...ท่าน..อยู่กับ.."นี่แหละหนอ..บ่อ..ความรักที่รวบรวม..รึ.เปล่า.."(หล่อน..รำพัน..ในใจ..ด้วยคลื่นเสียงเดียวกับปลาวาฬ..)