เดินเข้ามาห้อง Lab. เช้านี้ ด้วยความมึน งง คิดว่าเปิดประตูเข้าห้องผิดซะอีก  เพราะเจ้าเครื่องไม้เครื่องมือเดิมที่มีอยู่ ถูกเนรเทศ ไปคนละทิศละทาง จนไม่ค่อยจะเหลือเค้าเดิมเลย อดนึกในใจว่าดีน๊ะที่เรายังจำพี่  ๆ และเพื่อนร่วมงานได้อยู่ เลยมั่นใจว่าเข้ามาถูกที่ และถูกห้อง (ขนาดนั้นเชียว).......

เหตุอันเนื่องมาจากมีเครื่องตรวจวิเคราะห์ตัวใหม่เข้ามา ตัวเก่าก็เลยจำต้องหลีกทางให้แต่โดยดี....... 

เอาล่ะ หลังจากปรับตัว ได้แล้ว ก็เลยจัดเครื่องไม้เครื่องมือให้เข้าที่เข้าทาง ยึดหลัง ส.สะดวก เข้าว่า สงสัยจะจัดมากไป แม้แต่น้ำยาอยู่หลังตัวเองแท้  ๆ ยังมองหาไม่เจอเลย สงสัยผู้เขียนยังไม่หายมึน งง ทีนิ.... 

ไม่ใช่แต่ผู้เขียนเท่านั้น สงสัยเจ้าเครื่องเก่าก็คงอดมึน และ งง กับที่อยู่ใหม่ไม่ได้ก็เลยมีการเรียกร้องความสนใจ และงอแงกันบ้าง แต่ก็ผ่านพ้นไปได้ล่ะ ก็คนห้องเราน่ะ..."สามารถ" ...ทุกคน

ตอนเช้าพี่เม่ยโทรมา ผู้เขียนอดคิดไม่ได้ ว่า "สงสัย" พี่เม่ยจะไหวตัวทัน หลังจากเขียนบันทึกเมื่อคืน...

แต่พอพี่เม่ย ขอแสดงความยินดี ก็เลยมึน และ งง เข้าไปอีก แถมยังบอกอีกว่า

"ได้รางวัลคุณกิจ ประจำเดือนสิงหาคม พร้อม ๆ กับ คุณ Ka-poom ได้ "รางวัลคุณอำนวย" และได้ Link ผลการประกาศรางวัลจตุรพลังมาให้ รีบไปเปิดคอมฯดูซะน๊ะ"

ก็เลยตอบรับแบบมึน งง เพราะยังคงมึน งง กับเรื่องเครื่องไม้เครื่องมือ ไม่หาย แต่ในใจก็รู้สึก "ดีใจ" กับคุณ Ka-poom จัง

กว่าจะได้เปิดคอม ฯ ก็เที่ยงแล้วค่ะ ตอนนี้หายมึน งง เรื่องอื่น ๆ ได้บ้าง แต่ก็ยังอดมึน งง เรื่อง"รางวัลคุณกิจ" อยู่บ้าง...เพราะ

ผู้เขียน เขียนบันทึก โดยไม่เคยนึกถึงเรื่องรางวัล แต่เขียนได้ เพราะตัวเองมี "ความสุข" ในการเขียน และก็คงจะเขียนต่อไปค่ะ (จนกว่าจะไม่มี gotoknow มั๊ง!!!)

เคยนึก "สงสัย" และ "แปลกใจ" ตัวเองอยู่เหมือนกัน  บางวันก่อนจะเปิดคอม ฯ  "วันนี้เขียนอะไรดีน๊า?" "วันนี้ไม่เห็นจะมีเรื่องเขียนเลย" แต่พอ "Click" เข้าระบบ  เผลอ  ๆ จากที่ไม่นึกอยากเขียนอะไร หรือไม่มีเรื่องจะเขียน กลับเขียนได้เกือบทุกวัน และบางวันก็อาจจะมากกว่า 1 บันทึก อย่างเมื่อคืนเป็นต้น เลยอดสงสัยตัวเองไม่ได้

เอ๊ะ!

หรือนี่จะเป็น "เสน่ห์" ของ Gotoknow  หนอ