ก่อนอื่นต้องขอบอกความจริงให้พวกเราทุกท่านได้ทราบว่า

ผมก็เหมือนพวกเราทั้งหลาย ที่กำลังล้มลุกคุกคลานในการปฏิบัติ ไม่ได้ดีหรือชั่วกว่าพวกเราไปมากเท่าไร  เพียงแต่จะเล่าประสพการณ์ที่เจอมา  เผื่อจะได้เป็นกำลังใจหรือเป็นเครื่องเตือนใจให้กับพวกเรา  ว่าความหวังยังมี เพราะชีวิตยังมีลมหายใจอยู่ อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ เลิกลาการปฏิบัติไปเสียก่อน

ครั้งสุดท้ายที่ไปเข้ากรรมฐานจริงๆจัง ก็เป็นปี ๒๕๕๒ สามปีที่แล้วที่มิชิแกน  อ่านได้ที่นี้ หลังจากนั้นก็เป็นประเภทกรรมฐานกระจุ๋มกระจิ๋มไป สองคืนสามวันบาง ไม่ค่อยจะได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

ปีนี้ ๒๕๕๕ ถือว่าเป็นปีสุดยอดของชีวิตผม  เพราะได้เจอพระปฏิบัติปฏิบัติชอบ เช่นพระอาจารย์อุทัย, หลวงปู่ณรงค์, พระอาจารย์นพดล, เจ้าคุณเสือพระอาจารย์ผม, ได้ไปเข้าค่ายกับคุณหมอเขียวที่ดัลลัส , ได้ไปนมัสการพระอาจารย์ไชยา ศิษย์หลวงพ่อทูล,  ได้ไปฟังธรรมจากพระอาจารย์ปราโมชย์ที่ St Louis ท้ายสุดได้ไปเข้าค่ายปฏิบัติธรรมสายหลวงพ่อเทียน กับพระอาจารย์มหาดิเรก ที่เพรสโน คาลิฟอร์เนีย  อยู่อเมริกาก็ดีไปอย่าง  พราะอาจารย์ท่านลอยมาจากเมืองไทย  เพียงแต่เราเดินทางไปหาท่านเท่านั้น ไม่ต้องนัดหมาย เหมือนกับคนที่อยู่เมืองไทย  อยู่ที่นี้อยู่ใกล้กับท่านแบบเอื้อมมือ ก็ถึงแล้ว

 

อยู่เมืองไทยไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิด หรือถามปัญหา  เพราะลูกศิษย์ลูกหาท่านเยอะเหลือเกิน  นั่งห่างกันเป็นโยชน์  ถ้าไม่นัดหมายเป็นเดือนๆแล้ว อย่าหวังว่าจะมีที่ส่วนตัวสำหรับปฏิบัติธรรม หรือเข้าคอร์สที่คนนิยมอยู่

 

 

เข้ากรรมฐานครั้งนี้ก็นับได้ว่า ผมเกือบจะได้เรียนกรรมฐานมาครบทุกสำนัก เริ่มต้นจากสำนักธรรมกาย สัมมา อะระหัง ที่ผมเคยบวชเรียนที่วัดปากน้ำภาษีเจริญสมัยเรียนมหาวิทยาลัยมาก่อน หลวงปูมหาอินทร์ ท่านเป็นพระอาจารย์ผม สมัยผมเป็นพระอยู่ มีเณรบวชด้วย นั่งอยู่ห้าวัน เณรเห็นผี เลยลาสิกขา เพราะกำลังใจยังไม่หนักแน่น  ส่วนผมไม่ได้เห็นอย่างเณรก็เลยอยู่ได้ครบสี่สิบห้าวัน  พราะอาจารย์ตอนนี้ท่านมรณะภาพไปเสียแล้ว  ท่านเล่าให้ผมฟังว่า ท่านอยากจะรู้ชาติกำลังตอนแรกของท่านว่าท่านเป็นอะไรมาก่อน ท่านใช้วิชาธรรมกายมองเห็นว่า ท่านมีกำเนิดเกิดมาเป็นต้นไม้ใหญ่ในป่ามาก่อน  ท่านเล่าให้ผมฟังว่ามีความปรารถนาที่จะเสกพรมให้ลอยได้ แล้วจะนั่งพรมให้ลอยไปในอากาศ แต่ทำไม่ได้สักที

 

 MAGIC CARPET

ผมฟังแล้วอยากจะทำได้เหมือนกันในตอนนั้น  แต่เดียวนี้เปลี่ยนใจ  ลอยได้ ขี่ได้แล้วจะมีประโยชน์อะไร  ถ้าใจยังทุกข์อยู่  ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ หนีไม่พ้นเสียที

 

บันทึกนี้เป็นตอนเริ่มต้นเท่านั้น โปรดติดตามตอนต่อไปครับ