เรื่องราวของการเข้าค่ายกรรมฐาน

ทำใจแทบไม่ได้


โดย  Benyapa Becks

กลับจากคอร์สลพ เทียน พระอาจารย์มหาดิเรกสอนก่อนกลับเมืองไทยแล้วค่ะ สภาวะธรรมไม่เดินเหมือนคอร์สอื่นๆ เลย แต่ได้พิจารณธรรมหลายๆ อย่างค่ะ
 
ห้องส้วม 
 


ห้องอาบน้ำ


1. คอร์สนี้ต้องไปใช้ห้องน้ำแบบ เอามาตั้งไว้ข้างนอก ไม่มีการกดชักโครกหรือราดน้ำ คือเป็นถังพลาสติกให้เรานั่งและเก็บของเสียทั้งหนักและเบาในนั้น คนเกือบ 25 คนต้องอดทนใช้ห้องน้ำ บางวันเจอบางคนถ่ายหนักไว้ แล้วไม่เอากระดาษปิด ก็ได้เห็นทั้งภาพและกลิ่น ช่วงสองวันแรกทำใจแทบไม่ได้ เพราะพอหลายวันกลิ่นก็แรงขึ้น เมือก่อนฟังพระทานเทศน์ไม่เข้าใจว่า คนเราก็เหมือนถุงขี้ไม่เข้าใจ มาวันนี้พิจารณาธรรมไม่รู้ว่าเกิดปัญญหาหรือปล่าว แต่ทำให้เราเข้าใจว่า ถุงขี้เป็นแบบนี้เองหนอ อาหารที่เรากินเข้าไปก่อนกิน มันก้อดูดี น่ากิน ทั้งหอม ทั้งดูน่ากิน แต่พอเข้าไปในท้องผ่านกระบวนการ เราก้อเหมือนถุงเก็บขี้นี่เอง พอพ้นจากตัวเรามันก้อกลายเป็นของที่น่ารังเกียจไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ.... ทำให้ความรู้สึกที่เราไปหลงคลั่งไคล้คนอื่น มันบอกไม่ถูก แต่มันเข้าใจคำว่า ถุงขี้แบบพระท่านเทศน์อย่างหมดใจเลยค่ะ .... แล้วมันก้อรู้สึกว่า คนไม่ได้วิเศษวิโสอะไรเลย ก้อถุงเก็บขี้เหมือน ๆ กันนั่นแหละหนอ....


2. นั่งภาวนาไปเมือวานให้นั่งภาวนาแบบว่าเกือบ 13 ชม. นั่งทำไปด้วยความเบื่อมากกกกกกก เกิดสภาวะแบบว่า เบื่อไม่คิดอยากภาวนาสายลพ เทียนอีกแล้ว กะว่าออกไปจากคอร์สนี้จะเลิกทำแล้ว นั่งยกมือไป เห็นกระรอกมาหาอาหารกิน เห็นผีเสื้อบินโฉบไปมา เห็นมดไต่ไปตามต้นหญ้า ตามพื้นซีเมนต์และพื้นหญ้าที่เราเดินเหยีบย่ำไป อยู่ ๆ จิตเกิดเมตตา ขอให้พวกเค้ามีความสุข

ภาวนาไปสักพัก จิตไปนึกถึงสามี จิตเกิดเมตตาแบบว่า

อยากให้เค้ามีความสุข ให้เค้าสุขภาพแข็งแรง ใจแผ่ความปรารถนาดี ไปถึงเค้าแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สิ่งที่มีอยูในใจเคยโกรธ เคยเกลียดหมดไป มีแต่ความเมตตามาแทน
 
......

บุญใดพึงมี ขอน้อมถวายแด่เพื่อน ๆ ทุกท่านค่ะ สาธุค่ะ....