แม้จะใช้เทคนิคใหม่ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น แต่ฝีมือยังห่างอีกไกลโขครับ
วันนี้พรรคพวกได้ส่งพระผงสุพรรณมาให้พิจารณาหนึ่งองค์
เป็นพระผงสุพรรณเนื้อแดง นิยมสูงสุดก็ว่าได้
ต้นเรื่องแจ้งมาว่าเนื้อดี เลยน่าสนใจ และส่งมาให้ดู
ผมดูปราดแรก ก็สะดุดหลายจุด
- คราบน้ำว่านดูบวมๆ
- ผิวพระดูเละๆ
- ลายมือดูคมๆ
- ขอบดูเรียบๆ
เลยลองส่องเนื้อก่อน ปรากฏว่ามีสีน้ำว่าน มวลสาร และนุ่มเหมือนดินดิบ
เอ๊ะน่าสนใจจริงๆ
- จึงส่องดูขอบรอยตัด
- อ้าว...ทำไมไม่มีก้อนน้ำว่านฉ่ำๆที่หน้าตัด
- ส่องดูคราบกรุ
- อ้าว...ทำไมดูเหมือนอะไรสกปรกดำๆมาโปะอยู่ที่ผิว
- ส่องดูลายมือแบบชัดๆ
- อ้าว...ทำไมคมเฉียบแบบนั้น
- ส่องดูส่วนนูนขององค์พระ
- อ้าว...ทำไมไม่มีก้อนมวลสารนูน
- กลับไปส่องดูที่พิมพ์พระ ที่พระกรรณ ทั้งสองข้าง
- อ้าว... ทำไมมีอะไรโปะเลอะๆ เทอะๆ
- คราบโปะ ไม่มีส่วนสัมพันธ์กับเนื้อพระเลย
สงสัยจะไม่ดีซะแล้ว รีบส่งกลับบ้านเกิดของท่านจะดีกว่า มาทางไหนไปทางนั้นเลยครับ
เลยถ่ายรูปไว้ และนำมาเสนอให้เห็นขั้นตอนที่ควรใช้ในการพิจารณาอย่างง่ายๆ สำหรับมือใหม่หัดส่องครับ
กรณีของพระโรงงานองค์นี้
-
ช่างที่ทำเน้นทำพิมพ์
-
ตำหนิ และ
-
เนื้อให้เหมือนเนื้อว่านของจริง (เทคนิคใหม่)
-
โดยนำเรซินเม็ดๆ สีแดง
-
ผสมสารสีต่างๆคล้ายมวลสารในพระผงสุพรรณ
-
นำมาอัดให้เป็นรูปองค์พระ
-
แต่งตำหนิ และพิมพ์ เหมือนพระเรซินรุ่นเก่าๆ
คงมั่นใจมาก เนื้อก็ทำหลอกได้แล้ว พิมพ์ก็ใกล้เคียง
เลยลืม หรือประมาท
-
การแต่งคราบกรุ
-
คราบน้ำว่านฉ่ำบนผิวพระ
-
ความฉ่ำของผิวโดยรวม
-
ผิวเนื้อปลิ้นด้านหลัง
-
ผิวเนื้อนูนของมวลสารบนองค์พระ
-
ความเหี่ยวของผิว
-
ความเหี่ยวของลายมือ และ
-
ความลึกและความเหี่ยวของรอยตัดด้านข้าง และ
-
ก้อนน้ำว่านฉ่ำที่รอยตัดด้านข้าง
รวมคะแนนแล้ว เรียกว่า ผ่านคร่าวๆ หยาบๆ ในเบื้องต้น สามข้อ ตกเก้าข้อ ได้ 25%
นี่ยังไม่นับรวมหักคะแนน
ความเพี้ยนของพิมพ์และตำหนิ ในรายละเอียดอีกมาก
แต่บังเอิญในวงการพระเครื่อง แม้จะได้ 90% หรือ 99% คือ แค่ตกข้อเดียว หรือประเด็นเดียวก็ไม่ผ่านแล้ว
จึงแจงมาเพื่อการใช้พิจารณา ใครมีประสบการณ์อะไร กรุณาช่วยเพิ่มเติมด้วยครับ
