...
สองข้างทางที่ฉันเดินผ่าน
ใบหญ้าสีเขียวแกว่งไกวท้าสายลมที่พัดโชย
ใบโค้งงออ่อนไหวนอบน้อมเสียเหลือเกิน
ไม่มีความเย่อหยิ่งแห่งอัตตาให้ได้สัมผัส
ฉันหยุดเดิน...ลงนั่งข้างทาง
ภายใต้ร่มกำบังของใบหญ้านั้น
คือโลกของเหล่าแมลง ผีเสื้อ ชีวิตตัวเล็กตัวน้อยมากมาย
ที่มาอาศัยอยู่ใต้ร่มใบอันอ่อนโยน
ต่างเกื้อหนุนประนีประนอมกันเหมือนโลกอีกใบในนั้น
ต่างเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับอันงดงาม
หัวใจอันสงบสุขให้ความมีชีวิตกับตัวเองและสิ่งรอบข้าง
ท่ามกลางสีเขียวของใบหญ้า...
มีสีของใบสีอื่นประปราย
จากสีเขียวอ่อนไปเขียวแก่แล้วแห้งโรยไปเป็นสีน้ำตาล
บ่งบอกความงดงามที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ดอกหญ้าเล็กๆ แต่งแต้มพื้นสีเขียวให้มีสีสัน
กะจิดริด น่ารัก ตามแบบฉบับของดอกหญ้า
แม้จะไม่มีใครตัดดอกหญ้าไปปักแจกัน
แต่คุณค่าของดอกหญ้าก็หาได้ด้อยไปกว่าดอกไม้ในแจกันไม่
ลองถามผีเสื้อ หมูผึ้งและแมลงแถบนั้นดูสิ
ฉันเชื่อว่าเขาจะยืนยันด้วยชีวิต
ดอกหญ้ามีค่าอยู่ที่นั่นเสมอ..สำหรับคนที่มองมา
ใบหญ้าไม่เคยโดดเดี่ยว
หลากหลายชนิดอยู่ร่วมกันได้อย่างผาสุก
ต่างกระซิกหยอกล้อกันตลอดเวลา
เสียงใบหญ้าพลิ้วไหวเสียดสีกันตามแรงลม
เป็นดนตรีบรรเลงแห่งธรรมชาติที่สุดแสนจะไพเราะ
ด้วยความเป็นหนึ่งเดียวกัน
ชวนฟังชวนฝันเหลือเกิน....
ใบหญ้าสวยงามเฉกนี้เสมอ
แม้ไม่มีฉันมานั่งมองอยู่
ความสัมพันธ์อันแนบแน่นของแผ่นฟ้า ผืนดิน และต้นหญ้า
ความธรรมดา...ที่น่าอัศจรรย์
ซึ่งรอคอยการมาค้นพบอันยิ่งใหญ่...
การค้นพบความสงบสุขในใจ...ตัวเอง
He who lives in harmony with himself lives in harmony with the world -
คนที่อยู่อย่างกลมเกลียวได้กับตัวเองจะอยู่อย่างกลมกลืนได้กับโลก
Marcus Aurelius จักรพรรดิ์โรมัน กล่าวไว้เช่นนั้น
เงี่ยหูมาฟังสิ....เสียงใบหญ้าลู่ลม...สบายใจขึ้นบ้างไหม?
วันนี้ไปนั่งฟังลมพัดยอดหญ้ามา นำความสงบสุขทีสัมผัสได้มาฝากค่ะ
สุขสันต์คืนวันพักผ่อนนะคะ....
...
...
...
...
...
...
...
...
...
Deer's Wind by Joe Hisaishi
ÄÄÄ...อยากให้คุณปริมมาเห็นยอดหญ้าที่ไหวเอนดอกหญ้าสีม่วงที่ต้องแสงแดดบนระเบียงที่อยู่ระดับเดียวกับยอดไม้..ระเบียงหลังบ้านยายธีจัง...เดินกลับเข้ามาจากระเบียง..ได้อ่านบันทึกนี้..พอดี...ยายธี
งดงามทั้งภาพและคำบรรยาย..ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ..
เป็นบันทึกแห่งรอยยิ้มและความสุขจริงๆค่ะ ปริม
เฝ้ามองอยู่อย่างเยือกเย็น ทำให้ใจสุขสงบขึ้นเยอะ ขอบคุณที่มอบสิ่งดีๆให้ผู้อ่านเสมอ ครับ
มีความสุข เบิกบานใจ ...กับ...ใบหญ้า...ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา...สวัสดีครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณปริม
ขอบคุณใบหญ้ากับความสดชื่นยามเช้านะคะ
เช้านี้ที่บ้านสวนสดชื่นเช่นกัน จากที่เมื่อคืนมีฝนโปรยปรายมาเล็กน้อย
สวยค่ะ เพลงบรรเลงก็เพราะ.. คุณพี่ยังไม่มีโอกาสได้ถ่ายภาพแนวนี้เลยค่ะ ขอบคุณน้องปริม
สรรพสิ่ง ในโลกนี้ ล้วนมีค่า
หลากชีวิต หลายลีลา อิงอาศัย
ทุกใบหญ้า อ่อนแก่ แต่ละใบ
เติมเต็มทุ่ง กว้างใหญ่ ให้งดงาม
1.ทุก ๆ ภาพ สอดคล้องกับการนำไปสอนเรื่อง ตัวห้ำ ตัวเบียน ศัตรูพืช (pests management) ครับ
2.ภาพงดงามมาก ๆ ๆ จนไม่อยากสอนนักศึกษาว่า เป็น " Pests " เลยน่ะครับ
3.อายภาพประกอบที่ลงในบันทึกของตนเอง(ชยพร)ทุก ๆ รูป จังเลยครับ...เพราะสื่อได้แค่ว่า " เป็นรูปอะไร ".. ไม่มี " รู้สึกอย่างไร "....ครับ
4.เกษตรในป่าดงดอน...บันทึกภาพติดได้ print ได้ ..โห..เก่งเชียวนะครับ
5.นำมาเล่าให้ฟัง...ตามสไตล์ นักธรรมชาติวิทยา (natural scientist) สาขาเกษตร (Agriculturist)...นะครับ
Sincerely yours,
ชยพร แอคะรัจน์
สวัสดีค่ะคุณยายธี,
ระเบียงบ้านคุณยายกับบ้านปริมคงอยู่ในระดับไม่ต่างกันค่ะ เช้านี้ทิวสนนอกหน้าต่างไหวเอนตามแรงลมสวยงาม แดดจ้าตั้งแต่เช้าคงร้อนน่าดูค่ะวันนี้ อากาศทางโน้นคงไม่ร้อนมากนะคะคุณยายตอนนี้
อยากเห็นดอกหญ้าสีม่วงจังค่ะคุณยายธี
สุขสันต์สายๆวันอาทิตย์วันนี้นะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่,
แม้สิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่เราไม่ค่อยจะได้มองมัน ก็ยังมีความงามในตัว มีคุณค่าเสมอ
ขอบคุณพี่ใหญ่ที่กรุณามาชมความงามนี้ค่ะ
สุขสันต์วันอาทิตย์นะคะ
ขอบคุณมากค่ะคุณชลัญธร,
สุขสันต์วันอาทิตย์กับครอบครัวอันอบอุ่นนะคะ
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ชยันต์
หลังจากนั่งจ้องคอมพิวเตอร์ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ทั้งกลางวันกลางคืน เมื่อวานก็เลยออกไปนั่งดูสีเขียวของยอดหญ้าให้ชุ่มชื่นสายตาค่ะ พี่ชายที่บ้านโทรมาคุยด้วยพอได้รับคำบอกเล่าว่ามานั่งดูใบหญ้า คำอุทานจากฝั่งโน้นที่มาตามสายคือ "ปาดดดดดโท๊ะะะะะะะ"
ที่บ้านคงคิดว่าปริมเกือบหลุดโลกไปแล้วค่ะอาจารย์ ทำไงดี?
มีความสุขในวันอาทิตย์ค่ะอาจารย์ ;)
ฮ้าาา ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่ต้องเมื่อยคอ เมื่อยแขน... ลงมาหมอบเป็นเพื่อนกานนน :)
..."คนที่อยู่อย่างกลมเกลียวได้กับตัวเองจะอยู่อย่างกลมกลืนได้กับโลก"
อ่อ... เข้าใจหละ (แต่ยังเข้าไม่ถึงนะ หุหุ) มัวขัดแย้ง ทะเลาะกับตัวเองอยู่ทุกวัน เลยยังไม่กลมกลืนซะที อิอิอิ
ทั้งภาพและเสียง ต้องใช้ "หัวใจฟัง" ตลอดเลยอะ เครื่องมันโหลดไม่ไหว
ภาพยังพอชื่นชมได้ แบบต้องเปิดทิ้งไว้นานนนมากๆ
ถึงกระนั้น ปณิธานยอดหญ้าก็ยังพอไหวน้า กลมเกลียว เป็นบางเกลียวหละ :)
ปฏิเสธหลานรัก ไม่เอาเน็ตบุ๊ค และเครื่องซักผ้า
(โถ...หลานรัก เพิ่งทำงานได้เดือนเดียว ทำใจดีซะ..ได้เรียนรู้วิชา...ปฏิเสธอย่างกลมกลืนเล็กๆกะหลานใกล้ๆก่อน)
อยากเห็นดอกหญ้าสีม่วง ไหวเอนบนระเบียงคุณยายธีเหมือนกันนะ
ขอขอบคุณ..สำหรับความเป็นเพื่อน...ชีวิต... ที่สุดซึ้งอีกหนึ่งบันทึกนะคะ
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์แว่นธรรมทอง
ว่ากันว่าชีวิตคนทำงานในเมืองใหญ่ คนบางคนจะสงบ สุข มีชีวิตเรียบง่ายก็เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์ที่เป็นวันหยุด วันจันทร์ถึงศุกร์ก็กลายเป็นอีกคน ไม่ค่อยมีเหตุผล โวยวาย ฯ
หวังว่าตัวเองคงไม่เป็นเช่นนั้นค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหนูรี
ดอกแก้วมังกรดอกตูมคงหวานหอมแล้วนะคะ มดแดงรีบมาจับจองเลย
สดชื่นมากๆค่ะ
ฝันดีนะคะคืนนี้
สวัสดีค่ะคุณพีี kunrapee,
การถ่ายภาพ macro ปริมเองก็ไม่ค่อยถนัดมากค่ะรู้สึกต้องใช้ความพยายามกับสายตาค่อนข้างเยอะมาก และอีกอย่างขึ้นอยู่กับแรงลมด้วยค่ะยิ่งถ่ายภาพแมลงกลางแจ้งเช่นนี้ 4-5 ชั่วโมง ได้ภาพที่พอดูได้ไม่กี่ภาพค่ะ แต่ก็ด้วยใจรักนะคะ เลยรู้สึกดีพอสมควร ถ้ามีเวลาลองดูนะคะ
เพลงของ Joe Hisaishi ได้ฟังครั้งแรกจากรายการวิทยุตอนขับรถกลับบ้านกลางดึกค่ะ ฟังแล้วประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกเลย ฟังแล้วรู้สึกผ่อนคลายมากค่ะตอนนี้กลายเป็นศิลปินคนโปรดอีกคนค่ะ ปลื้มหลายคนเหลือเกิน
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่สันติสุข
ขอบคุณบทกลอนเพราะๆ ที่นำมาฝากนะคะ
ฝันดีค่ะคืนนี้และมีความสุขในการทำงานสัปดาห์หน้านะคะ ;)