ฮ้าาา ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่ต้องเมื่อยคอ เมื่อยแขน... ลงมาหมอบเป็นเพื่อนกานนน :)

..."คนที่อยู่อย่างกลมเกลียวได้กับตัวเองจะอยู่อย่างกลมกลืนได้กับโลก"

อ่อ... เข้าใจหละ (แต่ยังเข้าไม่ถึงนะ หุหุ) มัวขัดแย้ง ทะเลาะกับตัวเองอยู่ทุกวัน เลยยังไม่กลมกลืนซะที อิอิอิ

ทั้งภาพและเสียง ต้องใช้ "หัวใจฟัง" ตลอดเลยอะ เครื่องมันโหลดไม่ไหว

ภาพยังพอชื่นชมได้ แบบต้องเปิดทิ้งไว้นานนนมากๆ

ถึงกระนั้น ปณิธานยอดหญ้าก็ยังพอไหวน้า กลมเกลียว เป็นบางเกลียวหละ :)

ปฏิเสธหลานรัก ไม่เอาเน็ตบุ๊ค และเครื่องซักผ้า

(โถ...หลานรัก เพิ่งทำงานได้เดือนเดียว ทำใจดีซะ..ได้เรียนรู้วิชา...ปฏิเสธอย่างกลมกลืนเล็กๆกะหลานใกล้ๆก่อน)

 

อยากเห็นดอกหญ้าสีม่วง ไหวเอนบนระเบียงคุณยายธีเหมือนกันนะ

 

ขอขอบคุณ..สำหรับความเป็นเพื่อน...ชีวิต... ที่สุดซึ้งอีกหนึ่งบันทึกนะคะ