มีหลายคนที่วนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเรา

ทาง mail หรือ chat 

ทางโทรศัพท์

การพบปะ พูดคุย

หรือการผูกพันในความเงียบงัน

ยิ่งรู้จัก ยิ่งทำให้พูกพัน และก่อเกิดเป็นสายใยแห่งความรัก ความปราถนาดีต่อกัน

ยิ่งรู้จัก ยิ่งรักกัน ยิ่งผูกพัน โลกใบนี้ก็ดูสดใสขึ้น

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

หนุ่มน้อย : อายุ 4 ขวบ กำลังเรียนอนุบาล ผูกพันนกันมาตั้งแต่อยู่ในท้องแม่

จนถึงปัจจุบัน มาที่บ้านที่ไร ก็จะชวนขึ้นห้องอยู่เรื่อยค่ะ เพราะชอบกระโดดบนที่นอนสปริงของคุณป้า และมีของให้เล่นซุกซนมากมาย น้อง TT   ทำให้ดิฉันสนุกกับเขาทุกครั้งที่มาหาด้วยคำถามล้านคำถาม ที่ยังไงคุณป้าต้องตอบให้ได้ค่ะ

และต้องตอบให้ TT พอใจด้วย เพราะถ้าตอบได้ไม่พอใจ TT ก็จะตอบเอง/อธิบายเอง (ความคิดสร้างสรรค์กำลังแรงค่ะ)

 

หนุ่มใหญ่อายุ 45 ปี :  Joan เป็นเพื่อนชาวสเปน เป็นศิลปินที่เน้นออกแบบงานศิลปะโคมไฟ  เป็นเขานั่นเองที่ส่งภาพวาด ภาพถ่ายศิลปะ และอะไรหลายๆ อย่างที่จรรโลงใจให้ดิฉันดูเสมอ  เป็นคนคอเดียวกันค่ะ

 "เห็นด้วยกับประโยคนี้ไหมค่ะ" 

 

 หนุ่มน้อยจริงๆ คุณนิค ชาวบลูไนท์ อายุ 90 ปี : ท่านเป็นนักธุรกิจ เป็นคุณหมอที่รอบรู้เรื่องสมุนไพรจีน และเป็นเหมือนนักจิตวิทยา ที่คอยช่วยเหลือทางใจและกายสำหรับคนที่เป็นมะเร็งในระยะสุดท้าย  ท่านนับถือศาสนาพุทธค่ะ ท่านเป็นเพื่อนที่คอยปลอบโยนและชี้ทางสว่างให้กับดิฉันด้วยค่ะ มีหลายครั้งที่เพื่อนและญาติของดิฉันมีปัญหาสุขภาพ ท่านจะบอกชื่อสมุนไพรและวิธีทำมาให้ ... บุญที่ได้จากการช่วยเหลือนั้น ดิฉันอุทิศให้กับท่านด้วยเสมอค่ะ

 

 ชายหนุ่มวัยกำลังแรง 40 ต้นๆ ชายป๊อป :  แม้เราจะห่างไกลกันมานานตั้งแต่แยกย้ายออกจากรั้ว โคคา-โคล่า ยังไม่เคยมีใครทำลายสถิติแห่งความผูกผันของเราได้เลย แค่คิดถึง ก็อมยิ้มได้เสมอ ... ตอนนี้มีหลานสาว หลานชายให้คุณป้าได้แอบชมทาง face book แล้วถึง 3 คน ล่าสุดคุณป้าลุ้นแทบขาดใจ เมื่อน้องของขวัญ หลานสาวคนโต ป่วยด้วยโรคทันสมัย มือปากเปื่อยนั่นล่ะค่ะ หายแล้วก็แล้วกันนะคะ ...

 

 
 
Dr.John แห่งมูลนิธิ soi dog สุนัขในซอย  :   แม้จะยังไม่เคยเจอตัวเป็นๆ ของท่าน แต่ดิฉันมีเบอร์โทรและ Email Address ของท่านครบครัน/ หลายครั้งที่ดิฉันโทรหาท่านตอนดึกๆ เพื่อช่วยชีวิตสุนัขที่ถูกรถชน แมวที่ป่วย ...... ก็เพราะว่าดิฉันเคยช่วยได้ ... ใครๆ ก็โทรหาดิฉัน ... แต่คนสุดท้ายที่ไปช่วยจริงๆ ขับรถไปจริงๆ พร้อมอุปกรณ์ช่วยชีวิต คือ Dr.John และลูกน้อง ... นาทีแห่งความเป็นและความตาย  เราช่วยกันลุ้นมาหลายยกแล้วค่ะ  ขอบคุณที่ท่านเกิดมาบนโลกใบนี้ค่ะ
 
 
 
 อย่าคิดมากกับรูปนี้นะคะ ทุกอย่างจะมีจุดสมดุลในตัวเองเสมอค่ะ
ใครคนหนึ่งที่พานพบในชีวิต เขาเลือกที่จะมีชีวิตอยู่บนความเจ็บปวดของตัวเอง  แต่ก็ซ่อนความรู้สึกนี้ไว้ไม่ได้ เพราะยังมีคนที่มองเห็นความเจ็บปวดนั้นอยู่
คือตัวดิฉัน........ อยากหยิบเชอรี่ลูกนี้ ไปวางในแก้วสวยๆ ให้พ้นคมหนาม
แต่ก็คงทำไม่ได้ เพราะดิฉันคงไม่ยอมเป็นเจ้าของเชอรี่ผลนั้นอีกต่อไป... แม้ว่าจะรักและผูกพันเพียงใดก็ตาม 
 
 
 
ชายหนุ่มและไม่หนุ่มหลายๆ คน  พยายามจะบอกเล่าประสบการณ์และทฤษฏีแห่งความรักเชิงคู่ให้ดิฉันฟัง .. ดิฉันก็ฟังและยิ้มให้กำลังใจพวกเขาได้พบกับจุดหมายที่สมดุล ในขณะที่ดิฉันเลือกที่จะเป็นผู้ชมตลอดไปค่ะ
                      
 
 
 
 รื่นรมณ์กับชีวิต.... สนุกกับมันไปทุกๆ วัน
อาจจะมีใครบางคนบอกคุณว่า " you are beautiful"
หรือคุณเคยชมตัวเองไหมว่า " you are beautiful "
หากคุณเชื่อคุณก็จะ happy and beautiful
 
 
 
ของขวัญที่ทำให้ทุกหัวใจพองโตได้แน่นอนที่สุด คือ ความรัก และความใส่ใจ
ให้ไปเถอะค่ะ อย่าคาดหวังอะไร .. แค่ตอนที่เราให้ไป ความสุขก็ก่อเกิดแล้วค่ะ
 
สุขสันต์วันเสาร์แห่งชาติค่ะ
 
ด้วยรัก
Brightlily
 
(โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ)