ผมผิดไหมที่เรียกคุยแบบนี้ และมันจะมีผลกระทบต่อการทำงานต่อไปยังไงกับเธอ

     เช้าวันนี้เป็นอีกวันที่ผมได้เรียกพนักงานมาพูดคุยเกี่ยวกับการหยุดงาน โดยน้องผู้หญิงคนนี้ชื่อ ปุ้ย มีประวัติการลาหยุดงานวันจันทร์บ่อยมาก

    ลีดเดอร์บอกผมว่า ปุ้ยโทรมาลาป่วยเหมือนทุกๆวันจันทร์ แต่ถ้าคราวนี้หากยื่นลาโดยไม่มีใบแพทย์ขอให้ผมช่วยเรียกตักเตือนและไม่ควรอนุมัติใบลา โดยให้เป็นหยุดโดยไม่รับค่าจ้าง

   หลังแปดโมงลีดเดอร์ก็เดินมาพร้อม ปุ้ย มาถึงหน้าโต๊ะผมก็แจ้งให้ทราบถึงประวัติการลาหยุด

   "ปุ้ย เมื่อวานลาป่วยแต่ทำไมมายื่นเป็นพักร้อน" ผมถามแบบตรงๆ ปุ้ยเงียบไม่พูดอะไร ก้มหน้ายอมรับ

   "ที่จริงการลาพักร้อนทุกคนก็ทราบกันดีว่าต้องแจ้งล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งวัน และยิ่งโทรมาบอกป่วยแต่มาพักร้อนอย่างนี้ก็ยิ่งไม่ถูกต้องนะ" ผมพูดยาวขึ้น

   "อย่างนี้พี่ต้องเรียกทุกคนมาคุยด้วยสิ ไม่ใช่หนูคนเดียว"ปุ้ยเสียงสั่นตาเริ่มแดง

   "ใช่ ทุกคนที่ขาดลาโดยไม่แจ้งพี่จะเรียกคุยทุกคน และประชุมหลายๆครั้งก็เน้นเรื่องระเบียบการหยุดการลาอยู่แล้ว ทุกคนก็ทราบกันดีทำไมจะต้องเรียกคุยบ่อยๆ และครั้งนี้จริงๆก็ไม่เรียกคุยยังได้เลย"

  " แต่ที่เรียกคุยเพราะต้องการรับทราบว่าเรามีปัญหาเรื่องสุขภาพมั๊ย มีปัญหาในการเดินทางหรือเปล่า หรือมีปัญหาส่วนตัวหรือเปล่า จะได้รู้ว่าเหมาะกับงานที่ทำอยู่มั๊ยและจะหาทางออกกันยังไง" ผมเริ่มร่ายยาว

   "ไม่มีค่ะ หยุดเฉยๆ" ปุ้ยตอบ

   "ถ้าไม่มีปัญหาที่จะช่วยแก้ไขกรณีคนอื่นที่ถูกเรียกคุยหากยังขืนประพฤติซ้ำเดิมอีก พี่ก็ให้หนังสือเตือนไปแล้วสองคนในเดือนนี้"

   "พี่ไม่ได้เรียกเราเพียงคนเดียวหรอก"ผมพยายามชี้แจง

   ปุ้ยนิ่งเงียบ มือเริ่มปาดน้ำตา ผมเห็นดังนั้นก็เลยต้องเงียบ  อึ้ง ใจไม่ดี ที่เห็นน้องเขาร้องให้

   "เอางี้ก็แล้วกันครั้งนี้เรียกคุยเพื่อทวนความเข้าใจต่อระเบียบวินัยของเราก่อน พี่อนุมัติให้พักร้อนได้ แต้ครั้งต่อไปจะให้หยุดโดยไม่ได้รับค่าจ้าง  ทศมีอะไรเสริมมั๊ย"ผมเริ่มตัดบทให้กระชับโดยโยนความเห็นให้ลีดเดอร์ เพื่อจะได้สรุปเรื่องให้สั้นลง 

   "อ่า ก็ ปุ้ยเป็นคนมีประสบการณ์ในการทำงานที่ดีคนหนึ่ง ก็อยากให้ตั้งใจมากกว่านี้"ลีดเดอร์กล่าวสั้นๆ

  "พี่โด่ง มีอะไรเสริมไหมครับ"ผมโยนให้หัวหน้าใหญ่ที่นั่งนิ่งฟังอยู่ข้างๆ

  "ก็ตามนั้น..."หัวหน้าใหญ่ขึ้นประโยคเหมือนทุกๆครั้งแล้วก็ต่อด้วยเรื่องระเบียบวินัยที่พนักงานทุกคนต้องรับรู้รับทราบ ซึ่งก็เหมือนย้ำคำพูดที่ผมเพิ่งพูดเสร็จไป เสริมด้วยผลกระทบที่เกิดขึ้นกับทีมงานอีกมากมายหลายอย่าง ดูเหมือนจะไปย้ำบ่อน้ำตาของ ปุ้ย ให้ไหลออกมาอีก

   พอได้จังหวะหัวหน้าหยุดเว้นระยะการพูด ผมจึงต้องตัดบทอีกครั้ง

   "เอาล่ะ ต่อไปก็ตั้งใจทำงานเพราะพักร้อนเราก็เหลือไม่กี่วันแล้ว เราหยุดมันก็ทำให้ขาดรายได้นะ ถ้าป่วยก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ไม่มีใครอยากป่วยหรอก ใช่มั๊ย แล้วนี่อีกสองสามเดือนก็จะถึงฤดูการประเมินผลงานประจำปีแล้ว"ผมพยายามสรุปสั้นๆแต่ก็ยังยาวอยู่

   "เดี๋ยวทศอยู่คุยต่อ ปุ้ยไปทำงานได้ " ผมสรุปจบ

    ปุ้ย เดินก้มหน้าจากไป โดยทิ้งความสงสัยให้กับผมว่าเธอร้องให้ทำไม เพราะอะไร ผมผิดไหมที่เรียกคุยแบบนี้ และมันจะมีผลกระทบต่อการทำงานต่อไปยังไงกับเธอ

    ผู้รู้ช่วยบอกทีครับ......