อันแดดร้อนไม่ร้อนเท่าไฟในอก เหมือนนรกมอดไหม้ไฟเผาผลาญ
เมื่อเดือนเมษาที่ผ่านมา เขาบอกกันว่าร้อนที่สุดในรอบปี ด้วยความร้อนนี้ ฉิมพลี แสนแสบ นักกวีบ้านนอกจากโค้งศรราม พังงา ได้จดหมายเขียนกลอนมาให้ คลายกังวลหนึ่งบท วันนี้เดือนกรกฎาคม 2555 บรรยากาศแห่งความร้อน บวกกับความหิว ที่ถือศิลอด งดบริโภคทุกอย่างในเวลากลางวัน ในวันหยุดแห่งวันครอบครัว ไปเก็บจัดเอกสารต่างที่มีเข้ามาอย่างมากมาย ไปเจอ จดหมายนายฉิมพลี ฉบับนี้เข้า จึงเอามาคลายร้อนแบ่งปัน
"ชั่งหัวมัน"
เดือนเมษา หน้าแล้ง หญ้าแห้งเฉา
หากใจเรา ยิ่งร้อน บั่นทอนแน่
แดดมันร้อน ใจอย่าร้อน ให้อ่อนแอ
เพราะเที่ยงแท้ ร้อนหนาว ฤดูกาล
อันแดดร้อน ไม่ร้อนเท่า ไฟในอก
เหมือนนรก มอดไหม้ ไฟเผาผลาญ
ควรละวาง เสียบ้าง ความต้องการ
เป็นสายธาร เย็นฉ่ำ ประจำใจ
มิถุนา หน้าฝน ทนเปียกบ้าง
ถึงหนทาง เปื้อนเปราะ เลอะเลื่อนไหล
เมื่อถึงคราว ของมัน ต้องเป็นไป
อย่าให้ใจ ร้อนร่ำ คร่ำครวญเลย
จะหน้าร้อน หน้าฝน หรือหน้าหนาว
เป็นเรื่องราว ของมัน แหละท่านเอ๋ย
จะบังคับ ร้องขอ มิได้เลย
ต้องวางเฉย เสียบ้าง ชั่งหัวมัน .......
(ฉิมพลี แสนแสบ สามสิบเมษาหน้าร้อน ปีฮ่าฮ่า)
ได้ข้อคิดดีๆอีกแล้วละครับบังวอญ่า
ไปแถวกำแพงเพชร สุโขทัย และอุตรดิตถ์นี่ สองข้างถนนมีป้ายประกาศ 'ชั่งมัน' อยู่เป็นระยะๆตลอดทางเลยละครับ แต่ไม่ใช่หลักธรรม'ชั่งมัน'สำหรับฝึกละวางหรอกนะครับ เป็นป้ายแหล่งชั่งมันจริงๆ แถวนั้นเขาทำไร่มันสำปะหลัง เลยมีลาน'ชั่งมัน'เยอะแยะไปหมด
...ร้อนๆๆๆ..ก็..หัดนอนแก้ผ้าซิ..อิอิ..หรือไม่ก็เอาน้ำลูบหัว(ถ้าน้ำยังมีอยู่)...มัวแต่ชั่งหัวมัน..จาหาย..ร้อน..รื้...อ้ะะๆๆ..ท่านผู้เฒ่า วอญ่า...๕๕๕...
เรียนท่านอาจารย์ วิรัตน์ผมกับฉิมพลี นับว่าเป็นสหายที่รู้ใจกันพอควร
พ.ศ. นี้แล้วเรายังเขียนจดหมายถึงกัน
มีโทรศัพท์ เราก็โทรคุยเฉพาะงาน
มีFB เราก็ทักกันและนำภาพมาแชร์กัน
แต่ในจดหมาย ฉิมพลี่ร่ายทั้ง ลำนำและกวี มีมาฝากเป็นประจำ
มีความสุขที่ได้รับจดหมายและได้อ่าน
จึงมีต้นฉบับจดหมายของฉิมพลีตั้งแต่ปี 2515 เอาไว้เล่าให้ลูกหลานฟัง
เรียนคุณยาย ธี ..วิธีคลายร้อที่ชอบที่สุดคือ นอนหัว เกยรากไม่นอนแช่น้ำตก พอแดดร่มลมตก ก็ยกย่างกลับบ้าน
ทุกครั้งที่ร้อนไ ก็ไนอนที่น้ำตกลาดเตย ไกล้บ้าน
แต่พัก ถือศิลอด งดบริโภคทั้งกาย วาจาใจ จึงไม่อยากออกจากบ้านไปพบสิ่งสวยงามที่รกตา บรรดาวัยรุ่นที่น้ำตก จึงต้องนอนร้ออยู่กับบ้าน
เรียนอาจารย์ ศิลา ...บทกวีของฉิมพลี ทีเขียนไว้ประมาณ100 เรื่อง กำลังหาเวลาว่างพิมฑ์เพื่อแจกจ่าย ให้ตามที่อ่านหนังสือพิมพ์หมู่บ้าน
บอกขอต้นฉบับไว้แล้ว
สวัสดี ปู ดีใจที่เห็นปู เข้ามาโพส ในโก
อยากอ่านเรื่องราวของปู เขียนมั่งต๊ะ....(อย่าเหลียมน่ะ)
สื่อสารทางไหน.. ก็เป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะวอญ่าท่านผู้เฒ่า
อ่านชื่อบันทึก ตอนแรกนึกถึงโครงการชั่งหัวมัน ตามพระราชดำริ ที่เพชรบุรี ค่ะ
เรียนคุณ ระพี ชื่อไปตรงกับโครงการในหลวง ชั่งหัวมัน กลอนบทนี้ฉิมพลี่ ส่งมาให้ เมื่อเดือน เมษาที่ผ่านมา
วันนี้อากาศยังร้อนจึงหยิบบทกลอนมาลงไว้
พักนี้ถือศิลอด งดอาหารน้ำ จึงไม่กระฉับกระเฉงเหมือนเดิม ก็ได้แต่แวะมาอ่านความเคลื่อนไหว ยังไม่มีบันทึกใหม่
5555555555 ชั่งหัวมันขนานแท้และดั้งเดิมของท่านสามสัก จริงแท้แน่นอน
บังมา ทัศนศึกษา ที่เพชรบุรี อย่าลืมบอก หมอเปิ้นนะคะ
วันนี้มาประชุมกับศูนอนมัยที่12 ยะลา มีการพูดชื่นชม รพ.บ้านลาดด้วย
หมอเปิ้น คือเป้าหมาย เป็นสารตั้งต้นในการทำความดี ทำชุมชนสุขภาวะ ฉะนั้นต้องหาโอกาสมาเรียนรู้ด้วยแน่ครับ