พระผงสุพรรณเก๊ดูยากที่สุด พบว่าน่าจะทำจากเรซินอัด ผสมเม็ดสีแดงในเนื้อ แต่งผิวรอบองค์ ทาสารเคลือบมัน ลงรัก แต่งผิวสีดำแทนรารัก และโรยแป้งแทนยางปลี

หลังจากผมคัดพระผงสุพรรณรอบที่สองเมื่อสองเดือนที่แล้ว ผมได้ไปอ่านหนังสือผงสุพรรณของคุณมนัส โอภากุล ที่ทำให้ได้แนวคิดว่า

มีผงสุพรรณปลอมทำด้วยดินเผาแต่งผิว เกิดขึ้นมาเมื่อหลายปีมาแล้ว

ผมจึงกลับไปไล่ดูเนื้อพระผงสุพรรณ ก็พบว่า ยังมีปนมาจริงๆ

ดังได้นำเสนอไปแล้วเมื่อเดือนที่แล้ว

ทำให้ผมได้มีแนวคิดในการคัดผงสุพรรณมากขึ้นไปอีก

จึงนำพระเก๊ที่ใกล้เคียงมากๆ มาเทียบกับพระแท้

พระเก๊เนื้อเรซินแต่งผิว แบบใกล้เคียงมากๆ

 

 

 

พระผงสุพรรณแท้ เนื้อดินดิบองค์ที่ 1

 

พระผงสุพรรณดินดิบแท้ องค์ที่ 2

 

เทียบไปมาหลายรอบ จนเริ่มตกผลึกทางความเข้าใจว่า

ที่แท้ เนื้อพระผงสุพรรณนั้น มีทั้งดินผสมน้ำว่าน และมวลสารต่างๆอีกหลายชนิด

มวลสารเหล่านี้จะมีความแข็ง และทนทานมากกว่าดิน

แม้แต่เม็ดน้ำว่านเองก็ทนมากกว่าดิน

จึงทำให้พระผงสุพรรณแท้ๆ มีเม็ดมวลสาร "มนๆ" นูนๆ อยู่ที่ผิวกร่อน (โปรดดูภาพประกอบ)

และถ้าการขัดถูไม่รุนแรงนัก เช่น บริเวณรอบๆ จุดสูงสุดบนองค์พระ ก็อาจจะพบเม็ดน้ำว่านนูนเด่นอยู่บนผิวดิน

แม้จุดที่ขัดถูค่อนข้างรุนแรงจนผิวพระสึกเกือบเสมอกัน ก็ยังจะพบว่าเม็ดว่านสีแดงนั้น บางเม็ดยังจะยังคงนูนกว่าเนื้อดินนิดหนึ่ง

ที่จะสังเกตได้จากการเล็งดูที่เม็ดสีแดง แล้วพลิกพระให้สะท้อนแสงตรงจุดเม็ดแดง ก็จะเห็นได้อย่างชัดเจน (ไม่สามารถถ่ายรูปได้ ต้องลองทำเอง)

และจุดที่ยังพบเม็ดน้ำว่าน และมวลสาร ลอยเด่นออกมาอยู่สูงกว่าผิวเนื้อดิน ก็คือด้านข้าง ตามรอยตัด

ที่จะมีทั้งแร่ลอย ก้อนน้ำว่านลอย และรอยครูดของมวลสารเหล่านี้ในระหว่างการตัด

ที่ถึงแม้จะมีคราบกรุปิดบังตรงรอยตัดอยู่บ้าง ก็จะมีความฉ่ำแบบ "แอบแฝง" ที่ผิวเม็ดน้ำว่านอยู่ทุกเม็ด (โปรดดูภาพประกอบ)

สำหรับพระผงสุพรรณเก๊ดูยากที่สุด พบว่า

  • น่าจะทำจากเรซินอัด
  • ผสมเม็ดสีแดง และสีอื่นๆในเนื้อ คล้ายกับที่ปรากฏในพระแท้
  • เกือบทุกรายละเอียดของผิวและพิมพ์พระ ทำได้เนียนมาก
    • รอยตัด
    • เส้นน้ำตก
    • ตำหนิประจำพิมพ์
    • คลื่นบนผิวองค์พระ และ
    • สีน้ำว่านบนองค์พระ
  • ขัดแต่งผิว แต่งสี
  • ทาสารเคลือบมัน
  • ลงรัก
  • แต่งผิวสีดำๆประปราย แทนรารัก
  • ทำคราบกรุปลอมรอบองค์
  • โรยแป้งบางๆแทนยางปลี

ดูจากภายนอกหยาบๆ หรือรูปที่ถ่ายไม่เน้นจุดตาย

"แท้แน่นอน"

ผมจึงพยายามนำหลักการที่ได้มาพิจารณาเปรียบเทียบ

จึงพบว่า สิ่งที่ยังเป็นร่องรอยที่ยังทำไม่สมบูรณ์ ในพระเก๊ ที่พบว่ายังมี

  • ผิวส่วนบนขององค์พระจะดูเรียบๆ ไม่มีมวลสารของพระ (ที่ใส่ไว้ในเนื้อ) นูนที่ผิว แต่กลับอาจมีส่วนนูน ที่ไม่เกี่ยวกับมวลสาร
  • ในร่ององค์พระอาจจะดูเป็นคลื่นแต่ไม่เหี่ยวเป็นริ้ว
  • รอยตัดมักจะเรียบ ไม่เป็นขุยยุ่ยๆ หรือมีร่องรอยการพอก หรือโปะเป็นเม็ดๆ ผิวเรียบแบบทาสารเคลือบ (ดูภาพประกอบ)
  • ที่รอยตัดมีร่องรอยการเคลือบมัน  แทนการมันจากในเนื้อ
  • ไม่มีเม็ดมวลสารลอย แม้จะมีบ้างก็ไม่ฉ่ำมัน

ถ้าสะกิดดูเนื้อ จะพบว่าไม่ใช่ดิน แต่เป็นเรซินใสๆ มีลักษณะคล้ายดิน เฉพาะที่ผิวเท่านั้น

สำหรับพระเนื้อดินเผานั้น

  • ผิวจะแข็ง ดูง่ายและแกร่งระดับที่เข็มสะกิดไม่เข้าเลยครับ
  • มวลสารต่างๆ ก็จะไม่ค่อยมีให้เห็น
  • ผิวมักจะดูกระด้างไม่มัน
  • และการแต่งผิวจะทำได้ยาก ดูหยาบๆ ไม่เนียน

ระดับเก๊ดูง่าย ไม่ต้องกังวลมากครับ

ใช้เกณฑ์พิจารณาแบบนี้ แล้วท่านน่าจะรอดจากงานฝีมือช่างทำพระครับ

มีอะไรจะมาเพิ่มเติมให้อีกครับ