ตั้งแต่เริ่มการศึกษาพระเครื่องมาเลย
ผมได้พยายามทุกรูปแบบที่จะแยกพระแท้ๆ ออกจากพระโรงงาน
ทีละองค์ ทีละเนื้อ ทีละกรุ
จากเนื้อดิน มาเนื้อชิน และเนื้อผง ตามลำดับ
ปัจจุบันผมก็ยังมาอยู่ที่เนื้อผง และเนื้อว่านนิดหน่อย ยังไม่ไปถึงเนื้อเรซิน และเหรียญเกจิอาจารย์ ที่ผมลองส่องดูแล้ว พบว่ายากมาก จึงพักไว้ก่อน
ในจำนวนชนิด และเนื้อทั้งหมดนั้น
ผมจะเริ่มด้วย
- การพยายามหาครูที่พอจะแนะแนวทางให้ได้
พยายามที่จะเรียนทั้งพิมพ์และเนื้อจากครู
- หาตำรามาอ่าน
- ลองหาพระเอง
เรียนจากพระที่ได้ทั้งเก๊ (ส่วนใหญ่) และแท้ (ไม่มาก) ว่ามีอะไรแตกต่างกัน
- ดูจากกล้องจุลทัศน์ ทำให้เห็นเนื้อชัดๆว่าการทำให้เกิดขึ้น กับธรรมชาตินั้นดูต่างกันอย่างไร
จับประเด็นทางหลักเคมี และสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้อง
โดยการศึกษา
- กระบวนการสร้าง
- การเก็บรักษา
- การแตกกรุ และ
- การใช้ที่ผ่านมา
นำความรุ้มาทบทวนกับสิ่งที่ปรากฏบนผิวพระ
- จัดกลุ่ม
- ดูง่าย
- ดูยาก
- น่าจะแท้
- น่าจะเก๊
แยกแยะ คัดกรองหลายๆชั้น หลายๆรอบ จนมั่นใจมากขึ้น
กลับไปถามผู้รู้ หรือหาครูคนใหม่ เพื่อการตรวจสอบความรู้
นำความรู้ที่ได้ืั้งหมดมาปรับปรุง แล้วใช้ในการมาคัดกรองรอบสุดท้าย
ก่อนการ "ฟันธง" ว่าใช่ไม่ใช่
เขียนบันทึก โชว์รูปแลกเปลี่ยนความรู้ เพื่อตรวจสอบความรู้ว่าจริงไม่จริง
อะไรที่มีคนติ
- วิเคราะห์ความรู้ของเขา และ
- ความจริงใจของเขา
- นำมาทบทวน และ
- คัดกรองใหม่ ตามความรู้ใหม่
ไม่มั่นใจเก็บไว้ก่อน
มั่นใจยืนยัน
แต่....ก็พยายามตรวจสอบความมั่นใจของตัวเองอย่างสม่ำเสมอ
ทุกเวลา ทุกโอกาส
ผมจึงมักพกพระ และกล้องส่องไว้เสมอ เพื่อการเรียนรู้ของตัวเองเสมอๆ ครับ
นี่คือเส้นทางการพัฒนาความรู้ของผม แบบแท้ๆ จริงๆ
ฉะนั้น
ในบางครั้ง ผมก็ยังไม่ชัดและผิดพลาดบ้างเป็นธรรมดา แต่จะชัดขึ้นเรื่อยๆ แบบเรียนรู้ตลอดชีวิตครับ
ไม่สงวนลิขสิทธิ์ครับ
