บางคนก็อาจไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้จริง จึงไม่กล้าที่จะบอกต่อ หรือเกรงว่าคนอื่นจะรู้มากกว่าบอกไปก็เสียหน้า

ระยะนี้ผมมีเพื่อนในการศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการดูของเก่า ของโบราณ และพระเครื่องมากขึ้นเรื่อยๆ เฉพาะใน Facebook ผมมีมากกว่า 2300 คน

ทำให้มีความหลากหลายมาก ทั้งระดับปรมาจารย์ ระดับนักค้ามืออาชีพ ระดับนักทำของปลอมมืออาชีพ นักค้าสมัครเล่น นักส่องสมัครเล่น และระดับมือใหม่หัดส่อง

ผมจึงมีโอกาสยิงคำถามหนักๆ แรงๆ ให้กับคนจริงที่รับได้ ว่า

ทั้งๆที่มีความรู้มากว่า อะไรจริงไม่จริง อะไรเป็นไปได้ และเป็นไปไม่ได้ และข้อมูลอะไรสร้างหรือบิดเบือนเพื่อการค้าเพียงสถานเดียว

และเราก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ดังกล่าว

ทำไมเราไม่เปิดเผยความจริงในวงการพระเครื่องให้กันได้รับรู้แบบจริงๆกันบ้าง

โดยเฉพาะในกลุ่มคนที่ไม่ได้มีโรงงานพระเก๊ในสังกัด

จากการสนทนาเชิงวิพากษ์ว่าทำไมคนที่มีความรู้ในวงการพระเครื่องจึงมักไม่ค่อยเปิดเผยความรู้และความจริงของเทคนิควิธีการดูพระเครื่องกลุ่มต่างๆ

ที่ถึงแม้จะทำหนังสือพระเครื่อง "ดูแบบเซียน" มาเต็มตลาด ก็ยังมีการปิดบังเคล็ดวิชาที่สำคัญไว้บางส่วน แบบกลัวคนอื่นจะรู้ทัน

เท่าที่ประเมินผ่านการพูดคุย ก็มีหลายสาเหตุ ได้แก่

  1. กลัวคนอื่นรู้เท่า จะทำให้ต้องซื้อในราคาแพง
  2. มีคู่แข่งในการหา การปล่อย และการตัดสินพระแท้
  3. กลัวขายพระเก๊ไม่ได้

แต่บางคนก็อาจไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้จริง จึงไม่กล้าที่จะบอกต่อ หรือเกรงว่าคนอื่นจะรู้มากกว่าบอกไปก็เสียหน้า

สู้คมไว้ในฝักดีกว่า แบบคนไทยทั่วไป

ดังนั้นวงการนี้จึงยังอึมครึมอยู่กับความไม่ชัดเจน ไม่รู้จริง เรียนรู้มาอย่างผิดๆ หรือแม้กระทั่งมีการบิดเบือนความรู้ และข้อมูล เพื่อผลประโยชน์ของตนเองและพรรคพวก

จึงเป็นหน้าที่ของทุกท่านที่จะหาความรู้ด้วยตัวเอง เพราะเราคงไม่แน่ใจว่าใครรู้จริง และจริงใจกับเราบ้าง