หน่วยให้การรักษาด้วยไฟฟ้า
รักษาด้วยรัก พิทักษ์ใจ
จริง ๆ หน่วยนี้มีกำหนดการเข้าบ้านตอนบ่ายแต่ว่าเวลายังเหลือก็เลยประสานไปว่าจะไปหลังออกจากจิตเวชชุมชนแล้ว เขาก็ OK เพียงแต่ตอนแรกที่ประสานงานกันหน่วยนี้บอกว่า ขอไม่เป็นช่วงเช้า เพราะตอนเช้าต้องทำ ECT กับคนไข้ แต่พอ 11 น.กว่า ๆ ทุกอย่างเคลียร์หมดแล้ว ก็ OK เมื่อเราไปถึง ก็เห็นถึงสภาพห้องที่สวยงามไม่นึกว่าจะเป็นสถานที่ในรพ.รัฐแบบนี้ ห้องโถงที่คนไข้รอทำการรักษาด้วยไฟฟ้า โล่งสะอาด สวยงามมาก ต้องบอกว่ามากเพราะเขาทำเป็นผนังไม้อย่างสวยงามและมีโซฟาให้นั่งอย่างสบายใจ ที่นี่มีพี่สาว 2 คน คอยให้การต้อนรับคนแรกก็พี่อี๊ด นงนภัส สารพงศ์ อธิบายพวกเราถึงกระบวนการ และหลักการที่เราให้การรักษาด้วยไฟฟ้า ความสำคัญที่เราให้ความสนใจ คือความรู้สึกผ่อนคลาย สบายใจ และศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ของทุกคน และสุดท้ายก็คือความปลอดภัย เมื่อมีหลักการอย่างนั้น เราก็ได้ทำทุกอย่างที่จะให้เป็นไปตามหลักการของเรา ระหว่างนั่งรอทำ ECT ก็ให้ผู้ป่วยได้ฟังเพลงผ่อนคลาย เมื่อถึงเวลา ก็ให้เข้าไปทำทีละคน ( แต่ละคนจะไม่เห็นว่าเพื่อนกำลังได้รับการรักษาอยู่ ) และระหว่างทำก็ให้ความสำคัญกับทั้งท่าทาง ปากฟัน มีการป้องกันและดูแลความปลอดภัยของผู้ป่วยทุกอย่าง ที่นี่ยังให้การรักษาแบบ Unmodified และหลังจากการรักษาผ่านไปแล้วเราก็ move ผู้ป่วยไปยังห้องพักฟื้นที่อยู่ใกล้ ๆ และคอยให้การดูแลต่อไป หลังจากนั้นพี่นก นภาพร นวลสุทธิ์ ก็พูดเสริมถึงความใส่ใจ พัฒนาการเปลี่ยนแปลงของการพัฒนาหน่วยรักษาด้วยไฟฟ้าของเรา โดยมีคุณหมอช่วยเสริมว่าขณะนี้หน่วยรักษาด้วยไฟฟ้าของเราพัฒนาไปจากเดิมมาก เราได้ฝ่าฟัน ปรับปรุงหลายอย่าง ตั้งแต่เรื่องสถานที่ เรื่องการรับส่งผู้ป่วย วิธีการให้การรักษาที่คำนึงถึงศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ ได้เห็นถึงความทุ่มเทของบุคลากรที่นี่ที่ยืนหยัดและไม่ยอมแพ้กับอุปสรรคต่าง ๆ นานา จนปัจจุบันนี้ที่เห็นได้สวยงามก็มาจากความพยายาม ความไม่ยอม ความเข้าใจถึงความหมายของคุณค่าของความเป็นมนุษย์ด้วยกันของทุกคนในสังคม เราจึงยอมเหนื่อย ยอมอดทน และฝ่าฟันมาจนถึงวันนี้ ขอยกนิ้วให้ค่ะ สมควรให้ที่นี่เป็นที่ดูงานของที่อื่นได้อย่างไม่อายเลย
