จากการนั่งศึกษาพระรอดผ่านกล้องจุลทัศน์ ทำให้ผมยิ่งเข้าใจถึงหลักธรรมชาติของการดูพระเนื้อดินเผาแกร่งแบบพระรอดมหาวัน ที่มีทั้งเนื้อดินกรอง และหินอัคนีเป็นมวลสารหลัก

ผมพยายามดูเปรียบเทียบกับพระฝีมือจัด ที่ใช้ความพยายามมากที่จะเลียนแบบ แต่ยังไงก็ยังไม่ใกล้เคียง

โดยเฉพาะความกร่อน ความเหี่ยว และ คราบกรุของพระรอดเนื้อดินเผาแกร่ง กรุมหาวัน

ที่แม้จะเผาได้แกร่งปานใด ก็ต้องเหี่ยว และกร่อนตามกาลเวลา

ที่พระฝีมือยังทำได้ห่างไกลมาก

โปรดพิจารณาตามรูปครับ

ความเหี่ยว และกร่อนของผิวของพระรอด องค์ที่แกร่งทั้งองค์

คราบกรุที่ฐานด้านล่างของพระรอด

หลุมกร่อน ในพระรอดบางองค์ที่อาจเกิดจากความร้อนไม่พอ หรือไม่ทั่วถึง