การมองเห็นจุด มุม ที่สำคัญต่างกันระหว่างแม่กับพ่อ....ทำให้เนื้อหาบางตอนของการสื่อสารตกหล่นไป....

บทสนทนากันในตอนเช้าวันนี้ขณะแต่งตัวให้ลูกไปโรงเรียน

แม่....."ลูกสาว"  วันนี้แม่จะไปรับตอนบ่าย 3 โมงนะคะ ไปอยู่กับป้าแป๋วแล้วพ่อจะไปรับลุกกลับบ้านตอน สองทุ่ม
ลูก....."ค่ะ ลูกจะได้ไปเล่นกับพี่นัท แม่ไม่พาไปหาพี่นัทหลายวันแล้ว"

สายๆ พ่อเค้าโทรมาบอกว่าไม่ต้องไปรับลูกตอนบ่ายวันนี้........
ดิฉัน....ดีเหมือนกัน....แต่อย่าลืมบอกลูกด้วยนะเดี๋ยวลูกจะรอ...ต้องบอกก่อนบ่ายสามนะ....ให้ลูกรู้ด้วยว่าแม่จะไม่ไปรับตามที่ตกลงไว้

4 ทุ่ม..ระหว่างกลับจากไปงานศพที่....นครศรีธรรมราช...
รู้สึกคิดถึงลูก....โทรกลับบ้าน....ลูกรับสายพอดี
แม่......ดึกแล้วเข้านอนได้แล้วลูก...
ลูก......แม่หลอกลูก....ว่าจะไปรับตอนสามโมง...ลูกรอ....ไม่เห็นมา
แม่......แม่โทรบอกพ่อแล้วนี่คะ....พ่อไม่บอกเหรอ....
ลูก......ไม่บอก....ลูกโกรธแม่มาก....ทีหลังแม่ต้องบอกลูกเอง...แค่นี้นะ....ลูกกำลังโกรธแม่....ไม่อยากคุยด้วย....
แม่.....แม่คิดถึง....ก็โทรมาแล้วไง...เป็นห่วงว่าลูกนอนแล้วยัง
ลูก......ก็แม่บอกว่าเวลาโกรธอย่าพูดกับใคร....ให้หายโกรธก่อนแล้วค่อยพูดกัน
แม่.....แล้วลูกจะโกรธแม่นานมั๊ย....
ลูก......ดูก่อนถ้าแม่กลับก่อนลูกหลับก็โกรธไม่นาน....แต่ถ้าลูกหลับแล้วก็โกรธนาน ....แค่นี้นะแม่....กลับมาเร็วๆ นะจะได้ดีกัน

คืนนี้ดิฉันกลับถึงบ้านลูกหลับไปแล้ว....สงสารแกจัง....คงรอตั้งแต่บ่ายรอบนึงที่โรงเรียนและรอก่อนนอนจนหลับไป
หลายๆครั้งกับลูก  ดิฉันเรียนรู้ว่าการทำตามสัญญา "กับเด็ก" มีความสำคัญมาก พ่อ-แม่ เป็นคนที่แกเชื่อถือ.....ที่จริงวันนี้ดิฉันควรขับรถไปหาแกด้วยตนเองแล้วบอกว่า แผนใหม่ของพ่อแม่ในวันนี้เป็นแบบนี้ไม่ใช่แบบที่คุยกับลูกเมื่อเช้านี้....ส่วนหนึ่งที่ไม่ทำเช่นนั้นเพราะวางใจว่าพ่อจะบอกเขาก่อนบ่ายสามโมงตามที่เรากำชับ
การมองเห็นจุด มุม ที่สำคัญต่างกันระหว่างแม่กับพ่อ....ทำให้เนื้อหาบางตอนของการสื่อสารตกหล่นไป....