รู้สึกกับตัวเองมากเลย   ที่ทำใจให้มีความสุขกับสิ่งรอบข้างได้ด้วยการฝึกให้คิดว่า....การปล่อยวาง  ไม่รับรู้และคิดในสิ่งที่ถูกต้อง  เป็นผลดีกับสุขภาพจิตของเรามาก

*****

เมื่อวานนี้  ครูอ้อยมีลูกศิษย์ที่เป็นครูแล้วมาหา  มาบ่นนิดนิดว่า...ถูกเล่นงานอีกแล้ว

*****

ครูอ้อยเหมือนเป็นต้นไม้ใหญ่ให้น้องเข้ามาพักพิง  เห็นน้ำตาน้อยๆๆปริ่มที่ขอบตากลิ้งไปมา  แล้วทำให้ครูอ้อยต้องพูดอะไรแล้ว

*****

ครูอ้อยพูดว่า  เมื่อวานนี้ครูได้พบท่านผู้อำนวยการ  ด้วยคำพูดแรกของท่านว่า.....อ้อ!!! อยู่นี่เอง  พี่ตามหาตั้ง 3 รอบแล้วไม่พบสักที

*****

คำพูดเท่านี้ ทำให้ครูอ้อยมีความสุข....ด้วยคิดว่า ...โอ...เรามีความสำคัญมาก  ขนาดท่าน ผอ.ตามหาเชียวหรือนี่

*****

ถ้าจิตใจของครูอ้อยหมองหม่นระยะนั้น  คิดติดลบ  อาจจะเกิดผลเสียกับครูอ้อยมากมายเลย.....  เช่น  มาตามหาฉันทำไม  มีงานให้ทำอีกล่ะสิ...แต่ครูอ้อยก็ไม่คิดอย่างนั้น

 

ดังนั้น  การคิดดี  คิดเป็นบวก  คิดเป็นเรื่องที่ดี  ก็จะเป็นเรื่องที่ดีกลับมาหาเรา....ครูอ้อยบอกกับลูกศิษย์ที่กำลังจะเป็นครูที่ดีต่อไป

*****

ระยะนี้งานของพวกเรามากมาย  ทั้งที่งานประจำก็ต้องเร่งรัด  เพราะ ไม่รู้ว่าอนาคตของเราต้องออกไปอบรมเพื่อรับโครงการพิเศษต่อไป....หรือไม่

*****

เมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้  เราทุกคนก็ต้องยิ้มรับ   และเราจะต้องมีทุนเดิมสำรองเอาไว้  นั่นคือ...ความดี  ความเพียร  ความมีมานะ  และความพยายาม  หากเรามีสิ่งเหล่านี้ไว้เพียงพอแล้ว   ไม่ว่างานจะมาเพียงใด  เราก็รับได้  เพราะเรามีฐานของสิ่งเหล่านี้รองรับไว้แล้ว

*****

ครูอ้อยกำลังจะโรยราไปกับการทำงานและใกล้จะสิ้นสุดการทำงานที่นี่....ครูอ้อยได้อยู่ใกล้  ได้สัมผัสกับคนรุ่นใหม่  ที่มีความคิดสร้างสรรค์ในสิ่งใหม่...แต่เขาก็ไม่ควรละทิ้งสิ่งเก่าที่ดีอยู่แล้ว

*****

ครูอ้อยไม่ได้ต่อว่าอะไรเขา  และต้องการให้เขาได้เรียนรู้  เพื่อจะมารับช่วงงานของเราที่ก่อร่างสร้างมานานแสนนานให้คงอยู่ และดีกว่าเดิม...ด้วยความเมตตา  ไม่อาฆาต  พยาบาทแต่อย่างใด  ต่อความผิดที่เขาทำกับเรา  และไม่ถือเลยนั่นคือ...ความผิด