น้อย น้ำพอง
นาง ศศิธร น้อย ไชยจันทร์ดี

ความรู้สึกแรก : ไดอารี่ชีวิต 43


 

 

...ในเวลาที่จะลงมือทำในสิ่งที่ดีสิ่งที่ถูกต้องด่านแรกที่จะต้องผ่านมันไปให้ได้ก็คือด่านหัวใจของตัวเราเอง เพราะแม้แต่ภายในตัว(ใจ)ของเราเองก็มีทั้งฝ่ายที่สบับสนุนและคอยบั่นทอนการทำความดี(คิด-พูด-ทำ)ซ้ำตัวบั่นทอน(ฝ่ายค้าน)รู้สึกว่าจะมีพลังแรงกว่าฝ่ายสนับสนุนซะอีก(เผลอเมื่อไหร่ฯ) แต่ก็เป็นอีกด้านที่ดีที่ต้องคอยควบคุมสติและได้วัดผลหลักธรรมะ มรรค8และอิทธิบาท4 ของตัวเราเอง...

 

...จุดเริ่มต้นของชีวิตไปจนถึงวาระสุดท้ายบั้นปลายหลายๆคนคงเตรียมไว้กับหลากหลายรูปแบบที่แตกต่างกันออกไปตามวิถี-หนาที่-สังคม.

 

...สำหรับข้าพเจ้าแล้วนับว่าโชคดีที่เป็นเพียงคนธรรมดาๆที่ดำเนินชีวิตได้อย่างเรียบง่ายสบายๆ(ไม่มีกรอบข้อบังคับมากมายกับหัวใจและภาระหน้าที่).

 

...เมื่อสองวันที่แล้วจึงบุกเดี่ยวไปคนเดียว(พูดราวกับไปเข้าสนามรบ อิอิ) ไปสถาณที่แห่งหนึ่งซึ่งนานทีเดียวที่ไม่ได้ไปเยือน(คลังเลือดกลาง).

 

...ประมาณ10ปี ที่แล้วข้าพเจ้าได้ไปนั่งรอผู้ชายคนหนึ่ง(คุณพ่อบ้าน) Heroกับอีกภาระกิจหนึ่งที่เป็นแบบอย่างให้กับข้าพเจ้าได้เดินตามในวันนี้ (การบริจาคเลือด).

 

...ในขณะนั้นข้าพเจ้าเองน้ำหนักไม่ถึงเกณฑ์(ผอมแห้ง)บวกภาวะโลหิตจาง(เห็นเข็มฉีดยาทีไรหัวใจออกอาการหวิวๆทุกที ไม่กลัวแต่มันสั่นๆ..)แต่ก็ทำไว้กับภารกิจที่พอทำได้ในขณะนั้น.

 

..."Hero" เป็นตัวอักษรติดอยู่บนป้ายที่หน้าตึกคลังเลือดกลาง(คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น) รู้สึกว่าเป็นคำที่เท่ห์จัง! ได้แต่พูดกับตัวเองในวันนั้นเราจะเป็นได้มั๊ยนะ..สั่นแบบนี้...

 

...ก็ได้กำลังใจและแรงฮึดจากคุณพ่อบ้านที่เล่าให้ฟังว่า ภาวะโลหิตจาง สามารถรักษาให้หายได้เพราะเคยเป็นมาก่อนสมัยตอนที่บริจาคเลือดครั้งแรกๆซึ่งคุณหมอได้แนะนำเกี่ยวการรับประทานอาหาร.

 

...การบรรยายภาพ ความรู้สึกในการบริจาคโลหิตให้ข้าพเจ้าฟังจากคุณพ่อบ้านแหม!ช่างชวนฝันจริงๆค่ะ...สถานที่ราวกับเมืองสวรรค์ที่มีแต่เทวดาและนางฟ้าใจดี...(ได้แต่บอกตัวเองสักวัน..ฉันจะไม่สั่นต้องฆ่ามันให้ได้"ความกลัว").

 

...ปีที่แล้วตั้งท่าจะไปเที่ยวเมืองเทวดา นางฟ้าแต่ภาระกิจงาน(เข้า)กับน้ำท่วมและชีวิตพึ่งจัดเรียงได้สงบ มาปีนี้ก็ตั้งท่ามาแต่หัวปี(ยังสั่นๆ..สั่นสู้ อิอิ).

 

...หัวใจผลัดมาเรื่อยวันเกิด ทำนาเสร็จ ทำนู่นนี่นั่นซะก่อน(มารหัวใจจริงๆ) ชื่อบันทึกของคุณปริม"จบที่จุดเริ่ม" สะกิดใจเข้าอย่างจัง(แล้วเมื่อไหร่จะได้เริ่ม เมื่อไหร่จะกล้า เมื่อไหร่จะฆ่าความกลัว ความลังเลสงสัย ความผลัดวันประกันพรุ่งในตัวเองได้ซะที).

 

...จากบันทึกได้บันทึกลงใจตัวเอง(วันนี้ที่ต้องลงมือทำ) พ่อไปด้วยกันน๊า..ยังจะอ้อนขอกำลังใจจากคนข้างๆกาย แต่เหตูผลที่ให้มาก็ไม่มีข้อโต้แย้งไม่มีคนอยู่บ้าน(อยู่กันสองคนในสวน) ทำให้ดูได้แต่ความรู้สึกเป็นเช่นไรอยากรู้ต้องทำเอง(ปัจจัตตัง).

 

...ตั้งแล้วทำไม่ได้ก็ไม่ใช่น้อยแล้วซี(ปลุกใจตัวเอง) ตั้งใจเตรียมกาย-ใจกะว่าจะไปตอนเช้าสะบายๆเข้านอนแต่หัววัน.

 

...ตื่นเช้าขึ้นมา(พ่อๆ..ฝันมีคนมาทำบุญด้วย และได้ช่วยเหลือผู้หญิงคนหนึ่ง) จัดแจงทำหน้าที่ประจำวันแต่เช้า เสียงนกน้อย(นกกินปลี)ร้องปิ๊กๆๆๆ แว็บในใจต้องมีคนมาสวนแน่วันนี้...(แต่ก็ตั้งใจกับตัวเองว่าตั้งใจจะทำเช้าหรือบ่ายก็ต้องไปให้ได้).

 

...สายๆหน่อยเสียงโทรศัพท์ดังเรียก..จะมาชมสวน(รับต้นกล้าที่จองไว้)ข้าพเจ้าทำหน้าที่ในการเพาะดูแลต้นกล้าจึงต้องรอต้อนรับนำชมสวน(พาเทวดาน้อย(ลูกสาว)มาเรียนรู้ซึมซับธรรมชาติด้วย) จึงต้องเปลี่ยนแผนงานไปภาคบ่าย และก็ถือว่าผู้ที่มาเยี่ยมเยือนได้มาร่วมทำบุญกับสิ่งที่ตั้งใจจะทำในครั้งนี้(อานิสงส์แบ่งกัน).

 

...ในวันที่เดินทางเข้าเมืองก็มีทั้งเรื่องแปลกและเรื่องขำๆกับตัวเอง เวลาเที่ยงออกจากบ้านนำรถจักรยานยนต์ไปจอดที่รพ.น้ำพอง นั่งรถโดยสารเข้าเมืองฟ้าแจ้งแดดแจ่ม เข้าเมืองตระเวนซื้อของเรียบร้อยตั้งใจว่านั่งรถสองแถวมาลงที่บขสแล้วต่อรถสองแถวอีกสายไปลงที่หน้ารพ.ศรีนครินทร์แล้วเดินเข้าไปที่ตึกคลังเลือดกลางอีกที.

 

...นั่งรถสองแถวมาถึง บขส.ลงจากรถจ่ายเงินเสร็จ(ถามคนขับ)พี่ๆรถคันไหนขึ้นฝั่งไหนไปหน้ารพ.ศรีฯ (ตอบ)รถคันนี้แหละ(ปล่อยไก่ตัวบะเอ้บ!) คนขับยังแซวต่อถึงที่แล้วจ่ายตังค์อีกรอบด้วยนะ:)).

 

...ปกติไม่เคยนั่งสองแถวมาโซนเมืองด้านมข.เท่าไหร่จึงไม่ค่อยคุ้นเคยมากนัก แต่ก็ดีที่นับว่าครั้งนี้ได้รู้จักเส้นทางและได้นั่งรถชมเมืองได้ระลึกนึกถึงอดีตสมัยเรียนแต่ก็เกือบงงๆ พี่สองแถวพาซิ่งรอบ มข.ผ่านหลายคณะฯอ้อมมาจอดให้ลงตรงหน้าตึก"คลังเลือกลาง" ลงจากรถ(คนสุดท้าย)ส่งยิ้มให้ผ่านกระจกส่งจิตขอบคุณพี่คนขับ.

 

...มองเห็นตึกคลังเลือด..สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่บอกตัวเองเอาวะมาถึงขนาดนี้แล้วหากถอยก็ไม่ใช่น้อยแล้ว(ปรามใจตัวเองไว้ก่อน ตัวเท่าฟายแล้วยังจะกลัวเข็มอยู่อีก..).

 

...เดินเข้าด้านในตึกนางฟ้า(คุณหมอ)ทักทาย มาทำอะไรค๊า...มาบริจาคเลือดค่ะ.  นางฟ้าอีกท่านแซวลมอะไรหอบมาน๊อ...ลมความตั้งใจค่ะ.  เคยบริจาครึยังคะ:)...  ครั้งแรกค่ะ. นั่งรถมือมาคนเดียวคุณหมอกลัวจะเป็นลม(นึกในใจชีวิตฝากไว้กับหมอละงานนี้).

 

...เข้าในห้องเตียงโล่ง(รายแรกภาคบ่าย) มองเห็นเลือดจมลิ่วก็อุ่นใจคงสอบผ่านภาวะโลหิตจาง.

 

...ขึ้นเตียงรอเจาะเลือดกับความรู้สึกแรก ภาวะเช่นนี้ตัวสติช่างติดตัวดีแท้ แต่ยังมีเรื่องให้ลุ้นต่อ ยื่นแขนซ้ายให้คุณหมอแบบเอาความรู้สึกดูเข็มแทนสายตา เข็มเสียบจึกเข้าที่มีเสียง..เจ็บหน่อยนะคะหาเส้นเลือดไม่เจอ(นึกในใจ"งานเข้า"อีกแล้วพ่อแก้วแม่ขวัญครูบาอาจารย์ช่วยลูกทีมาทำความดีขอให้ผ่านด้วยดีเอาความรู้สึกดีเข้าหัวใจครั้งต่อไปจะได้เพิ่มความกล้าแกร่งขึ้น).

 

...นางฟ้าอีกท่านมาตรวจดูขอแขนอีกด้านเสียบจึกครั้งเดียวมองแว็บๆเลือดเดินลิ่วเข้าถุง(ถูกคุณหมอฝากรักไว้กับแขนทั้งสองข้างเลยเชียว

..).

 

    

 

...สิ่งเหล่านี้ทำให้ตัวเองรับรู้ว่าการทำความดีด้วยดีของตัวเราเองความดีนั้นแม้ระลึกถึง(เผื่อแผ่)ไปที่ไหนดีที่รับได้ของเราก็เต็มร้อยความดี...

 

...การฆ่าเป็นบาป แต่การฆ่าความยึดติด(อัตตา) ฆ่าความขลาดกลัว ฆ่าความลังเลสงสัย ฆ่าความบั่นทอนหัวใจ(ผลัดวันฯ)พระท่านว่าไม่บาป...


   *** "จบที่จุดเริ่ม" ขอบคุณๆๆๆ ***  (ไชโยๆๆๆ...น้อยทำได้แล้ว)

 

               *** ขอบพระคุณและสวัสดีค่ะ ***

 

หมายเลขบันทึก: 491118เขียนเมื่อ 14 มิถุนายน 2012 05:43 น. ()แก้ไขเมื่อ 21 มิถุนายน 2012 22:30 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (10)

คุณน้อยคือ ฮีโร่ในใจปริมวันนี้ค่ะ

บุญนี้เองคือสิ่งที่คุณน้อยบอกจะทำแล้วมาเล่าให้ฟัง ขอบคุณค่ะ

การให้เลือดคือการทำบุญช่วยชีวิตคนทีน่าอนุโมทนายิ่งค่ะ การให้ร่างกาย, ส่วนของร่างกายที่รักยิ่งของเรา หาก "ให้" ได้คงไม่มีอะไรที่จะให้ไม่ได้อีกแล้วนะคะ ขอชื่นชมด้วยใจจริงค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

:))))))

 สวัสดีค่ะคุณครูอ้อย แซ่เฮ...ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้และกำลังใจค่ะ

สวัสดีค่ะคุณปริม...ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้และกำลังใจที่มอบให้ค่ะ.

...บันทึกของคุณปริมช่วยขัดเกลาให้หัวใจของน้อยอ่อนโยนขึ้นเยอะมากค่ะ(มองโลกได้อ่อนโยนขึ้น) ปกติโดยนิสัยส่วนตัวแล้วเป็นคนพูดตรงๆชอบแบบตรงๆ(ก็อาจเป็นนิสัยที่อาจดูแข็งๆ แต่ในหัวใจแล้วไม่มีอะไรเลย).

...จากสิ่งแวดล้อมที่เป็นอยู่(อาจจะมุมลบเยอะ) ซึ่งเป็นแรงผลักดันให้พิจารณาชีวิตให้มากขึ้นค่ะ(จับลบมาแปลงเป็นบวก) ยิ่งเห็นคนที่เรารักยึดติดเท่าไหร่ยิ่งสะท้อนหัวใจตัวเองให้ต้องละปล่อยวางเท่านั้นค่ะ.

...เมื่อเช้าคุยกับเพื่อนๆยังทัก กลัวเข็มแต่ไปบริจาคเลือดเนื่ยนะ(เชื่อเลย) เพียงสิ่งที่คิดว่ากลัวในใจแต่ยังไม่ได้ลองทำ ความกลัวนั้นคงหลอกหลอนไปตลอดชีวิต(คำตอบในใจตัวเอง)

...การบริจาคเลือดถือเป็นอีกทางที่จะได้เช็คสุขภาพตัวเองไปในตัวค่ะ อีกอย่างที่ตั้งใจคือนำประโยชน์จากการให้มากระตุ้นตัวเองในการดูแลสุขภาพตัวเองค่ะ(สติในการกินการดำเนินชีวิต หากจะให้ก็ต้องให้ของที่ดีค่ะ)

...เชื่อว่าให้สิ่งที่ดีออกไป สิ่งดีใหม่ๆก็จะไหลเพิ่มเข้ามาค่ะ.

...ขอบคุณแรงบันดาลใจดีๆ "จบที่จุดเริ่ม" (ขอให้บุญที่เบาๆแต่สัมผัสได้ ส่งถึงคุณปริมด้วยนะคะ)...

จิตสาธารณะ...คือความดี
คือ การแบ่งปัน
คือ ทางออกของสังคม

..

ชื่นชม ครับ

 สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน...ขอบพระคุณที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมเยือนและมอบดอกไม้กำลังใจค่ะ.

...ความดีมีมากมายหลากหลายไม่จำกัด ที่มนุษย์เราสามารถเลือกที่จะทำได้ค่ะ(ดีหลายๆดี)

อ่านแล้ว..คิดถึงประโยคนี้ " ครั้งแรก ไม่มีที่สิ้นสุด...". 

 สวัสดีค่ะคุณใหญ่...ขอบพระคุณที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมชมและมอบกำลังใจแก่บันทึกค่ะ.

...สถาณที่รับบริจาคแต่ละแห่งอบอวนไปด้วยความอบอุ่นของหัวใจเป็นเมืองสวรรค์ที่เข้าไปแล้วทำให้รู้สึกเบาทั้งกายและใจค่ะ.

..." ครั้งแรกไม่มีที่สิ้นสุด "...ขอบพระคุณค่ะ.

 สวัสดีค่ะท่าน อ.นุ ...ขอบพระคุณที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมชมและมอบดอกไม้กำลังใจค่ะ.

รู้ไหม... ว่าตามเข้าไปหาคุณในประวัติ .. รู้สึกทึ่งนะคะ รู้ไหม .. ว่าตามเข้ามาอ่านบันทึกนี้ .. รู้สึกดีๆ กับคุณมากมาย คนมีเวลาน้อยนิดอย่างดิฉัน ... อ่านบันทึกยาวๆ ของคุณจนจบ... ส่งกำลังใจดีๆ มาเป็นของขวัญให้คนดีนะคะ

 สวัสดีค่ะคุณBright Lily...ขอบพระคุณที่กรุณาเข้ามาเยี่ยมเยือน  ขอบพระคุณสำหรับของขวัญและกำลังใจจากดอกไม้สวยหวาน  ขอบพระคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กัน(ขอส่งผ่านความรู้สึกดีๆนั้นกลับไปถึงคุณBright Lily เช่นกันค่ะ).

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี