ผลรางวัลสุดคะนึงเดือนพฤษภาคม 2555…ออกมาแล้วครับ
ได้แก่ คุณหมอปัทมา โกมุทบุตร  หรือคุณหมอ ป.  จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/490853
 
 

 

ในนามของผม...ที่อยู่ในรอบคัดเลือก จำนวน 5 ท่าน (ท่ามกลางความตกใจของผมครับ...เดี๋ยวจะเล่าในอีกข้างหน้า)
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/489785
ได้แก่  คุณหมอ ป. –  อาจารย์คนถางทาง  –  ท่านวอญ่า  –  พี่ชลัญธร
ผมขอขอบพระคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจที่ทุกๆ ท่านมอบให้พวกเรา
ขอขอบพระคุณคณะกรรมการที่พิจารณาการตัดสินให้กับผู้เหมาะสมกับรางวัลครั้งนี้
 

 

 

อาจารย์หมอ ป. – (ผู้ได้รางวัล...ขอเว้นคำอธิบายไว้ก่อนครับ)
อาจารย์คนถางทาง  - ผู้ปลุกให้บ้านของเราคึกคัก....เก่งรอบด้าน....เปิดบันทึกได้ทั้งยามผมตื่นและหลับนอน 24 ชั่วโมง
ลุงวอญ่า – ท่านนิยามตนเองว่า...เป็นผู้เล็กๆ แต่เล็กๆ น้อยนั้น...คือ...ครู..และผู้ยิ่งใหญ่สำหรับผมเสมอ...ครับลุง
พี่ชลัญธร – พี่โจ้มาแบบหญิงไทยใจกล้าหาญ...(ลูกหลานย่าโม) ลุยๆ นักเลงๆ...จู่โจม...ตอนแรกผมกลัว...ตอนหลังๆ เก่งเน้อ...และอดทน..มีมุมบวกกับชีวิตมาก
ถึงแม้บุคคลข้างบน...ยังไม่ได้รับรางวัลอะไรเลย...ทุกคนอยู่ในใจของผมเสมอและตลอดไปครับ
 

 

 

ที่ผมเล่าว่า...ท่ามกลางความตกใจของผม
เพราะตอนแรก...ผมแอบกระหน่ำให้ดอกไม้กับเพื่อน ๆ ในภาพ และเพื่อนๆ ที่ไม่มีในภาพ
ที่คิดว่า...อยู่ในขอบข่ายในการเข้าชิงรางวัล...และยังไม่เคยได้รางวัลนี้ครับ...

มารู้ตอนหลังว่า...อาจารย์ปภังกร เคยได้รางวัลแล้ว...แต่พี่โอ๋ ผมไม่แน่ใจ
และแล้วก็มีเพื่อนเข้ารอบหลายท่านด้วยกันครับ
และถึงแม้บุคคลข้างบน...ยังไม่ได้รับรางวัลอะไรเลย...ทุกคนอยู่ในใจของผมเสมอและตลอดไปเช่นกันครับ
 

 

 
เมื่ออาจารย์หมอ ป. ได้รับรางวัล...และมีเขียนถึงผมด้วย (ขอใช้สิทธิ์พาดพิงครับอาจารย์)
ผมรู้สึกอาย และไม่กล้ารับเกียรติยิ่งใหญ่นั้นจากอาจารย์หมอเลย...
แค่อาจารย์เข้ามาอ่านบันทึกบ้าง และรับผมเป็นเพื่อนบ้างบางเวลา...ผมก็ดีใจแล้ว
ผมมีปัญญาแค่หางอึ่ง...ยังแอบทึ่งอาจารย์หมอหลายอย่างด้วยกัน
 
 

 

เมื่อประมาณหลายเดือน...ที่คณะแพทยศาสตร์ ม.ขอนแก่น
มีชาวโกทูโนว์หลายท่าน...มาเจอกัน...แล้วบทสนทนาที่ผุดขึ้นพร้อมกัน และเล่าถึง...
สาวน้อยมหัศจรรย์คนนี้...อาจารย์หมอ ป. ว่า...เป็นคนเก่งรอบด้าน...น่ารัก...และ ดู nice มากครับ
สำหรับผมแล้ว..สิ่งเหล่านั้นต้องยกกำลังด้วยตัวเลขที่มากๆ ครับ
(หวังว่าคงได้เจอกัน....ทั้งที่ไม่มีโอกาสโคจรมาเจอกันครับ...เหมือนๆ กับ อาจารย์ขจิต...พี่ใหญ่...อ.นุ...ครูใหญ่โสภณ...พี่หนูรี....เป็นต้น)
 

 

ผมขอให้คำนิยมกับอาจารย์หมอ ป. ก็แล้วกันนะครับ
นอกจากคำกล่าวที่งดงามทั้งหมดทั้งมวลแล้ว
ผมขอแถมนิดหนึ่ง…หลังจากที่ได้อ่านบันทึกอาจารย์หมอเกือบ 300 บันทึก
อาจารย์หมอ...เป็นผู้มีสติ...สิ่งที่กำลังรู้ก็รู้ว่ารู้...
ที่ไม่รู้ก็รู้ว่า...ไม่รู้....คือ รู้ว่าสิ่งนั้นยังไม่ถึงเวลาที่จะรู้
จึงอยู่ในสภาวะไม่รู้....เมื่อถึงเวลาที่จะต้องเรียนรู้....ก็เรียนรู้การรู้และไม่รู้...
ก่อให้เกิดความอ่อนน้อมถ่อมตน....
ท่ามกลางความยิ่งใหญ่ของอาจารย์หมอ 
 
 
และผมสังเกตว่า...อาจารย์เป็นผู้เข้าใจศาสตร์ 3 ศาสตร์... ที่บัญญัติไว้ในโลก
เป็นอย่างดีทั้งด้านวิทยาศาสตร์  สังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์
จึงเป็นบุคคลที่ผมรับรู้เสมอว่า...ท่านเป็นผู้สันโดษ  เรียบง่าย  มีเมตตา และมองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ….

 

ขอขอบพระคุณพื้นที่นี้...ที่แห่งนี้
ที่ทำให้พวกเราเจอกัน...เกิดเรื่องราวดี ๆ... และงดงามครับ...