การซักประวัติคนไข้  คนส่วนใหญ่มักคิดว่าเป็นงานที่ง่าย  และสบาย  ไม่มีอะไรยุ่งยากซับซ้อน  ไม่หนักเหมือนจุดบริการด้านการพยาบาลอื่นๆ  มาทำงานมีโต๊ะนั่ง  ไม่ต้องเดินไปเดินมา  ทำงานไปเดี๋ยวก็เสร็จ  สำหรับข้าพเจ้าคิดว่า  ไม่ว่าเราจะให้การบริการพยาบาลจุดไหนๆ ถ้าทำด้วยใจ  อะไรๆก็มีคุณภาพ  ถึงแม้ว่าไม่ได้ฉีดยา ไม่ได้ทำแผล  หรือให้น้ำเกลือ  แต่เราให้บริการด้วยใจ

              ในทุกเช้าของแต่ละวัน  ผู้รับบริการจะมากันอย่างคับคั่งบริเวณหน้าห้องบัตรและจุดตรวจโรคทั่วไป  เพื่อจะได้รับการตรวจรักษา  พบแพทย์ เพื่อให้แพทย์สั่งจ่ายยา แล้วก็จะได้กลับบ้าน  ไปพักผ่อน ดำเนินชีวิตของตนเองต่อไปตามครรลองของแต่ละคน   ซึ่งเป็นภาพที่เห็นจนคุ้นตาสำหรับพยาบาลและบุคลากรที่มาทำงานในโรงพยาบาลแก่งคอย   เป้าหมายการทำงานซึ่งดูเหมือนง่ายๆ  แต่เป็นการให้บริการกับกลุ่มผู้รับบริการจำนวนมากในระยะเวลา 7 ชั่วโมง  มีทั้งผู้สูงอายุ  ซึ่งต้องพึ่งพารถเข็นนั่ง หรือข้าพเจ้าแอบเรียกในใจว่า รถมั่นกตัญญู ซึ่งหมายถึงรถเข็นนั่งที่มีไว้บริการผู้สูงวัยทั้งหลายด้วยความเต็มใจของผู้ให้บริการที่อายุน้อยกว่าด้วยความเคารพ นอบน้อม     และยังมี  กลุ่มสว.(ผู้สูงวัย) ที่มีโรคประจำตัวต่างๆ  แต่ยังสามารถช่วยเหลือตนเอง  เดินเหินไปไหนๆได้ด้วยตัวเอง นอกจากนี้ยังมีผู้รับบริการวัยต่างๆกันทั้งหญิงและชาย  ทุกคนต่างมีเป้าหมายเดียวกันคือเพื่อดูแลสุขภาพของตนเองให้สามารถมีชีวิตอยู่อย่างมีปกติสุข และมีความสุข

 

               ถึงแม้การให้บริการของข้าพเจ้ามันจะดูเหมือนซ้ำซาก จำเจ  แต่เหตุการณ์ในแต่ละวันมันไม่เหมือนกันหรอก มีตื่นเต้น  สุข ทุกข์ ขำขัน  ดีเหมือนกันนะ ถ้ามามองการทำงานแล้วจะพบว่าแค่การซักประวัติธรรมดาๆ  กับคำถามที่ซ้ำซาก  ก็ช่วยคนไข้ได้หลายรายมาแล้ว  ช่วยยังไง  หลายคนอาจมองไม่ออก  ระหว่างที่ได้ถามว่า  มีโรคประจำตัวอะไรบ้าง  เคยแพ้ยาอะไรบ้าง  กินยาอย่างไร  จะมาทำอะไร  กินยาทุกวันมั๊ย   คำถามเหล่านี้เปรียบเสมือนกุญแจไขปัญหาสุขภาพให้กับผู้รับบริการนั่นเอง  บ่อยครั้งที่พบว่า  ผู้ป่วยกินยาไม่ครบ  กินยาผิด  เอายาประจำตัวของคนอื่นมากินซึ่งป่วยเป็นโรคเดียวกัน  มีโรคประจำตัวแล้วเอายาแบ่งให้ญาติกิน  หรือป่วยเป็นเบาหวาน  ความดันโลหิตสูง แล้วขาดการรักษาไปนาน  แต่วันที่มาหาหมอนั้นมาตรวจด้วยอาการอย่างอื่น  ซึ่งพบได้จากคำถามที่ว่า  “มีโรคประจำตัวอะไรบ้าง”  และบ่อยครั้งที่พบว่าหลังตรวจเสร็จแล้วผู้ป่วยยังขาดความรู้ความเข้าใจ  เกี่ยวกับโรคที่ตนเองเป็นอยู่  ซึ่งก็จะได้พยาบาลจุดหลังตรวจเป็นผู้คลี่คลายปมปัญหาแก้ไขปัญหาในส่วนที่ขาดหายไป   หลังจากนั้นก็จะได้รอยยิ้มและคำขอบคุณของผู้ป่วยมาแทนเสมอ  มีหลายคนบอกว่า  “คุณหมอบอกอย่างนี้ค่อยเข้าใจหน่อย  ไม่อย่างนั้น ก็ไม่รู้เหมือนเดิม”


         สำรับการทำงานตรงจุดนี้  ในบางครั้งก็ต้องเร่งรีบ  เพื่อให้ทันกับปริมาณคนไข้ที่แออัดและเพื่อเตรียมคนไข้ให้พร้อมเมื่อแพทย์มาตรวจ  แต่ข้าพเจ้าจะนึกถึงเสมอว่า  ทุกคนมาที่นี่เพราะต้องการสุขภาพที่ดีขึ้นเพื่อดำรงชีวิตได้อย่างมีสุข  และนึกถึงคำขอบคุณและรอยยิ้มที่คนไข้ยิ้มให้เมื่อมาพึ่งพากันเสมอมา  ......ขอให้ทุกคนจงมีสุขภาพที่ดี.......

 

งานผู้ป่วยนอก  รพ.แก่งคอย