GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

การใช้ชีวิตโดดเดี่ยวทีจะไม่เดียวดายอีกต่อไป

ปัจจุบันมีคนจำนวนไม่น้อยที่ต้องมีชีวิตอยู่เพียงลำพัง

            ในปัจจุบันมีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ตัดสินใจเลือกที่จะดำเนินชีวิตเพียงลำพังหรือที่เรียกกันว่าชีวิตโสดซึ่งการใช้ชีวิตเช่นนี้คงจะไม่ก่อให้เกิดปัญหาขึ้นในสังคมหากว่าการที่ต้องใช้ชีวิตโดยลำพังนั้นเกิดขึ้นจากการตัดสินใจของผู้นั้นเองแต่สำหรับความเป็นจริงที่ปรากฏนั้นกลับพบว่ามีผู้คนจำนวนมากถูกบีบบังคับจากสังคมให้ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว

             มีสถิติใหม่จำนวนมากที่แสดงให้เห็นว่าคนเป็นจำนวนมากที่ต้องอยู่ลำพังซึ่งเป็นผลเกิดจากอัตราการหย่าร้างที่สูงขึ้น อัตราการเกิดที่ลดลงตลอดจนความเท่าเทียมระหว่างเพศที่นับวันจะได้รับการตอบรับที่มากขึ้นด้วยเหตุดังกล่าวนี้ทำให้สังคมกำลังเข้าสู่ยุค "โฮม อะโลน"อย่างไรก็ดีมีการศึกษาจากหลายหน่วยงานที่เห็นว่าแม้การอยู่คนเดียวจะมีอิสระเสรีมากก็ตามแต่จากการวิจัยก็พบว่ามีคนที่อยู่คนเดียวจำนวนมากที่มักจะเกิดอาการรู้สึกว้าเหว่ เศร้าซึม ซึ่งผลที่ตามมาก็คือปัญหาทางด้านสุขภาพที่ตามมากับความโดดเดี่ยวด้วยไม่ว่าจะเป็น โรคเครียด โรคความดันโลหิตสูง โรคซึมเศร้า ซึ่งมีความเสี่ยงที่คนจะฆ่าตัวตายสูงและตายก่อนวัยอันควร

             ดังนั้นถ้าไม่อยากที่จะมีชีวิตที่มีแต่ความโดดเดี่ยวขอแนะนำให้ลองปฏิบัติตามคำแนะนำดังต่อไปนี้

                    1. ออกเดินเพื่อรับแสงแดดอ่อนในยามเช้าดูบ้างเพราะคนส่วนใหญ่ในปัจจุบันมักชอบอยู่แต่ในบ้านเมื่อมีวันหยุดแต่มีการพิสูจน์มาแล้วว่าการที่ได้เดินเพื่อรับแสงแดดอ่อนในยามเช้านั้นทำให้ผู้ป่วยที่ป่วยด้วยโรคซึมเศร้านั้นมีอาการดีขึ้นซึ่งการเดินนั้นอาจใช้เวลาสัก 30 นาทีต่อวันเมื่อตื่นนอนเท่านั้นและนอกจากนั้นยังพบอีกว่าการเดินนี้ช่วยลดและบรรเทาอาการนอนไม่หลับได้ด้วย

                      2. เข้าสังคมเสียบ้างอย่าเก็บตัวอยู่คนเดียวเพราะการได้เข้าสังคมโดยเฉพาะในสังคมที่มีความสนใจในด้านเดียวกันก็จะทำให้คุณมีเพื่อนใหม่ไม่เหงา

                        3. อ่านหนังสือเพราะหนังสือดีๆนอกจากจะให้ความรู้แล้วยังทำให้คนอ่านได้ลี้ภัยจากความเป็นจริงที่วุ่นวายไปสู่โลกแห่งจินตนาการและทำให้คลายเหงาได้นอกจากนี้ผู้อ่านอาจจะได้รับข้อคิดดีจากหนังสือหรือทางออกในสิ่งที่กำลังเป็นกังวลหรือสงสัยก็เป็นได้และหนังสือยังช่วยในการบริหารสมองได้ด้วย

                         4. คุยกับคนรอบข้างบ้างแม้คุณจะเป็นคนไม่ชอบการคุยเป็นชีวิตจิตใจก็ตามทีเพราะการที่ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกับผู้อื่นบ้างก็ลดการซึมเศร้าได้แต่ก็ควรที่จะมีระเวลาในการคุยที่พอสมควร

                         5. เล่นกับสัตว์เลี้ยงเพราะมีผลการวิจัยที่แสดงว่าการที่ได้เล่นกับสัตว์เลี้ยงช่วยลดความดันโลหิต และทำให้ลดความเครียดและคลายเหงาได้

              นอกจากคำแนะนำเหล่านี้แล้วยังมีกิจกรรมอีกหลากหลายที่จะทำให้คลายเหงาและลดภาวะการเกิดโรคซึมเศร้าได้ดังนั้นเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณรู้สึกเศร้าหมองมากๆ หงุดหงิดบ่อย มีปัญหาเร่องการกินการนอน หมดความสนใจในสิ่งที่ชอบก็ควรรีบแก้ไขเสียแต่เนิ่นๆเพราะถึงแม้คุณจะต้องอยู่เพียงลำพังแต่ชีวิตเพียงลำพังของคุณก็ควรจะมีความสุขกับการได้ใช้ชีวิต


      ข้อมูลจาก : มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันที่ 8-14 กันยายน พ.ศ. 2549

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 49081
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 12
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (12)

คนโสด อย่าเครียด

     อายครู ไม่รู้วิชา อายภรรยา ไม่มีบุตร

  ถ้าได้ครู มาเป็นภรรยา จะได้วิชา และบุตร

    อยู่เดียวเปลี่ยวกาย แสนสบายแต่ไม่สนุก

  อยู่สองครองทุกข์ แสนสนุกแต่ไม่สบาย

   ไม่เรียนไม่รู้ ไม่ดูไม่เห็น ไม่ทำไม่เป็น ไม่เล่นไม่เสีย

  ฉันไม่รักคุณ คุณไม่รักฉัน ก็ไม่ได้กัน เป็นผัว-เมีย

คุณวราภรณ์ คะขอบคุณสำหรับเคล็ดไม่ (ลับ)ในการอยู่คนเดียว เดี๋ยวน้ผู้หญิงพึ่งพาตนเองได้ ในขณะเดียวกันผู้ชาย(ดีดี)ก็ลดน้อยลงทุกวัน..ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ นะคะ

ถูกใจมากเลยคะ...

กะปุ๋มก็เป็นคนหนึ่งที่คิด...ตัดสินใจ...อยู่คนเดียว...

เพราะ "รักอิสระ"....และไร้เงื่อนแห่งชีวิตคะ...

*^__^*

อ้อ!!!!!......ลืมบอกไปคะว่า...

ทั้งห้าข้อนั้นทำได้หมดทุกข้อคะ...

*^__^*

ข้อดีและข้อเสียอาจแตกต่างกันค่ะ

แต่โดยส่วนตัวแล้วมีความรักดีกว่าโลกสดใสเป็นสีชมพู่

อยู่โดดเดี่ยวเดียวดายไม่ง่ายนัก ...แต่มีรักคงสดใสรวมใจสอง..จะอยู่โสดหรือครองคู่รู้ไตร่ตรอง...เพียงประคองชีวิตต่ออย่าท้อใจ... อยู่กับใครไม่สำคัญเท่ากับรู้ว่าอยู่ยังไงแล้วมีความสุขที่สุดนะคะ...
ในทางธรรมะนั้น  ความสันโดษมิได้หมายถึงการพอใจกับการดำรงชีวิตอยู่ตามลำพังอย่างโดดเดี่ยวแต่ความสันโดษคือ  ความพอใจยินดีกับชีวิตของตนเอง หรืออีกนัยหนึ่งคือ  การดำรงชีวิตอยู่อย่างพอเพียง  ยินดีที่ในสิ่งที่ตนมีอยู่ไม่โลภมาก  ไม่วุ่นวายกับกิเลสตัณหาอันเป็นความยากต่างๆ  ที่ล้วนทำให้ชีวิตเกิดทุกข์เกิดภัยได้มากมาย  ถ้าใช้ชีวิตอย่างถือสันโดษได้ความวุ่นวายต่างๆ  นานาย่อมไม่มี

เมื่อถึงเวลาก็คงรู้ว่าจะอยู่เป็นโสดดี หรือจะลงจากคานทองนิเวศน์ แต่ขณะนี้ยังชอบที่จะใช้ชีวิตเป็นโสดเพราะยังรักอิสระและขี้เกลียดทะเลาะกับแฟน อีกทั้งยังจะได้มองหาคนที่ใช่ต่อไป เพราะฉะนั้น การใช้ชีวิตคู่จึงต้องเลือกและต้องเลือกจนกว่าจะคั้นออกมาว่าเป็นคนที่ใช่ ชัวร์ นี่ก็คั้นแล้วคั้นอีก จนมีหลานแฝดออกมาเรียกป้าจะได้อยู่แล้ว จริงๆ ก็น่ารักเนอะกับการมีเด็กมากอดแข้งกอดขาและให้อุ้มเนี้ย แต่...คุณป้าก็ยังไม่กล้าลงจากคานทองนิเวศน์สักทีมดแดงก็ต้องทนรอต่อไปอีกน้าน...นาน

     แต่สำหรับผู้เขียนแล้วไม่ได้มีเจตนาที่จะให้ทุกคนอยู่คนเดียวแต่ต้องการจะสื่อว่าหากวันนึงเราต้องอยู่คนเดียวเราก็ต้องสามรถยืนหยัดได้ด้วยตนเอง
  • เห็นด้วยกะพี่ต่ายค่ะ...หุหุ

โสดก็มีความสุข...แบบคนโสด

แต่งงานแล้วก็มีความสุข...แบบคนแต่งงานแล้ว

ถึงยังงัย...ข้อปฏิบัติ 5 ข้อก็เหมาะกับทุก ๆ คน

ถ้าปฏิบัติได้ก็เกิดความสุขได้ทุกคนครับ...

 

การใช้ชีวิตแบบไม่ทำให้ใครเดื่อดร้อนด้วยกาย วาจา ใจ ได้นั้นมันเป็นทางธรรมจะมีความสูขทางใจ อย่าคบคนชั่วเป็นมิตร นี่คือศีลข้อเดียวของคนสันโดดอย่างผม!