จดหมายถึงลูก "เพรียง" ฉบับที่ ๕

 

 

จดหมายถึงลูก "เพรียง" ฉบับที่ ๕

 

 

 อ่าน...ผลจากการทำนาในครั้งที่ ๑ ปี ๒๕๕๕

 

วันเวลาผ่านไปเดี๋ยววัน เดี๋ยวเดือน เดี๋ยวปี บางคนบอกว่า

"ช้า" บางคนบอกว่า "เร็ว" สำหรับกาลเวลา แต่ในความรู้สึก

ของแม่ แม่ว่า วันเวลาในขณะนี้ แม่ว่า..."มันผ่านไปรวดเร็ว

เสียจริง ๆ แม่คิดว่า...เผลอแป๊ปเดียว "ลูก" เพรียง หว่านข้าว

ในครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๒ ของปี ๒๕๕๕ แล้ว แม่ว่าเวลามันเร็ว

เพราะความรู้สึกของแม่ว่า ลูก "เพรียง" ทำนาไปเมื่อครั้งแรก

นั้นไปเมื่อนี่เอง...

 

 

เมื่อวาน แม่บอกให้ลูก "เพรียง" เมื่อไปดูนาข้าวแล้ว

อย่าลืม!!!...ถ่ายรูปมาให้แม่ดูด้วย ว่าเป็นอย่างไร? เพราะแม่

ไม่มีเวลาออกไปดูด้วย...หนูก็เลยถ่ายรูปนาข้าวที่หนูหว่าน

เองกับมือมาให้แม่ดู...เห็นแล้วแม่ "ชื่นใจ" นะกับผลงานของ

ลูกที่ได้ทำกับมือของตัวเอง...หนูทำได้แล้วกับผลงานชิ้นนี้

เป็นชิ้นที่ ๒ สำหรับจากการที่ลูกเลือกที่จะไม่เรียนต่อ...

ทำให้แม่เห็นว่า ถึงแม้หนูจะเรียนไม่สูงเช่นพี่ภัคร แต่หนู

ก็สามารถหาเลี้ยงชีพของตนเองได้อย่างสบาย...เพียงแต่

อาชีพนี้ ไม่โก้หรูเท่านั้นเอง...แต่มันเป็นอาชีพที่สามารถ

เลี้ยงดูคนให้เติบโตขึ้นมาได้....

 

 

แม่ถาม "น้องอ้อม" ว่า หว่านปุ๋ยหรือยัง...น้องอ้อม บอกว่า

หว่านไปรอบหนึ่งแล้ว เหลืออีกรอบหนึ่ง รอเวลาอีกนิดหนึ่ง

ก็จะหว่านซ้ำ น้องอ้อมบอกว่า ปีนี้ หญ้าไม่ค่อยเยอะเหมือน

ครั้งที่ ๑ เมื่อครั้งแรกมีต้นหญ้าที่เหมือนเป็นข้าวลีบปนอยู่

เยอะมาก...แต่ครั้งที่แล้วขนาดข้าวลีบเยอะ ลูกก็ได้ผลผลิต

ข้าวหลายเกวียน สำหรับครั้งที่ ๒ ก็รอลุ้นกันอีกเดือนกว่า ๆ

ก็จะได้เก็บเกี่ยวและทราบผลผลิตแล้ว...

 

 

การทำนาของลูกครั้งที่ ๒ นี้ หนูได้เรียนรู้จากพ่อของ

น้องอ้อมเป็นคนสอนวิธีการทำนา การแก้ไข แก้ปัญหา

วิธีปฏิบัติในเรื่องของการทำนา การสูบน้ำเข้านา ซึ่งหนูก็

พอใจที่จะใช้ชีวิตแบบนี้...ในครั้งนี้ ทำให้หนูเรียนรู้วิธีการ

ทำนามากขึ้น...ทำให้หนูมีความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น เพราะหนู

เป็นผู้ปฏิบัติ หนูจะเริ่มเรียนรู้วิชาการทำนาด้วยตัวของหนูเอง

เพราะนี่คือ "การปฏิบัติจริง" ไม่ใช่ทฤษฎีที่เรียนรู้

ในห้องเรียน...แต่นี่..."เป็นการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง

+  จากชีวิตจริงที่คนทุกคนไม่สามารถที่จะเรียนรู้ได้

เหมือนกัน"...

 

 

สำหรับข้าวที่หนูใช้หว่านในครั้งนี้ เป็นพันธุข้าวที่ใช้เวลา

ในการหว่านเพียง ๓ เดือน ผ่านไปแล้วเดือนกว่า ๆ ก็คงเหลือ

เวลาอีกเดือนกว่า ๆ ก็จะได้เก็บเกี่ยวผลผลิตในครั้งนี้แล้ว

 

 

นี่คือ..."ผลงานที่ได้มาด้วยน้ำพัก - น้ำแรงของหนูเอง...

แม่ขอชื่นชมจากใจจริง"...

 

อ่านจดหมายถึงลูกทุกฉบับ ได้จากที่นี่

"จดหมายถึงลูก"