การดูแลนักเรียนที่ปรึกษาต้องดูแลทั้งด้านความรู้ คุณธรรม จริยธรรมตลอดจนทักษะการใช้ชีวิตในสังคมให้มีความสุข หากพบปัญหาใดๆ ที่มีความเสี่ยง หรือเป็นปัญหาต้องรีบหาวิธีการแก้ไขโดยประสานความร่วมมือกับครูแนะแนว หัวหน้าระดับชั้น และผู้ปกครอง
ปีการศึกษานี้ครูนกได้เป็นครูที่ปรึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่
๕
แผนการเรียนเน้นวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ห้องที่สองในบรรดาสี่ห้องเรียนวิทย์
โดยภาพลักษณ์ของคือ เรียนเก่ง พูดเก่งและรับผิดชอบ
ฟังแล้วครูนกสบายใจมากๆเลยค่ะ
แต่เมื่อเวลาผ่านไปครูนกเริ่มเห็นเค้าเงาของโจทย์ยากของตนเองคือ
มีนักเรียนชายคนหนึ่งผอมสูง ท่าทางเงียบขรึม หน้านิ่งมากๆ
ชวนพูดชวนคุยทั้งในห้องเรียนและนอกห้องเรียน จะไม่มีเสียงตอบจากเขาเลย
มากสุดที่ครูนกได้รับจากเขาคือ พยักหน้าแต่ก็นานๆ
ถึงจะมีมาสักครั้ง ครูนกขอเรียกเขาว่า นายนิ่งมาก
ในคาบเคมีทุกครั้งเด็กๆ
ในห้องจะส่งเสียงหัวเราะมายังครูนกถ้าหากครูนกตั้งคำถามกับนายนิ่งมาก
และพยายามช่วยครูและเพื่อนด้วยการตอบแทนนายนิ่งมาก
จนกระทั่งครูนกบอกว่า "ไม่ต้องช่วยตอบ รอให้เขาตอบครู"
ครูนกเลยสอบถามเพื่อนๆว่า ในรายวิชาอื่นเป็นอย่างไร เด็กๆบอกว่า
"แบบนี้ละครับ"
ครูนกเลยถามว่าแล้วถ้าต้องสอบสนทนาภาษาอังกฤษละ เขาพูดหรือเปล่า
หัวหน้าห้องรีบบอกครูนก "พูดครับ"
อ้าว..เอ๊ะ....ครูนกคิดต่อไม่ถูกเลย
ตอนเย็นๆครูนกจะใช้เวลานั่งอ่านบันทึกประวัติของเด็กๆ
ไปทีละห้องทีละคน
เย็นวันศุกร์นี้เลยขอนั่งอ่านของนายนิ่งมากพบประโยคสำคัญคือ
"จิตมนุษย์ ยากแท้หยั่งถึง" และการวิเคราะห์ตนเองที่บอกว่า สามารถอ่าน
> ฟัง > เขียน > พูด (เด็กยอมรับตนเอง)
อ่านแล้ววิเคราะห์แล้วครูนกยังหาคำตอบให้ตนเองไม่ได้ว่าจะทำอย่างไร
วันนี้ในที่ประชุมของคณะครูผู้สอนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕
ครูนกได้ให้ข้อมูลในที่ประชุมเพื่อให้ครูๆ
ทุกรายวิชาได้เข้าใจถึงสภาพที่พบเจอ
หรือจะหาทางช่วยครูนกก็จะขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง
ครูคณิตศาสตร์บอกว่า
ทราบจากเด็กๆว่าครูนกพยายามที่จะถามนายนิ่งมากตลอดเวลา
(ซึ่งเป็นเรื่องจริง และครูนกบอกเขาว่า เมื่อไรที่รำคาญครูมากๆ
ให้ยกมือนะค่ะ ครูจะหยุดพูดคุยด้วย แต่ยังไม่เคยยก)
ครูนกแนะแนวบอกว่า
"นักเรียนน่าจะมีปัญหาอะไรสักอย่าง"
ภาคเรียนนี้ครูนกนำ ClassStart
มาเป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการจัดการเรียนรู้
และสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นรอบกวาดนักเรียนที่หลุดจากระบบเข้าสู่ระบบในที่นี่รวมถึงนายนิ่งมากด้วย
ครูนกได้ใช้จังหวะที่เขามารอเรียนใกล้ครูนกมากรอกข้อมูลและสมัครโดยใช้โน๊ตบุ๊คของครูนกซึ่งเปิดเว็บไซด์รอไว้ให้เลย
ที่แปลกใจคือไม่พูด แต่เดินตามมา
ครูนกให้กรอกข้อมูลสมาชิกก็กรอกได้อย่างคล่องแคล้ว อีเมล์ก็มี
และที่สำคัญในคืนนั่นครูนกได้รับคำตอบจากเขาในแบบฝึกหัดแรกทันทีหลังจากเป็นสมาชิกในช่วงกลางวัน
เขาไม่ได้ถอยหนีครูนกไปอย่างสิ้นเชิงแต่ครูนกอยากให้เขาได้พูดคุยกับเพื่อน
กับครูในทุกรายวิชา เพื่อพัฒนาทักษะทางสังคม
ดังนั้นครูนกตั้งใจแล้วว่าจะไปเยี่ยมบ้านเขาเป็นบ้านแรก
และหาโอกาสพูดคุยกับพี่ชายของเขาซึ่งกำลังเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖
ที่สำคัญพี่เขาพูด กล้าแสดงออก และมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ
ให้ได้ข้อมูลมากกว่านี้ครูนกน่าจะได้ข้อมูลในการแก้ไข
ปรับเปลี่ยนอะไรได้บ้างไม่มากก็น้อย
เพราะหากปล่อยเช่นนี้ในวันข้างหน้าเขาจะใช้ชีวิตอย่างลำบากพอสมควร
ความสามารถที่มีอยู่จะไม่ได้ถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่
หากสมาชิกท่านใดมีประสบการณ์ในการแก้ปัญหาลักษณะนี้จะแนะนำครูนกก็ยินดีค่ะ
ชื่นชมความใส่ใจของคุณครูต่อเด็กค่ะ
จำได้ว่าสมัยประถม มีเพื่อนที่ไม่ยอมพูดกับเพื่อนและครูเลย ทั้งที่อ่านได้เขียนได้ แต่ไม่กล้าแสดงออก ไม่ชอบอยู่กับเพื่อน
เคยไปบ้านเขา ก็ต้องแปลกใจที่เพือนคนนี้คุยกับพ่อแม่ พี่ แบบปกติ ตอนหลังมา ไม่แน่ใจว่าเพื่อนคนนี้เข้าเกณฑ์ Selective mutism หรือเปล่าค่ะ ขออนุญาตฝากลิงค์นะค่ะ http://www.happyhomeclinic.com/sp06-mutism.htm
สวัสดีค่ะ น้องอาจารย์ดร.ขจิต
สวัสดีค่ะ อาจารย์ ป.
น่าสนใจมากและเป็นโจทย์ที่ท้าทายจริงๆ
จากข้อคิด.."จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง"..ที่ "นายนิ่งมาก"เขียนไว้ในประวัติ อาจสะท้อนประสบการณ์บางอย่างที่เขาพบและฝังใจ
น่าจะลองใช้เป็นจุดคุยกับเขาได้..อาจจะได้ข้อมูลดีๆ..และเริ่มมีความไว้วางใจที่เขาจะมอบให้..พร้อมที่จะสนทนาพาทีกันต่อไปค่ะ
กราบสวัสดีค่ะ ป้าใหญ่ที่เคารพ - ครูนกอาจบทความเกี่ยวกับ Selective Mutism ที่อาจารย์ ป.ได้แนะนำทำลิงค์ไว้ให้ - ผนวกกับที่ป้าใหญ่มาร่วมคิดโจทย์ให้มองว่า เด็กอาจมีประสบการณ์ที่ฝังใจอะไรบางอย่าง - คำตอบต้องค่อยๆ กระจ่างค่ะ แต่ครูนกของเริ่มที่บ้านค่ะ - และครูนกก็ตั้งใจว่าจะคุยกับเขาไปเรื่อยๆ สร้างความไว้วางใจให้กับเขา อยากให้เขาได้มีโอกาสทางสังคมกับเพื่อนแบบเด็กวัยรุ่นพึงมีค่ะป้าใหญ่ ขอบพระคุณค่ะ
เดี๋ยวนี้คุณครูทำงานหนักขึ้นมาก เหนื่อยกว่าเดิม.. ต้องขอบคุณแทนเด็กๆนะคะ
ให้กำลังใจครูนกค่ะ ได้ทำงานที่น่าสนใจนอกเหนือจากการสอนเคมี
หวังว่าครูนกจะหากุญแจที่ใช้เปิดใจน้องคนนี้ได้ค่ะ เด็กๆสมัยนี้ชอบสื่อสารผ่านออนไลน์มากค่ะ ปริมมีหลานสาวคนหนึ่งเรียนปีสามในมหาวิทยาลัยแล้วค่ะ เธอก็ไม่ค่อยพูดเหมือนกัน ประเภทถามคำตอบคำ จะได้ยินคุยกับคุณยายและพ่อแม่ในบางครั้ง และกับเพื่อนสนิทเท่านั้น พักหลังปริมลองเล่นเฟชบุ้คดู เราคุยกันแทบทุกวันผ่านเมชเชจค่ะ ทั้งๆที่เวลาอยู่ต่อหน้ากันเธอจะตอบเท่าท่ีปริมถามเท่านั้นจริงๆ
สวัสดีบ่ายวันหยุดค่ะครูนก
สวัสดีค่ะ คุณkunrapee
สวัสดีค่ะ คุณปริม
สวัสดีค่ะ คุณครูธนิตย์ - วันนี้มีแนวโน้มดีขึ้นที่เขาเองไม่เคยเดินหนีครูนก...เพียงแต่ไม่ตอบไม่พูด แต่จะฟังที่เราคุยเสมอ....ครูนกมองว่าเป็นสัญญาณที่ดี ส่วนทักษะทางสังคมต้องค่อยๆสร้างให้เขา...แต่เพื่อนๆเขาก็ยินดี ลุ้นกันทุกๆคนค่ะ
เป็นกำลังใจให้ทั้งครูนก และน้อง นายนิ่งมาก ครับ...
...ถ้า..นายนิ่งมาก..ไม่ได้ป่วย..หรือเป็นใบ้...และปรกติดี...(คนที่พูดเป็นต่อยหอย..ก็น่ารำคราญ..นะ)..คนที่ไม่พูด..แต่คิดเป็นทำเป็น..ก็เป็นจุดเด่น..ของคุณลักษณ์สมบัติเฉพาะตน..ที่อาจจะเป็นส่วนดีในอนาคต.(ของเขา).ก็ได้ใครจะรู้..(ยายธี)
ขอบคุณค่ะ คุณ พ.แจ่มจำรัส....เรื่องนายนิ่งมาก เริ่มคืบแล้วค่ะ วันนี้ได้คุยกับพี่ชายเขา
คุณยายธี...ครูนกภาวนาให้เป็นแบบยายธีว่าค่ะ...แต่วันนี้เท่าที่คุยกับพี่ชายเขา...ครูนกต้องเยี่ยมบ้านและคุยกับแม่ของน้องเขาด้วยค่ะ หากคนเราพูดคุยไม่มากไม่น้อยเหมาะกับโอกาสและสถานการณ์คงจะเป็นอะไรทีดีที่สุด ครูนกก็ไม่ช่างคนช่างพูดช่างคุยแต่ด้วยหน้าที่ครูก็ทำให้มากขึ้น