หมออนามัย เรื่องจริง..ในความทรงจำ
นายอานนท์ ภาคมาลี นักวิชาการสาธารณสุข ชำนาญการ
เรื่องจริง..ในความทรงจำ เมื่อประมาณ วันที่ 1 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2539 ข้าพเจ้านายอานนท์ ภาคมาลีได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติรับราชการที่ สถานีอนามัยโป่งก้อนเส้า ตำบลท่ามะปราง อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี (ปัจจุบัน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านโป่งก้อนเส้า) ซึ่งขณะนั้นข้าพเจ้ารับราชการอยู่ในสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสระบุรี งานกามโรคและโรคเอดส์ ถ้าจำไม่ผิด ในวันที่ 4 เดือนธันวาคม 2549 เวลาประมาณ 18.00น. วันนี้มืดค่ำเร็วเพราะเป็นฤดูหนาว มีอากาศหนาวเย็นมากและเมื่อเช้ามีลมพัดแรงมากทั้งวัน คณะถ่ายภาพพยนต์ทำรายการไปดู ซึ่งในขณะนั้นกำลังดังมากโดยคุณทรงวิทย์ (หมอซ้งในขณะนั้น) ผมอาจจำชื่อนามสกุลผิด ต้องโทษขออภัย มาติดต่อที่สถานีอนามัยโป่งก้อนเส้า ว่าเห็นบอลลูนลอยผ่านมาทางนี้ (หมายถึงผ่านเทือกเขาบ้านโป่งก้อนเส้า) ประมาณเวลาบ่ายๆบ้างหรือไม่ จากการไปสอบถามชาวบ้านใกล้เคียงบอกว่า เห็นแสงไฟแว่บๆมองเห็นไม่ชัดเลยไปทางน้ำตกเจ็ดคต เลยไปประมาณ3 กิโลเมตรทางคณะรายการตามไปดูบอกว่ากลับไปที่คณะถ่ายทำรายการที่ตำบลกลางดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชมีมา บอกว่าจะไปประสานงานและตอนเช้าจะมาใหม่ เพราะมืดมากแล้ว การติดต่อไม่มีสัญญาณทางโทรศัพท์ ประกอบกับวันนี้มีอากาศที่หนาวเย็นมากๆกว่าปกติ (คณะถ่ายทำรายการตามไปดูได้ว่าจ้าง คุณปู โลกเบี้ยวและผู้เกี่ยวข้องประมาณอีก 3 คนและว่าจ้างบอลลูน ที่มีชาวต่างชาติดูแล รวมเป็น 5 คน แสดงรายการและถ่ายทำรายการที่ตำบลกลางดง ปรากฏว่าลมแรงมากๆไม่สามารถบังคับบอลลูนได้ จึงปล่อยให้ลอยตามลม) จึงมาตกที่รอยติดต่อบ้านโป่งก้อนเส้ากับเขตตำบลชะอม ในตอนเช้ามืดวันที่ 5 เดือนธันวาคม 2539 คณะติดตามได้มาพบผมและเจ้าหน้าที่ป่าไม้หน่วยปราบปราม และเขตเขาใหญ่ซึ่งอยู่บริเวณน้ำตกเจ็ดคตออกเดินค้นหา แต่ไม่สามารถเข้าไปได้เนื่องจากป่ารกชันมีหน้าผาสูงจำนวนมาก ประกอบกับอากาศหนาวเย็นสุดขั้วหัวใจและมีลมแรงมากเวลาประมาณเที่ยงผมแนะนำให้คณะที่ติดตาม(รายการตามไปดู)ไปติดต่อของเครื่องบินที่ค่ายอดิศรสระบุรี ทางผู้บัญชาการศูนย์การทหารม้า ประสานงานไปที่ค่ายจักรพงษ์ฯ จังหวัดปราจีนบุรี เพื่อขอรับการสนับสนุนเครื่องบิน พอข่าวแพร่ออกไปทั้งทางสื่อต่างๆไม่ว่าจะเป็นสถานีโทรทัศน์ รถร่วมต่างๆขึ้นมาเต็มไปหมด ว่าจะร่วมเดินทางไปค้นหา ในช่วงเวลานั้นข้าพเจ้าได้ประสานงานชาวบ้านที่อยู่บริเวณเชิงเขาตลอดแนวประมาณ 20 กิโลเมตรให้ทราบเพื่อจะได้ช่วยเหลือ โดยข้าพเจ้าได้บอกว่าหากพบให้แจ้งเหตุทันที่ ผมเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์กระเป๋าสนาม และยังบอกชาวว่าหาอาหารให้เขารับประทานด้วย จนล่วงเลยมาประมาณบ่ายสามโมงเย็นเครื่องบินๆมาบริเวณใกล้เคียงบอลลูนตกโดยอาศัยวิทยุทางภาคพื้นดินของป่าไม้ช่วยบอกพิกัด จนพบทั้ง 5 ชีวิตที่ติดอยู่ในป่าอย่างปลอดภัยและนำทั้งหมดไปที่โรงพยาบาลปากช่องนานา บอลลูนที่ตกเนื่องจากการบังคับไม่อยู่ลมแรงและแรงดันแก๊สหมด โดยไปค้างอยู่ที่หน้าผาที่สูงชันและประกอบกับป่ามืดมากๆมองไม่เห็นเส้นทาง…..ในโอกาสนี้ผมต้องกราบขอบพระคุณเจ้าหน้าที่ป่าไม้ทุกๆหน่วย ชาวบ้าน/พรานผู้นำทางที่พาข้าพเจ้าฯเข้าไปในการค้นหา และมีความเหนื่อยเมื่อยด้วยกันโดยไม่มีเสียบ่นเลย ทุกคนเต็มใจที่จะช่วยเหลือ ให้ทุกคนมีความปลอดภัยในชีวิต ผมกราบขอบพระคุณทุกๆคนในวันนั้น
นายอานนท์ ภาคมาลี
