ตับแข็งตาย ยังมิวายเหมือนไก่

                ตาชู เป็นนักดื่มสุราตัวยง อยู่มือวางระดับต้นๆของหมู่บ้าน แกมีอาชีพรับจ้างเชือดไกก่ทั่วราชอาณาจักรบ้านไหนมีงานเลี้ยงจใช้ไก่ทำอาหาร แต่ไม่กล้าเชือดเอง สั่งตาชูแกจะจับเชือด จับเชือด แล้วจะดิลิเวอร์รี่มาส่งให้ถึงบ้าน ถ้าไม่มีค่าจ้างก็ขอเป็นเหล้าซักขวดสองขวดก็พอ อยู่มาวันหนึ่งแกมีอาการอ่อนเพลีย เบื่ออาหาร เหนื่อง่าย ท้องบวม ตัวเหลืองและคลื่นไส้อย่างหนัก เพื่อนบ้านช่วยกันนำส่งโรงพยาบาล หมอตรวจพบว่าตาชูป่วยเป็นโรคตับแข็ง หมอสั่งให้งดเหล้าเด็ดขาด มิฉะนั้นอาจถึงแก่ชีวิตได้ ด้วยความที่กลัวตายในตอนแรก ตาชูก็พยายามอดเหล้าได้พักหนึ่งก็กลับไปดื่มอีก ประกอบกับช่วงนั้นเป็นช่วงส่งท้ายปีเก่าต้นรับปีใหม่ คนในหมู่บ้านจัดงานเลี้ยงกันเกือบทุกหลังคาเรือน เพื่อเฉลิมฉลองตาชูก็รับจ้างเชือดไก่เหมือนอย่างเคย และอดไม่ได้ที่จะดื่มเหล้า ๓ วัน ๓ คืน ติดต่อกัน วันรุ่งขึ้นก็ไม่มีใครเห็นตาชูออกมาจากบ้าน เพื่อนบ้านเป็นห่วงกลัวว่าแกจะไม่สบาย จึงไปเคาะประตูเรียกก็ไม่ยอมเปิด เห็นท่าไม่ดีจึงช่วยกันพังประตูเข้าไป ภาพที่เห็นคือ ร่างที่ไร้วิญญาณของตาชูนอนตายอยู่ด้วยท่าไก่กำลังตีปีก แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจนั้นคงจะทุรนทุรายและเจ็บปวดทรมานมาก สังเกตจากที่นอน หมอนมุ้งของแกกระจุยกระจายทั่วห้องไปหมด ช่างเหมือนไก่ที่กำลังถูกเชือดซะนี่กระไร

                แม้ว่าตาชูจะมีอาชีพเชือดไก่ ฆ่าไก่อย่างไม่ปราณี แต่แกก็เป็นที่รักของเพื่อนบ้าน แกได้รับผลกรรมที่ได้ก่อไว้โดยไม่รู้ตัว “คนเรานี้หนา รู้วันเกิดแต่ไม่รู้วันตาย จงทำดีตราบเท่าที่มีชีวิตอยู่”