ทุกข์และก็ทุกข์แล้วก็ทุกกข์ยังงัยก็ทุกข์ มันจะทุกข์กันไปหนักก็จะไม่ทุกข์กันได้งัยกับไอ้สิ่งที่มันพากันหลงเพลิดเพลินไปกับความสนุกกับกิเลสความอยากในตัวของคนแต่ละคน
ไอ้ทุกข์ที่ว่าก็คือ วันครบรอบวันเกิด ซึ่งวันที่เราเกิดมีชีวิตกันขึ้นมานั้นเราพากันไปอุปโลกกันวันเป็นวันแห่งความสนุกเลี้ยงฉลองกันไปซะอย่างใหญ่โตหมดทรัพย์สินเงินทอง,เวลา,และสุขภาพกันไปซะตั้งมากมาย
ก็ลองพากันมาคิดตามนะแต่ก่อนก็คิดไม่ออกเหมือนกันแต่พอสถานะภาพปัจจุบันมันพาให้คิด
เริ่มแรกเลย ตอนเริ่มชีวิต อันนี้แม่ๆทุกคนที่ผ่านการคลอดลูกมาแล้วจะเข้าใจกันดีแม่ตั้งครรค์ต้องอุ้มชีวิตอีกหนึ่งชีวิตเป็นเวลาต้องเก้าเดือนอย่างไวก็เจ็ดแต่ไอ้พวกผิดประเภทแบบเรามันดันเป็นสิบเดือนลองเอาไอ้ลูกมะพร้าวก็ได้มามัดใส่เอวแล้วเดินดูแม่งโคตรทรมารเลยลองทำกันดูนะถ้าไม่เชื่อ เวลาจะกินอะไรเวลาไปฝากครรค์คุณหมอสูตินารีก็จะบอกอะไรบ้างละ"ให้คุณแม่บำรุงครรค์นะอาหารอย่างไหนบ้างก็แนะนำกันมา " แล้วก็จะห้าม "ห้ามคุณแม่ทานอาหารเผ็ดและต่างๆแล้วแต่คุณหมอจะบอกกัน" ไอ้เราก็ไม่รู้หรอกเดาเอาจากความจำที่เคยได้ยินพวกน้าๆคุยกันเวลาท้อง ซึ่งทำงัยละไอ้ตัวในท้องมันเป็นแบบสุดดวงใจอะไรดีหามาให้แบบเต็มที่ บำรุงอย่างดียิ่งเป็นคนแรกนะทั้งพ่อ ,แม่,ปู่ย่าตายาย,บำรุงอย่างดีอะไรไม่ดีก็ไม่ให้ผ่านกันไปเลยละมันลำบากนะคนเราจากสบายๆกินยังงัยก็ได้ก็ต้องมาคอยละวังเดินก็ไม่สบายมันทุกข์ตั้งแต่ยังไม่ออกมากันละ
เริ่มต๊อะแต๊ะ ก็เป็นความลำบากร่วมกันละทีนี้ทั้งพ่อทั้งแม่ต้องเลี้ยงดูในส่วนแม่แน่นอนยังไม่ต้องไปใหนกันเลี้ยงลูกแทบที่ว่าเผอไม่ได้เกิดเอามือไปแย่ปลั๊กไฟใจสลายกันพอดี มันเป็นทุกข์นะ ส่วนพ่อแน่นอนคนในครอบครัวเพิ่มแต่คนหาน้อยลงเพราะแม่ต้องมาดูแลไอ้แก้วตาดวงใจน้องๆที่ไม่รู้ว่าในความน่ารักทีมีนะต้องนี้อนาคตมันจะดีหรือเลว พ่อต้องหาและหาทุกข์อย่างไว้ให้อย่างสุดความสามารถงานอะไรหนักแค่ไหนสู้อย่างเดียวไม่มีถอยถ้าเป็นชีวิตคนชั้นกรรมกรแต่ถ้าชนชั้นกลางหรือผู้มีถานะอาจไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้หรือคนที่ไม่มีสามัญสำนึกอาจปล่อยไปว่าโตยังงัยก็ได้แต่ถ้าคนมีจิตวิญญานแห่งความเป็นพ่อต้องหาทุกสิ่งทุกอย่างเตรียมไว้ให้ดวงใจน้อยๆ
เริ่มเต่งตึง ก็คือว่าเริ่มเป็นวัยเรียนวัยรุ่นตรงนี้แหละโคตรและโคตรๆทุกเลยไม่ต้องอยู่ด้วยแล้วสำหรับคุณแม่สามารถไปหารายได้ช่วยคุณพ่อแต่ว่าสิ่งที่ต้องระวังละคือความเปลี่ยนแปลงของความคิดและพฤติกรรมของไอ้ตัวน้อยที่มันเริ่มโตมันจะเป็นไปอย่างไรคอยสอดส่องดูแลบางทีไอ้ตัวน้อยกับไม่พอใจว่าไปยุ่งกับมันมาก ฉุนเฉียวโกรธโมโหไห้อีก มันเป็นทุกข์ของพ่อของแม่เลยนะจะสอนอย่างไรก้บไอ้ตัวน้อยไห้โตอย่างมีคุณภาพไม่ออกนอกทางซะก่อน
เริ่มโตงเตง ทีนี้พอเริ่มโตขึ้นไปถึงวัยกระทำกิจกรรมได้บางอย่างกันละทีนี้ร่างกายก็เจริญเติบโตกันจะอะไรต่ออะไรมันเริ่มเห็นกันแล้วถ้าไมีใส่ชุดเฉพาะที่มันก็จะห้อยกันโตงเตงละทีนี้ ถ้าเป็นไอ้ตัวน้อย(โตยังงัยพ่อแม่ก็ว่าไม่โตเหมือนเก่าตรงนี้มันก็ทุกข์นะ)เป็นผู้หญิงก็คิดมากันอีกละว่าลูกน้อยแสนงามของตนจะไปหลงคารมณ์หลงไปกับใครไหมหนอ ยิ่งถ้าพลาดไปจ้ำจี้กันแล้วเรียนไม่จบยิ่งไปกันใหญ่ พ่อแม่นี้ก็ต้องทุกข์กับการต้องคอยละวังอีกยิ่งทุกวันนี้ค่านิยมตะวันตกในเรื่องการมีอะไรแบบไม่แยแสยิ่งมาแรงเรียกว่าแซงทุกโค้งยิ่งเป็นทุกข์ ถ้าเป็นผู้ชายก็มาคิดกันละว่ามันจะเกเรยังงัยไปทะเละวิวาทไหมไปกินเหล้าไหมไปติดยาเสพติดไหมทุกข์จริงๆยิ่งเป็นวันครบรอบแบบนี้แน่นอนมันต้องฉลองเมาแน่ทุกข์สิครับพ่อแม่นั่งรอไอ้ตัวน้อยมันจะกลับตอนไหนจะเป็นอะไรไหมไอ้เงินที่มันเอาไปฉลองกันก็เงินพ่อแม่อีกถ้าพ่อแม่ไม่ให้มันก็ไม่พอใจใจอีกเป็นทุกข์ของพ่อแม่อีกให้น้อยก็ไม่พอลำบากพ่อแม่ต้องไปหามาให้อีกหาเองยังไม่ได้แต่เก่งกันจริงเวลาได้มีโอกาสพูดเรื่องชีวิตวัยรุ่นเราเองชอบพูดว่า วัยรุ่นทุกวันนี้เป็นแบบ "หัวแข็ง ปากดี เอาตัวไม่รอด"(อยากอธิบายนะแต่มันจะยาวไป)
มานั่งคิดๆกันดูแล้ววันครบรอบวันเกิดมันมีความสุขตรงไหน เงินทองที่เอาไปกินเหล้ากันถ้าหาได้เองเอาไปทำทานเป็นบุญกุศลจะดีกว่าไหม ยิ่งถ้าหาไม่ได้ให้พ่อแม่เก็บไว้ใช้จ่ายอื่นๆจะไม่แบ่งเบากับภาระในค่าครองชีพทุกข์วันนี้เหรอยิ่งบางทีพ่อแม่มีหนี้สินกันมากด้วยทุกวันนี้
หรือเรื่องอื่นๆอีกมากมายที่มันเป็นทุกข์จากวันครบรอบวันเกิดซึ่งไม่ใช่เรื่องน่าไปสรรเสริญกับการกระทำแบบจัดงานเลี้ยงใหญ่โต
ไม่ใช่สิ่งใดหรอกบางอย่างที่นำมาเขียนก็มันเป็นมาก่อนมานั่งคิดดูแล้วทำไปได้
สาธุ...สาธุ...สาธุ