บรรยากาศช่วงบ่ายที่สถาบันทักษิณคดีศึกษา...ทุกส่วนงานกำลังรอรับการประเมินจากคณะกรรมการ  สมศ.  พวกเราเตรียมตัวและ...งานรัดตัว...มาก...แต่สนุกดีครับ...ฮา ๆเอิก ๆ...

          ช่วงเช้าที่ผ่านมาขณะขับรถไปทำงาน...ผมมองดูข้างทาง...เห็นดอกบัวขาว...กำลังเบ่งบาน...สวยงามมาก...นึกถึงเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นกับผมคือว่า...ขณะเดินอยู่ที่สนามบิน กรุงนิวเดลลี...มีชายวัยกลางคน...ชาวอินเดีย...มาทักและทายผม...โดยให้ผมนึกถึงดอกไม้ที่ชอบ...ช่วงจังหวะนั้น...เขาจ้องมองตาผม...ผมนึกถึงดอกบัวสีขาว...เขาหยิบปากกาเขียนที่กระดาษ...แล้วยื่นส่งให้ผม...ใช่เลย...เขาเขียนดอกบัวครับ...ตรงกับใจที่ผมนึกไว้...ผมงงมาจนถึงทุกวันนี้ว่า...เขารู้วาระจิตที่ผมคิดได้อย่างไร...คุณเคยเจอมั๊ยเหตุการณ์อย่างนี้...

           วันนี้ผมได้รับแจก...พระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเมื่อวันศุกร์ที่ 9  มิถุนายน  2549  ที่ทรงพระราชทานไว้ว่า...

           คุณธรรมพื้นฐาน  4  ประการ

           ประการแรก  คือ  การที่ทุกคนคิดพูด  ทำ  ด้วยความเมตตามุ่งดีมุ่งเจริญต่อกัน

           ประการที่สอง  คือ  การที่แต่ละคนต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกัน  ประสานงานประสานประโยชน์กัน  ให้งานที่ทำสำเร็จผลทั้งแก่ตน  แก่ผู้อื่น  และกับประเทศชาติ

            ประการที่สาม  คือการที่ทุกคนประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในความสุจริต  ในกฎกติกาและในระเบียบแบบแผนโดยเท่าเทียมเสมอกัน

            ประการที่สี่  คือ  การที่ต่างคนต่างพยายาม  ทำความคิดเห็นของตนให้ถูกต้องเที่ยงตรงและมั่นคงอยู่ในเหตุ  ในผล

             หลักคุณธรรมพื้นฐาน  4  ประการนี้กระผมต้องนำใส่เกล้าใส่กระหม่อมครับ...

             ทำให้ผมนึกถึงพุทธธรรม 4  ข้อคือ  ทาน  ปิยะวาจา  อัตถจริยาและสมานัตตะตา...ซึ่งแปล

ได้ว่า...บุคคลควรมีการโอบอ้อมอารี...วจีไพเราะ...สงเคราะห์ประชาชนและมีการวางตนในทางที่ถูกที่ควร...

โปรดติดตามตอนต่อไป 

 ด้วยความปรารถนาดี 

 จาก... umi