พระอาทิตย์ที่อำลาขอบฟ้าไป ก็เพื่อรอรับรุ่งอรุณที่จะมาถึง การเริ่มต้นใหม่ในทุกๆ ครั้งที่ล้ม ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของวันเวลา

๑. “ดอกหญ้า” @ Admiralty Park

แม้จะเป็นเพียงดอกหญ้า แต่ก็ขอเป็นดอกหญ้าที่เบ่งบาน

ท้าทายสายลมด้วยความภาคภูมิ กับชีวิตที่เติมเต็ม

แม้จะต้องร่วงโรยราในวันรุ่งขึ้น

ก็หาได้มีความเสียดายที่เกิดมาเป็นเพียง...ดอกหญ้าดอกนี้

 ...

๒. “ผลัดใบ” @ Kranji Nature Trail

ใบไม้ที่เปลี่ยนสี ร่วงหล่น

เปิดโอกาสให้ใบใหม่ได้ผลิบาน เพื่อความอยู่รอดผ่านฤดูกาล

คนที่จะฟันฝ่ามรสุมแห่งชีวิต

บางทีก็ต้องยอมเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนนิสัย

เพื่อให้ชีวิตใหม่ที่ดีกว่าได้เริ่มขึ้น

 

...

๓.  “ดอกไม้” @ Woodlands Water Front

ดอกไม้ที่เบ่งบานสดใสงดงาม

หาได้หวั่นที่จะถึงวันร่วงโรยไม่

ชีวิตที่เบ่งบานสดใสงดงาม

มิได้เกิดขึ้นเพียงวันที่ประสบความสำเร็จเพียงเท่านั้น

เพราะชีวิตไม่อาจอยู่ในจุดที่สูงสุดเสมอได้

... 

๔. “โดดเดี่ยว” @ Admiralty Park

โดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดาย

บนหนทางแห่งความสำเร็จภายใน

เราต้องกล้าที่จะเผชิญกับตัวเอง

เข้าถึงตัวเอง รู้จักความเป็นจริงของตัวเอง

และเป็นเพื่อนตัวเอง..ในความโดดเดี่ยวนั้น

... 

๕. “มื้อค่ำ” @ Sungei Buloh Wetland Reserve

นกกินปลาเป็นอาหาร เพื่อความอยู่รอด

ชีวิตหนึ่งดับไปเพื่อประทังอีกชีวิตหนึ่งให้คงอยู่

คนที่ประสบความสำเร็จ

บางครั้งก็จำต้องทำให้คนอื่นผิดหวัง เพื่อตนจะได้ไปยืนตรงจุดนั้น

แต่คนไม่ใช่นก....ความเพียงพอ ความพอดี อาจไม่มีโดยธรรมชาติ

ต้องอาศัยสติ...ต้องทำด้วยความระมัดระวัง..

...

๖. หลังฝน @ Home

น้ำค้างเพียงสามสี่หยด

อาจมีค่ากว่าน้ำในมหาสมุทรกว้าง

สำหรับนกและแมลงที่หากินอยู่ในบริเวณนั้น

ความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ในทุกๆ วันของชีวิต

ก็อาจมีค่ากว่าความสำเร็จใหญ่โต...ที่ไกลสุดเอื้อม

 

...

๗.  “เหนื่อยไหม” @ Sungei Buloh Wetland Reserve

แม้จะหนักหนา..กับการขนอาหารกลับรัง

ทีละก้าว มุ่งมั่นด้วยแรงกายแรงใจที่มี ด้วยตัวของมันเอง

คนที่มีความอดทน ขยันหมั่นเพียร ย่อมยืนหยัดด้วยตนเองได้

... 

๘.  “จังหวะ” @ Sungei Buloh Wetland Reserve

นกบินอยู่บนฟ้า...ปลาว่ายอยู่ในน้ำ เป็นธรรมชาติ

แต่ในบางขณะ ปลาอาจตะกายขึ้นจากผิวน้ำได้

แต่ก็ไม่อาจล่องลอยอยู่ในอากาศได้นานเหมือนนก

ในบางครั้งเราอาจจำต้องทำในสิ่งที่เป็นการฝืนความรู้สึก ฝืนจิตใต้สำนึกของตัวเอง

แต่มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ตลอดเวลา และมันจะไม่ใช่ความสำเร็จที่ยั่งยืน

 

...

๙ “สดใส” Admiralty Park

ทุกชีวิต มีความงดงามอยู่ในตัวมันเสมอ

อยู่ที่ว่าเราจะให้เวลา ให้ความใส่ใจ

ใช้แว่นขยายมองหาความงดงามนั้น

หรือมองผ่านไป หาสิ่งสวยงามที่มองเห็นได้ง่ายกว่า

ความสำเร็จจากการค้นหา จากความยากลำบาก

อาจทำให้ใจอิ่มเอมมากกว่า ความสำเร็จที่ได้มาอย่างง่ายดาย

 

...

๑๐. “พลบค่ำ” @ Upper Seletar Reservoir

พระอาทิตย์ที่อำลาขอบฟ้าไป

ก็เพื่อรอรับรุ่งอรุณที่จะมาถึง

การเริ่มต้นใหม่ในทุกๆ ครั้งที่ล้ม

ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของวันเวลา

พรุ่งนี้...ฉันจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง...

 

ด้วยความนอบน้อม,

ปริม ทัดบุปผา

@Home Singapore

 

เพื่อเธอตลอดไป..

http://www.youtube.com/watch?v=nS9JK9GSuao&feature=relmfu