การทำงานที่ตั้งใจเพื่อให้งานออกมาแล้วดี ผิดน้อยที่สุด และพยายามศึกษาทุกงานที่สามารถนำไปพัมนางานในหน้าที่ให้ดีที่สุด

ที่จริงแล้วผู้เขียนนั้นไม่ยากเขียนเรื่องนี้มากนักแต่หลังจากผ่านรอบการประเมินผลไปแล้ว มันมีผลกับการขึ้นขั้นเงินเดือน  เพราะได้รับการพิจารณาให้ได้ในอันดับที่ ๑ และมีเสียงพูดจากหลายๆคนว่าได้มาตลอด

จึงอดไม่ได้ว่า อยากให้ได้ทบทวน บอกในเรื่องที่ได้ตั้งใจทำกับบทบาทหน้าที่ตนเองแล้วหลายๆคนที่ไม่ได้รับมาขั้นพิเศษเลยในรอบหลายปีที่ผ่านมา

ทำไมเค้าให้แต่คนเดิมๆ

ตัวเค้านั้นไม่เคยมีชื่อที่ได้รับเลย

แล้วเมื่อได้มองย้อนไปก็เลยอดไม่ได้บอกคนที่ประเมินเราว่าให้มองเอาเองว่าคนที่ได้เค้าทำยังไง เปรียบเทียบเอาเองก็จะรู้โดยไม่ต้องบอกว่าที่จริงแล้ว

งานทุกงานที่ได้รับมอบหมายไม่ว่างานใดก็แล้วแต่ต้องเสร็จก่อนเวลานัดหมายเสมอ

ทำทุกงานที่ได้รับการร้องขอ

ไม่ลาหากไม่ป่วยจนกระทั่งมาทำงานไม่ไหวจริงๆ

ทบทวนงานที่ทำว่าถูกต้องแล้วหรือยัง ก่อนส่งงาน/หรือนำเสนอ

ช่วยงาน/รับอาสา/ให้บริการผู้มาติดต่อด้วยการยิ้มแย้มแจ่มใสแม้จะไม่มาติดต่อตัวเราเองก็ตาม

ต้องลงมือทำด้วยตนเองก่อนเสมอ

วางแผนการทำงาน/สรุปงานให้เป็นปัจจุบัน/ติดตามงานสม่ำเสมอ

ที่สำคัญรับงานมาแล้วทำในทันที/หากไม่เข้าใจก็ไปศึกษาหาความรู้

ปฏิบัติงานด้วยใจ ไม่ได้ทำแค่รับเงินเดือน แม้งานทำในที่ทำงานไม่ทันก็เอามาทำต่อที่บ้าน

หลายคนไม่ได้เป็นอย่างนั่น

ลาทุกอาทิตย์  ป่วยทุกสัปดาห์ เดี๋ยวไปซื้อนมให้แม่ เดี๋ยวไปธุระธนาคาร  ไปโรงพยาบาล งานตัวเองไม่ได้ทำ/สั่งงานแล้วไม่ไป/อ้างเหตุผลร้อยแปด ทำวันที่เค้าจะส่ง ทำแบบลวกๆผิดทุกประโยค (อันนี้กรรมการเค้าบอกให้ฟัง)

  และนั่นคือเหตุผล เอาเวลาราชการมาทำงานครอบครัวบ่อยๆแล้วมาเรียกร้องว่าไม่ได้ขั้น เมื่อคนอื่นได้กลับไม่พอใจ ไม่พูดด้วยเป็นหลายวัน