เพลงนี้ ..ไม่ค่อยดังติดตลาด แต่ไม่น่าเชื่อว่ามีนักร้องดังเอาไปออกเวอร์ชันกันมากเหลือเชื่อ

เพลงนี้เป็นเพลงโปรดเพลงหนี่งของผม ฟังครั้งแรกปึ๊บก็ชอบปั๊บ และฟังครั้งเดียว จำได้หมดทั้งเพลงอีกต่างหาก  ...เป็นอีกเพลงหนึ่งที่ผมนิยมร้องแก้ง่วงขณะขับรถทางไกลทั่วไทย

 

แต่งโดย นาวาตรี พยงค์ มุกดา  (มนุษย์ดนตรีที่มหัศจรรย์ไม่แพ้ครูเอื้อ)

ร้องโดย เรือเอกหญิง สมศรี  ม่วงศรเขียว  (โห..เพิ่งทราบว่ามียศทหารเรือด้วย เคยได้ยินชื่อเสียงมานานแต่ไม่เคยฟังเสียงสักที ได้ฟังเพลงนี้เพลงแรก)

 

สำเนียงร้อง สำเนียงเพลงอาจโบราณหน่อย แต่พอฟังได้

เพลงนี้ ..ไม่ค่อยดังติดตลาด แต่ไม่น่าเชื่อว่ามีนักร้องดังเอาไปออกเวอร์ชันกันมากเหลือเชื่อเช่น

ธานินทร์ อินทรเทพ

จินตนา สุขสถิต

รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส

อรวี สัจจานนท์

เป็นต้น

เชิญคลิกฟังครับ

 

http://www.youtube.com/watch?v=tJ34nvV1-us

 

ตอนผมเรียนจบรร.นายเรือปี ๕ หลังจากรับพระราชทานปริญญาบัตรและกระบี่จากพระหัตถ์ในหลวง   คืนนั้น  ครอบครัว (พ่อแม่ลุงป้าน้าอา)  ( รวมทั้งแควนที่ยังละอ่อน ..นิสิตรัดสาดจุลาปีสาม ) พาไปฉลองที่ภัตตาคารแห่งหนึ่งแถวถนนเพชรบุรีตัดใหม่   ผมถูกบังคับให้แต่งชุดขาวใหญ่  ติดยศ  ห้อยกระบี่ไปด้วย  (โหย-โคตรร้อน) 

 

สักพักผมเข้าไปหลังเวที  ไปขอเพลง “วอลท์นาวี”  ขอไปขอมา ก็ตกกะใจสุดขีด ที่ครูพยงค์ มุกดา เิดินออกมารับออร์เดอร์เพลงเอง (คงได้ยินเสียงขอเพลงดังกรอกหู)    ...คืนนั้นฟังเพลงทหารเรือไปได้สักสิบเพลงกระมัง ครูแกแถมให้  แถม  "เนวี่บลู" ด้วย   .....(กลัวโต๊ะอื่นๆ เขาหมั่นไส้เอาเหมือนกัน)  ยังดีที่มีเพลงอิมที่ครูท่านแต่งแทรกมาบ้าง  


ภายหลังได้คุยกับครูท่าน ทราบว่า วงดนตรีกองทัพเรือทั้งคณะ  ภายใต้การอำนวยเพลงของท่าน มาบรรเลงที่ภัตตาคารแห่งนี้เป็นประจำ  เพื่อหารายได้เสริมจากการเป็นทหารดุริยางค์ไส้แห้ง 

 

เ้อ้า แถมเพลงทหารช้าๆ ให้อีกเพลง (สมัยไหม่..ไม่โบราณ) 

http://www.youtube.com/watch?v=mn8cuIDJ08c&feature=related

 

 

...คนถางทาง (ที่พายเรือเป็นด้วย...๑๕ พค. ๕๕)