เวรกรรมตามลมปาก
เรื่องที่ฉันจะเล่าให้คุณได้ฟังนี้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับแพง ลูกสาวคนเดียวของฉัน ฉันเองก็ไม่รู้ว่า ชาติที่แล้วทำบาปทำกรรมอะไรไว้ ในชาตินี้ฉันจึงได้มีลูกสาวที่ดื้อ ปากเก่งและเป็นคนที่เห็นแก่ตัวอย่างไม่น่าเชื่อ
แพง : แม่ แม่เอาเสื้อหนูไปไว้ไหนน่ะ เสื้อสีฟ้าที่หนูเพิ่งซื้อมา แม่เอาไปไว้ไหนบอกมานะ! โอ๊ย ยาย ยาย ไปห่างๆได้ไหม หนูบอกแล้ว ว่าตัวยายน่ะ เหม็นมาก เหม็นจนอยากจะอ้วกเลยล่ะ ออกไปห่างๆไป...
นี่คือเหตุการณ์เกิดขึ้นเป็นประจำในครอบครัวของฉัน บ้านเราอาศัยอยู่ด้วยกันทั้งหมด 4 คน มีฉัน สามี และแม่ของฉัน สามีของฉันทำงานเป็นข้าราชการอยู่ที่กระทรวงแห่งหนึ่ง เงินเดือนที่ได้ก็ไม่ได้มากมายอะไรนักแต่ก็นับว่ายังดี ที่พวกเราก็ไม่ได้ถึงกับขาดแคลน และด้วยความที่ฉันกับสามีมีลูกสาวเพียงคนเดียว เพราะฉะนั้นตั้งแต่เด็กๆมา ไม่ว่าแกอยากได้อะไร ฉันกับสามีก็จะซื้อให้ หามาให้ ด้วยหวังว่าลูกจะได้รู้สึกถึงความรักและความห่วงใยที่เรามีต่อแก แต่ดูเหมือนว่า สิ่งที่ฉันเคยหวัง มันกลับไม่เคยเป็นอย่างที่หวัง
แพง : แม่...พรุ่งนี้หนูจะไปทัศนศึกษากับเพื่อนแต่หนูไม่มีเงินติดตัวเลย แม่เอาเงินให้หนู 500 ได้ไหม
แม่ : เอาไปทำไมตั้ง 500 ล่ะลูก หนูจะใช้อะไรเยอะขนาดนั้น
แพง : โอ๊ย 500 เนี่ยเหรอเยอะ อย่าพูดมากน่ะ หนูไม่อยากจะทะเลาะด้วย...อ้อ แล้วพรุ่งนี้เย็นๆ เพื่อนหนูจะมากินข้าวด้วย อย่าลืมทำกับข้าวเผื่อนะคะ แล้วก็บอกยายด้วยว่า ไม่ต้องมากินข้าวกับหนู เพราะยายกินข้าวหกเลอะเทอะ หนูอายคนอื่นเขา
นี่คือคำพูดที่ลูกใช้พูดกับฉัน และเป็นคำพูดที่ลูกพูดถึงยายแท้ๆ ของแกเอง ฉันเองเคยห้ามปรามลูกด้วยการขู่ว่า ถ้าแกยังไม่เลิกพูดอย่างนี้ ชาติหน้า แกอาจจะมีปากเท่ารูเข็ม แต่ผลที่ได้รับกลับมาก็คือ
แพง : ชาติหน้ามีจริงรึเปล่าก็ไม่รู้ แล้วถ้าหนูจะมีปากเท่ารูเข็มจริงๆหนูไปฆ่าตัวตายดีกว่า...หนูไม่อยู่ให้โง่หรอก
ยาย : เอ็งต้องระวังนังแพงไว้ให้ดีนะนังหนู ปากมันน่ะ ชอบพูดจาดูถูกคนอื่นเขา ไอ้ลำพังมันดูถูกข้า ข้าก็ไม่โกรธ เพราะยังไงมันก็หลาน แต่ไอ้การที่มันไปไล่ปากเก่งกับคนอื่นเขาน่ะ ระวังมันจะเป็นเรื่องเข้าสักวัน
ฉันเองก็รู้สึกหนักใจกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ก็ไม่คิดว่า เหตุการณ์ที่แม่บอกไว้ มันจะเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด วันนั้นแพงและเพื่อนได้นัดกันออกไปเที่ยวข้างนอก แต่ก่อนที่แกจะออกไป แกก็โวยวายขึ้นมา ซึ่งนั่นเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันเหลืออดจริงๆ
ติดตามอ่านเรื่องราวนี้ต่อครับ... และเป็นกำลังใจให้ครับ