"หล่อน"ถูกเชิญไป...ให้..ตอบคำถาม..ที่ไม่ต้องเตรียม..คำตอบ..ในห้อง สัมนา มหาวิทยาลัย ฮัมบอรก..ผู้เชื้อเชิญคือ..ท่าน จำปา..ภิกษุณีสายมหาญาณซึ่งท่านก็ได้คำแนะนำมาจาก"หลวงแม่..ธัมมนันทา"...หล่อนหวั่นไหวอยู่ในใจ..ลึกๆ...ของความเป็นพุทธแบบไทๆของหล่อน...(นอกคอก)
และวันนั้นก็มาถึง...เรานั่งล้อมวงกัน..กับโต๊ะเหลี่ยม..พอมองเห็นหน้ากันได้...วงหน้าเหล่านั้น..บอกความเป็นผู้เยาว์...คำถามแรก.."หล่อน"..คือใครทำอะไร..คำตอบ...ไม่ได้ทำอะไร..เป็น..คนชรา..ท่านจำปายิ้มๆ..แล้วบอกว่ามองไม่เห็น..และถามต่อไปว่า..ให้พูดถึงเรื่องตัวเอง..กับ ประสพการณ์..เกี่ยวกับ..พุทธ...
"หล่อน"...เริ่มต้นเล่า....จำได้ว่า..ตาม"ย่า"..ไปวัด..ตอนเด็กๆ..แล้วก็ไปแค่นั่งคอย..จนย่า.กลับบ้าน..(ก็แค่นั้น)...ที่โรงเรียน..ก็เรียน..สวดมนต์..สาบานตน"หมู่"..เป็นพุทธมามะกะ..(ก็แค่นั้น)
..ก่อนลืม...พบ..ธรรม..กับคำว่า...ปฏิบัติ...ในวิถีพุทธ...."หล่อน..บอกความเป็นพุทธแบบไทยๆ..ของหล่อน...และที่ไม่ลืมวันนั้น...EINFÜHRUNG IN DIE EINSICHTS-MEDITATION..หนังสือเล่มเล็กๆบางๆ...ลิขสิทธิของสำนักพิมพ์ Dammapala ปี ๑๙๙๐..ที่เอาไปด้วย..."
ผ่านชีวิต...คือ พบธรรม
:)
สวัสดีค่ะ
เด็กเด็กเดี๋ยวนี้น้อยมากครับที่จะตามตายายไปวัด แต่ผมว่าอยู่ที่ผู้ใหญ่ว่าจะส่งเสริมการเรียนรู้ในการพาเด้กไปวัดอย่างไรให้สนุก ได้ความรู้ ได้ธรรมะ ครับ ขอบคุณประสบการณ์ดีดีครับ
ด้วย..คาระวะ..กับผู้อ่านทุกท่าน...ยายธีคิดว่า..เรา..ควรจะ..ร่วมสร้างเริ่มสร้าง..วัด..ใน..จิตใจ..กับตัวตนและครอบครัว..สังคม..คงจะดีขึ้น..กว่านี้..และ..ความขัดแย้ง..คงลดลง...(ยายธี)
ประสบการณ์เกี่ยวกับพุทธ... หากเอาตั้งแต่จุดเริ่มต้นครอบครัวไทยๆก็คงคล้ายกันนะคะ คือได้เข้าวัดกับพ่อแม่ หรือ ปู่ย่า ตายาย
ตอนนี้ก็พยายามให้เกิด พุทธะ...การตื่น ตระหนักรู้ตน แก่ตนเนืองๆค่ะ
บุญรักษาค่ะ