ราคาเงินลาว 2,500 กีบ เท่ากับ เงินไทย 10 บาท

ในประเทศลาว...สิ่งที่นักเดินทางทุกคนไม่ว่า..อยู่ฝั่งไหนของโลกก็ตาม ...จดจำได้มากที่สุดในอันดับแรก...นอกเหนือธรรมชาติที่บริสุทธิ์  วัดวาและบ้านเรือนที่มีความงดงามแฝงด้วยเสน่ห์มนตรา และวิถีชีวิตของผู้คนที่เรียบง่าย

 

สิ่งแรกที่นักเดินทางน่าจะจดจำได้ ก็คือ เบียร์ลาว....

 

 

ด้วยภาษาพูดที่คล้ายคลึงกับคนอีสานของไทย และภาษาเขียน ที่มีอักษรคล้ายกับไทยเช่นกัน ทำให้คนไทยอ่านว่า “เขยลาว”

 

คนลาวภูมิใจเสมอเมื่อพูดถึงเบียร์ลาว เพราะเป็นเครื่องดื่มที่คนลาวผลิตได้เอง....น้ำโขงมีรสชาติที่มีอร่อยที่สุดในโลก และเมื่อนำมาผ่านกรรมวิธีทำเบียร์ยิ่งรสชาติกลมกล่อมเช่นกัน

 

เมื่อผลิตเบียร์เอง...ราคาจึงถูกมากที่สุด คือ กระป๋องละ 20 บาท ถ้าเป็นเบียร์ไทยคงแพงมากกว่านั้น...เบียร์ลาว จึงเป็นสิ่งเดียวที่นักเดินทางกล่าวขานว่า ราคาถูกที่สุดเมื่อเทียบกับสิ่งของอื่นๆ ในประเทศต่าง ๆ

 

ราคาสิ่งของในประเทศลาว เช่น เฝือ (ก๋วยเตี๋ยว) ราคา 50 บาท  ข้าวโพด 3 ฝัก 20 บาท โรตีกล้วยหอมที่โด่งดังในวังเวียง จำนวน 80 บาท ข้าวผัดจานละ 70 บาท ค่าเข้าห้องสุขา 10 บาท นมกล่อง ราคา 25 บาท และอื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึงค่าเดินทางและค่าที่พัก ที่มีราคาแพงกว่าประเทศไทย ถึง 2-3 เท่า

 

และที่ผมแนะนำ คือ เอาควรเอาเงินไทยไปแลกเป็นเงินกีบ เพราะเมื่อเปลี่ยนค่าเงินเราจะได้เปรียบ เช่น เราเช่าจักรยานชมเมือง คิดราคา 8,000 กีบ หรือ 32 บาท แต่ถ้าเราใช้เงินไทย ต้องจ่าย 40 บาท เลย เพราะจะหาเงินทอนยาก...แต่ข้อเสียเงินกีบ คือ เมื่อแลกแล้ว มีจำนวนมากมาย เป็นปึก ๆ เป็นฟ่อน ๆ

 

เรื่องราคาสิ่งของแพงในประเทศลาว เป็นข้อฉงนในใจของผมเสมอจนกระทั่งบัดนี้...ผมไม่กล้าที่จะถามประเด็นนี้กับคนลาวโดยตรงเลย...คิดไปต่าง ๆ นานาว่า คงเป็นเพราะสินค้านำเข้าจากประเทศจีน เวียดนาม และไทย เป็นต้น ราคาจึงแพงมาก...เพราะเงินเดือนครูอาจารย์ลาว เดือนละ 3,000 บาทไทย...คนลาวอยู่แบบพอเพียงเหรอ ? ไม่ซื้ออะไรกิน กินเฉพาะที่ตนเองมีหรือ ? แต่ผมก็สังเกตเห็นคนลาวไปนั่งกินเฝือ หรือเขาคิดราคาคนลาวกับนักท่องเที่ยวต่างกัน ? หรือคนลาวมีช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนที่แตกต่าง

 

ผมได้ถามฝรั่งที่สบตาและพูดคุยกัน...เขาก็สงสัยเช่นผม...เขาเดินทางมาจากประเทศไทย...และบอกผมเหมือนกับฝรั่งคนอื่น ๆ ที่มาเที่ยวเมืองไทยว่า เมืองไทยน่าอยู่ มีที่เที่ยวหลายรูปแบบ และราคาไม่แพง

 

อีกสิ่งหนึ่งที่นักเดินทางน่าจะจดจำได้ ก็คือ กอเอี๊ยะ …

 

 

 

เมื่อเราจะเดินทางไปวังเวียง และหลวงพระบาง ซึ่งเป็นภูเขา และมีหลายพันโค้ง....โดยรถยนต์หรือรถโดยสาร จะมีการขายสินค้าบนรถ ซึ่งหนึ่งที่ได้รับความสนใจ คือ กอเอี๊ยะ

คนลาวบอกว่า เอากอเอี๊ยะมาปิดแนวยาว ที่บริเวณสะดือ จะช่วยให้หายเมารถได้

 

ผมเห็นหลายคนทำการแปะกอเอี๊ย...เดินทางขึ้นเมื่อถึงจุดหมายแล้วเขาคุยกันว่า ได้ผลจริง ๆ มหัศจรรย์มาก ๆ

ผมนึกในใจว่า...กอเอี๊ย น่าจะมีสรรพคุณอะไรได้บ้างกับการไม่เมารถ

เช่น น่าจะช่วยด้านจิตใจ ที่มันออกฤทธิ์ออกอาการร้อน ๆ ที่สะดือ ทำให้เกิดสมาธิจดจ่อ...หายเมารถได้

หรือ มีสรรพคุณโดยตรง แบบยา Dimenhydinate ที่ช่วยแก้วิงเวียนศีรษะ

หรือ มีสรรพคุณข้างเคียง แบบยา Domperidone ที่ช่วยปรับทางเดินอาหาร และลดการอาเจียน

หรือ ความเชื่อทำให้เราหลุดพ้นจากการเมารถ...ไม่อาจทราบได้เหมือนกัน

 

 

 

 

เมื่อผมกลับมาเมืองไทย ได้ทบทวนวรรณกรรมดู...อยากทำ R2R เล็ก ๆ เรื่องนี้

มีท่าน... Ico128 อาจารย์ ป. ....กัลยาณมิตรผู้สุดคะนึงของผมเขียนไว้...เรื่องบริบาลบรรเทาแบบบ้านๆ : เรื่องของ Fentanyl patch VS กอเอี๊ยะ.... http://www.gotoknow.org/blogs/posts/450484?refresh_cache=true

และเรื่อง... พลาสเตอร์ยาแก้เมารถเมาเรือ.... http://guru.sanook.com/answer/question

 

 

ถ้ามีโอกาสไปเที่ยวกับคนรู้จักประมาณ 1 รถบัส มากกว่า 30 คน ไปขึ้นดอยเชียงใหม่-เชียงราย-แม่ฮ่องสอน

ผมคงมีหนทางได้ทำ R2R ว่า...ได้ผลที่น่าเชื่อถืออย่างไง ?

ออกแบบคร่าว ๆ ว่า แยกคนที่เคยเมากับไม่เมารถก่อน....แยกการติดกอเอี๊ยะแบบจริง ๆ และหลอก ๆ

คงน่าจะสนุกไม่น้อย.....แต่คงไม่มีกองบรรณาธิการวิชาการฉบับไหน...พิจารณาให้ผมลงตีพิมพ์ผลงาน R2R เรื่องนี้แน่นอนครับ